یوحَنّا 11
11
فصلِ یازدَهُم
فَوت و زِنده شُدونِ ایلعازر
1یگ آدم دَ نامِ ایلعازر ناجور بُود. اُو از بَیت عَنیا، یعنی از آغِیلِ مریَم و خوار شی مَرتا بُود. 2اِی امُو مریَم بُود که روغو ره دَ بَلِه پایای مَولا شیو کدُد و پایای شی ره قد مُوی خُو پاک کدُد؛ و فِعلاً بِرار شی ایلعازر ناجور بُود. 3اوخته امُو دُو خوارو دَ عیسیٰ پَیغام رَیی کده گُفت: ”یا مَولا، امُو کسی ره که تُو دوست دَری، اُو ناجور اَسته.“ 4وختِیکه عیسیٰ امی خبر ره شِنِید، گُفت: ”اِی ناجوری کُشتَنی نِییه، بَلکِه بَلدِه ازی اَسته که بُزُرگی-و-جلال خُدا ظاهِر شُنه، و تا باچِه خُدا دَ وسِیلِه امزی واقِعه بُزُرگی-و-جلال پَیدا کُنه.“ 5عیسیٰ مَرتا و خوار شی ره قد ایلعازر دوست دَشت. 6وختی عیسیٰ شِنِید که ایلعازر ناجور اَسته، اُو دُو روزِ دِیگه ام دَمزُو جای که بُود، مَند. 7بعد ازُو دَ یارای خُو گُفت: ”بیِید، بسم دَ منطقِه یهُودیه بوری.“ 8یارای شی دَزُو گُفت: ”اُستاد، کَلو وخت نَمُوشه که یهُودیا میخاست تُو ره سنگسار کُنه. بسم میخاهی دَ اُونجی بوری؟“ 9عیسیٰ دَ جوابِ ازوا گُفت: ”آیا دَ یگ روز دوازده ساعت روشنی نِییه؟ اگه یَگو نفر دَ روشنی روز راه بوره اُو پیش-پایی نَمُوخوره، چراکه اُو نُورِ ازی دُنیا ره مِینگره. 10لیکِن اگه یَگو کس شاو راه بِگرده، اُو پیش-پایی مُوخوره، چُون نُور بَلدِه#۱۱:۱۰ دَ جای «بَلدِه ازُو» دَ زِبونِ یونانی «دَزُو» نوِشته یَه. ازُو وجُود نَدره.“
11بعد از گُفتونِ امزی چِیزا، اُو دَزوا گُفت: ”رفِیق مو ایلعازر خاو رفته، لیکِن ما مورُم تا اُو ره بیدار کنُم.“ 12یارا دَزشی گُفت: ”یا مَولا، اگه اُو خاو رفته بَشه خُوبه، اُو جور مُوشه.“ 13دَ حقِیقت عیسیٰ دَ بارِه مَرگ شی نقل مُوکد، مگم اُونا فِکر کد که دَ بارِه اِستراحت و خاو شی نقل مُونه. 14پس عیسیٰ پوست کَنده دَزوا گُفت: ”ایلعازر مُرده. 15و از خاطرِ ازشُمو خوش اَستُم که دَ اُونجی نَبُودُم، تاکه شُمو ایمان بیرِید. مگم آلی بیِید که پیش شی بوری.“ 16پس توما که دَ نامِ «دُوگنی» مشهُور بُود، دَ دِیگه یارا گُفت: ”بیِید که مو ام بوری تا قد ازُو قَتی بُمُری.“
17وختِیکه عیسیٰ دَ اُونجی رسِید، اُو پَی بُرد که ایلعازر چار روز شُده دَ قبر اَسته. 18بَیت عَنیا نزدِیکِ اورُشَلیم بُود، یعنی تَقرِیباً چِل دَقه راه#۱۱:۱۸ دَ جای «تقرِیباً چِل دَقه راه» دَ زِبونِ یونانی «۱۵ دَورِه اِستَدیُم» نوِشته یَه که دَورِه هر اِستَدیُم تَقرِیباً یگ صد و نَوَد و دُو مِتر اَسته و تقرِیباً سِه کِیلومِتر مُوشه. دُورتَر از شار، 19و غَدر یهُودیا پیشِ مَرتا و مریَم اَمدُد تا دَزوا بخاطرِ بِرار شی تسَلّیَت بُگیه. 20پس وختی مَرتا شِنِید که عیسیٰ مییه، اُو سرِ راهِ شی رفت، مگم مریَم دَ خانه شِشت. 21مَرتا دَ عیسیٰ گُفت: ”یا مَولا، اگه دَ اِینجی مُوبُودی، بِرار مه نَمُومُرد. 22ولے حتیٰ اَمِیالی ام هر چِیزِیکه از خُدا بِطَلبی، ما مِیدَنُم خُدا دَز تُو مِیدیه.