هُطوکی عیسی شئون دوبو و رسولان آسمانَ چوم بُدوخته بید، ناخبر دوتا مَردای کی سیفید قبا دُکوده دَشتید اوشانِ پهلو بأسائید و بگفتیدی: «اَی جلیلی مرداکان، چره اَیا ایسائید و آسمانَ چوم بُدوخته دَریدی؟ هه عیسی کی جه شیمی میان به آسمان بُجور ببرده بُبوست، هُطوکی بیده ئید به آسمان بُشو، ایوارده خوائه واگردستن.»