Popular Bible Verses from مَرقَس 4

Share

اُو باله شُد و دَ بَلِه باد هَیبَت کد و دَ دریا گُفت: ”آرام! ایسته شُو!“ باد ایسته شُد و آرامِشِ کامِل برقرار شُد. اُو دَ یارای خُو گُفت: ”چرا اِیقَس ترس خوردید؟ آیا شُمو هنوز ام ایمان نَدرِید؟“

اُونا غَدر ترس خورده بُود و دَ یگدِیگِه خُو گُفت: ”اِی چی رقم آدم اَسته که حتیٰ باد و دریا ام از اَید شی مُوشه؟“

عیسیٰ دَ آخرِ کِشتی دَ بَلِه بالِشت خاو کدُد. اوخته یارای شی اُو ره بیدار کد و دَزُو گُفت: ”اُستاد، آیا تُو دَ غَم نِیَستی که مو از بَین بوری؟“

و دَزوا گُفت: ”مُتَوَجِه بَشِید که چی مِیشنَوِید. دَ هر مَنَکی که بِدِید دَ امزُو مَنَک بَلدِه شُمو دَده مُوشه و حتیٰ کَلوتر ام دَده مُوشه.

اُو امچُنان گُفت: ”پادشاهی خُدا مِثلِ ازی اَسته که یگ آدم دَ زمی تُخم پاش مِیدیه و شاو و روز، چی اُو خاو بَشه، چی بیدار، تُخم سَوز مُونه و کٹه مُوشه. چی رقم؟ اُو نَمِیدَنه.

هر کسی که گوشِ شِنَوا دَره، گوش بِگِیره.“