امثال 21:17-28
امثال 21:17-28 TPV
فرزند احمق مایهٔ غم و غصّهٔ والدین خود میباشد. شادمانی مانند دارو شفابخش است، امّا روح پژمرده انسان را بیمار میکند. آدم بدکار، پنهانی رشوه میگیرد و مانع اجرای عدالت میشود. هدف مردم عاقل تحصیل حکمت است، امّا شخص نادان در زندگی هیچ هدفی ندارد. فرزند احمق مایهٔ غم و اندوه پدر و تلخکامی مادر است. مجازات کردن اشخاص بیگناه و تنبیه مردم نجیب بهخاطر صداقت ایشان کار درستی نیست. شخص دانا کم حرف میزند و آدم عاقل آرام و صبور است. اگر شخص احمق خاموش باشد و حرف نزند، او را دانا میشمارند.







