پس بیدار بَشِید، چُون شُمو نَمِیدنِید که صاحِبِ خانه چی وخت پس مییه، دَ وختِ شام یا دَ نِیمِ شاو، دَ وختِیکه خرُوس بَنگ مِیدیه یا دَ وختِ روز واز شُدو. نَشُنه که اُو بےبلغه بییه و شُمو ره دَ خاو بِنگره. چِیزی ره که دَز شُمو مُوگُم، دَ پگ مُوگُم: بیدار بَشِید!“