Sealm 86
86
Sealm 85
1Ahyld me þin eare, halig Drihten;
forðon ic eom wædla, þu me wel gehyr,
and ic sylfa eom sorhfull þearfa.
2Geheald mine sawle, forðon ic halig eom;
hæl þinne scealc, for þon ic ðe hihte to.
3Miltsa me Drihten, þonne ic mægene to ðe
þurh ealne dæg elne cleopade;
4do þines scealces sawle bliðe,
forðon ic hi to ðe hebbe genehhige.
5Forðon þu eart wynsum, wealdend Drihten;
is þin milde mod mycel and genihtsum
eallum þam þe þe elne cigeað.
6Þu mid earum onfoh, ece Drihten,
min agen gebed, and eac beheald,
hu ic stefne to ðe stundum cleopige.
7Þonne me on dæge deorc earfoðe
carelice cnyssedan, þonne ic cleopode to ðe;
for þon þu me gehyrdest holde mode.
8Nis þe goda ænig on gumrice
ahwær efne gelic, ece Drihten,
ne ðe weorc magon wyrcean anlic.
9Ealle þu geworhtest wera cneorissa,
þa þe weorðiað, wuldres aldor,
and naman Drihtnes neode cigeað.
10For ðan ðu eart se mycla mihtiga Drihten,
þe wundor miht wyrcean ana.
11Gelæd, Drihten, me on þinne leofne weg,
and ic on þinum soðe syþþan gancge.
Heorte min ahlyhheð, þonne ic ðinne halgan naman
forhtige me on ferhðe, 12forð andette
mid ealre heortan hyge, þæt þu eart, halig God,
nemned Drihten, and we naman þinne
on ecnesse a weorðien.
13Ys þin mildheortnes mycel ofer me, Drihten,
and þu mine sawle swylce alysdest
of helwarena hinderþeostrum.
14God min se leofa, gramhydige me
mid unrihte oft onginnað,
and gesamnincge swiðmihtigra
sohton mine sawle swyþe geneahhe;
ne doð him for awiht egsan Drihtnes.
15Hwæt, þu eart, min Drihten God, dædum mildheort,
þenden geðyldig, þearle soðfæst.
16Beseoh nu on me, and me syþþan weorð
milde on mode, mihtig Drihten;
geteoh hrore meaht hysse þinum;
do þinre þeowan sunu, Drihten, halne.
17Do gedefe mid me, Drihten, tacen,
and þæt gōd ongitan, þa me georne ær
fæste feodan, habban forð sceame.
For þon þu me wære fultum fæste, Drihten,
and me frefredest, frea ælmihtig.
Currently Selected:
Sealm 86: ASPsa
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
The first 50 psalms are credited to King Alfred the Great and were written in c.890-899 AD, and the last 100 psalms were translated c.900-950 AD by an unknown poet.