«آفتاو و ماه و ستاره ئانِ جا نیشانه ئانی پیدا بِه. زمین سر، مردومان دریا کولاک جا پریشان و سراسیمه خوائید بوستن. مردوم جه ترسِ اونچی کی دُنیا سر وا بایه وحشتِ مرا غَش کونیدی، چونکی آسمانانِ قُوّتان به لرزه دکَفه. هو موقع انسان پسرَ خوائید دِئن کی ابر درون پیله قوّت و جلال مرا اَیه.