3
فصلِ سِوّم
شفای آدمی که لَنگ دَ دُنیا اَمَدُد
1یگ روز ساعتِ سِه بَجِه بعد از چاشت، دَ وختِ دُعا، پِترُس و یوحَنّا دَ خانِه خُدا رفت. 2دَ اُو غَیت یگ آدم که از کَورِه آبِه خُو لَنگ دَ دُنیا اَمَدُد، اَوُرده شُد. امُو آدم ره مردُم هر روز دَ خانِه خُدا دَ دَمِ درگِه که دَ نام «نُوربَند» بُود، میایشت تا از مردُمای که دَ خانِه خُدا میمَد، خَیرات طلب کُنه. 3وختی اُو نفر پِترُس و یوحَنّا ره دِید که اُونا میخایه دَ خانِه خُدا داخِل شُنه، اُو ازوا خَیرات طلب کد. 4لیکِن پِترُس و یوحَنّا سُون شی تیز توخ کده گُفت: ”سُون ازمو سیل کُو!“ 5گدایگرِ لَنگ سُون ازوا توخ کد و تَوَقُع دَشت که ازوا یَگو چِیز بِگِیره. 6مگم پِترُس دَزشی گُفت: ”ما طِلّا و نُقره نَدَرُم، ولے چِیزی که دَرُم دَز تُو مِیدُم: دَ نامِ عیسیٰ مسیحِ ناصِری، باله شُو و راه بورُو!“ 7و پِترُس از دِستِ راستِ ازُو گِرِفته اُو ره از جای شی باله کد. بُجُلَکا و پایای شی فَوری قُوَت پَیدا کد 8و اُو وُچَت دَ سرِ پای خُو ایسته شُده دَ گشتو شُد. وختِیکه اُو قد ازوا دَ خانِه خُدا داخِل مُوشُد، اُو راه مورَفت و قِرتَک و خیزَک زَده خُدا ره حمد-و-ثنا مُوگُفت. 9وختی تمامِ مردُم دِید که اُو راه موره و خُدا ره سِتایش مُونه، 10اُونا اُو ره شِنَخت که اُو امُو آدم اَسته که دَ دَمِ درگِه «نُوربَندِ» خانِه خُدا مِیشِشت و خَیرات طلب مُوکد. پس اُونا از کاری که قد ازُو شُدُد، تعجُب کد و حَیرو مَند.
11دَ حالِیکه اُو خود ره دَ پِترُس و یوحَنّا چسپَندُد، تمامِ مردُم یگجای طرفِ بَرَندِه که بَرَندِه سُلَیمان گُفته مُوشُد، دَوِید و حَیرَت زَده دَ گِردِ ازوا جَم شُد. 12وختی پِترُس امی کارِ مردُم ره دِید اُو دَزوا گُفت: ”اَی مَردای اِسرائیلی، چرا دَ اِی کار تعجُب مُونِید و سُون مو دَ دِقَت توخ مُونِید، فقط بُگی که مو دَ قُدرت و دِینداری خود خُو اِی آدم ره دَ گشتو اَوُرده بَشی؟ 13خُدای اِبراهِیم، اِسحاق و یعقُوب، یعنی خُدای بابه کَلونای مو، خِدمتگار خُو عیسیٰ ره سر بِلند کد، امُو ره که شُمو دَ دِستِ پیلاتُس تسلِیم کدِید تا دَ مَرگ محکُوم شُنه، اگرچِه پیلاتُس میخاست اُو ره ایله کُنه، مگم شُمو اُو ره دَ حُضُورِ پیلاتُس رَد کدِید. 14دَزی رقم شُمو شخصِ مُقَدَّس و عادِل ره اِنکار کدِید و خاستِید که دَ جای ازُو یگ مَردِ قاتِل بَلدِه شُمو آزاد شُنه. 15شُمو سرچشمِه زِندگی ره کُشتِید، لیکِن خُدا اُو ره از بَینِ مُرده ها زِنده کد و مو شاهِدِ ازی اَستی. 16امی آدمِ ره که شُمو مِینگرِید و مِینَخشِید دَ وسِیلِه ایمان خُو دَ نامِ عیسیٰ قُوَتِ ایسته شُدو ره پَیدا کده. اَرے، نامِ عیسیٰ و ایمان دَزُو امی آدم ره کامِلاً شفا دَده و اِی فِعلاً دَ پیشِ رُوی پگ شُمو ایسته یَه. 17بِرارو، ما مِیدَنُم که رفتارِ از شُمو و رهبرای شُمو از رُوی نادانی بُوده. 18مگم خُدا پیش از پیش از زِبونِ پَیغمبرای خُو پیشگویی کده بُود که مسیح باید رَنج بِنگره و دَمزی رقم پیشگویی پُوره شُد. 19پس توبه کُنِید و سُون خُدا پس بیِید تا گُناه های شُمو پاک شُنه 20و وختای راحَتی و تازَگی از طرفِ خُداوند نصِیب شُمو شُنه و خُدا، مسیحِ وعده شُده یعنی عیسیٰ ره دَز شُمو رَیی کُنه. 21ولے اُو باید دَ عالمِ باله بُمَنه تا زمانی که تمامِ چِیزا تازه-و-نَو شُنه، امُو رقم که خُدا غَدر وخت پیش از دانِ پَیغمبرای مُقَدَّس خُو اِعلان کدُد. 22چُون مُوسیٰ پَیغمبر گُفت: ’خُداوند، خُدای شُمو از مینکلِ بِرارونِ خودون شُمو یگ پَیغمبر ره که رقمِ ازمه اَسته، بَلدِه شُمو رَیی مُوکُنه و هر چِیزی که اُو دَز شُمو مُوگیه شُمو باید گوش کُنِید. 23هر کسی که از اَیدِ امزُو پَیغمبر نَشُنه، اُو کامِلاً از قَوم خُو رِیشهکن مُوشه.‘ 24و تمامِ پَیغمبرا از سموئیل گِرِفته تا دِیگه پَیغمبرای که بعد ازُو اَمَده، دَ بارِه امزی روزا پیشگویی کده. 25شُمو اَولادِه پَیغمبرا اَستِید و دَ عهدی که خُدا قد بابهکَلونای شُمو بسته کد، شرِیگ اَستِید. چُون خُدا دَ اِبراهِیم گُفت: ’تمامِ مردُمِ رُوی زمی از نسلِ ازتُو خَیر-و-بَرکت مِینگره.‘ 26امزی خاطر خُدا خِدمتگار خُو عیسیٰ ره سرِ پای کده اوّل اُو ره پیشِ ازشُمو رَیی کد تا شُمو ره خَیر-و-بَرکت دَده هر کُدَم شُمو ره از راه های شَیطانی شُمو پس بیره.“