”او مردُم، اِی چی کار اَسته که شُمو مُونِید؟ مو ام رقمِ ازشُمو اَلّی اِنسان اَستی! مو دَز شُمو خوشخبری اَوُردی تاکه شُمو دِست خُو ره ازی چِیزای باطِل باله کُنِید و طرفِ خُدای زِنده رُوی بیرِید، طرفِ خُدای که آسمو و زمی و دریا و هر چِیزی ره که دَ مَنِه ازوا اَسته، خَلق کده.
