Me bêng yom me ya mî anô mavî vo ya thôk aŋga ong amî. Me ya hamô anômbêng te vimbing me yînîng ŋa vovak îmô ya vimbing bêng yom. Me thak ya hanang hêndêng yînîng anô vovak te nena, “Nu,” me thak hê. Me ya hanang ethak yang nena, “Nôlêm,” me thak hêlêm. Me ya hanang ethak anô ku te nena, “Nombong ku ti,” me thak hevong. Be ditu hova dêim be honang yom vo yînîng anô ku nimbutak mavî, êng me tem mavî.’ ”
Yisu helaŋô ôpêng ya ambô be hesong kambom be hik i lîlîng hîvô hê me henang ethak avîlanô nômbêng atu be eveng yêni yam nena, “Ya hanang avanông bing ethak môlô nena bôk mî ya hayê anô Islael te ya hêv iving hîtôm ôpiti amî!”