“ 23عیسیٰ دَزُو گُفت: ”بِرار تُو پس زِنده مُوشه.“ 24مَرتا دَز شی گُفت: ”ما مُوفامُم که اُو دَ آخِر زمان دَ روزِ قیامت پس زِنده مُوشه.“ 25عیسیٰ دَزُو گُفت: ”ما قیامت و زِندگی اَستُم؛ کسی که دَز مه ایمان بیره، اگرچِه اُو مُومُره، ولے زِنده مُوشه. 26و کسی که زِنده یَه و دَز مه ایمان میره، اُو هرگِز نَمُومُره. تُو اِی ره باوَر مُونی؟“ 27اُو دَز شی گُفت: ”اَرے مَولا، ما ایمان اَوُردُم که تُو امُو مسیح، یعنی باچِه خُدا اَستی، امُو کسی که دَزی دُنیا اَمدَنی بُود.“
28وختِیکه اِی ره گُفت، اُو رفت و خوار خُو مریَم ره کُوی کده تاشَکی دَزُو گُفت: ”اُستاد دَ اِینجی اَمَده و تُو ره کُوی مُونه.“ 29وختِیکه مریَم اِی توره ره شِنِید، زُود باله شُده پیش شی رفت. 30تا اُو غَیت عیسیٰ هنوز دَ آغِیل نَه اَمدُد، بَلکِه دَ امزُو جای بُود که مَرتا دَ دَمِ راهِ شی رَفتُد. 31اوخته یهُودیای که دَ خانه قد مریَم بُود و اُو ره تَسَلّی مِیدَد، وختی دِید که مریَم چابُک باله شُده بُرو رفت، اُونا از دُمبال شی رفت و دَ گُمانِ ازی بُود که اُو دَ سرِ خاک موره تا دَ اُونجی چخرا کُنه.
32پس وختی مریَم دَمزُو جای که عیسیٰ بُود رسِید، اُو عیسیٰ ره دِیده بَلِه پای شی اُفتَد و گُفت: ”یا مَولا، اگه تُو دَ اِینجی مُوبُودی بِرار مه نَمُومُرد.“ 33وختی عیسیٰ اُو ره دِید که چخرا مُونه و یهُودیای که قد شی قتی اَمدُد ام چخرا مُونه، اُو دَ روح-و-رَوان خُو غَدر جِگرخُون و کوٹیوبار شُد 34و گُفت: ”اُو ره دَ کُجا ایشتِید؟“ اُونا دَزشی گُفت: ”صاحِب، بیه و توخ کُو.“ 35عیسیٰ دَ چخرا کدو شُد. 36اوخته یهُودیا گُفت: ”توخ کُو، اُو ره چِیقس دوست دَشته.“ 37مگم بعضی ازوا گُفت: ”آیا امی آدم که چِیمای امزُو نفرِ کور ره واز کد، نَمیتَنِست مانِع مُردونِ امزی آدم شُنه؟“
38عیسیٰ بسم دَ دِل خُو کَلو جِگرخُون شُده سُونِ قبر اَمَد. امُو قبر یگ غار بُود و یگ سنگ دَ دان شی ایشته شُدُد. 39عیسیٰ گُفت: ”سنگ ره یگ طرف لول بِدِید.“ مَرتا خوارِ آدمِ مُرده دَ عیسیٰ گُفت: ”یا مَولا، آلی اُو ره بُوی گِرِفته، چراکه چار روز از مُردون شی تیر شُده.“ 40عیسیٰ دَزُو گُفت: ”دَز تُو نَگُفتُم که اگه باوَر کُنی بُزُرگی-و-جلالِ خُدا ره مِینگری؟“ 41پس اُونا سنگ ره لول دَد و عیسیٰ سر خُو ره باله کده گُفت: ”اَی آتِه آسمانی، ما از تُو شُکرگُزار اَستُم که آواز مَره شِنِیدی. 42ما مِیدَنِستُم که تُو همیشه آواز مَره مِیشنَوی، مگم اِی ره بخاطرِ مردُمی که دَ اِینجی ایسته یَه گُفتُم تا اُونا باوَر کُنه که تُو مَره رَیی کدے.“ 43وختِیکه اِی چِیزا ره گُفت، اُو دَ آوازِ بِلند کُوی کد: ”ایلعازر، بُرو بُر شُو!“ 44پس آدمی که مُرده بُود، دِست و پای شی قد لاٹه پیچ کده و رُوی شی قد دِستمال بسته، بُرو بُر شُد. عیسیٰ دَزوا گُفت: ”اُو ره واز کُنِید و بیلِید که بوره.“
45اوخته غَدرِ امزُو یهُودیا که قد مریَم اَمدُد، وختی کارِ عیسیٰ ره دِید، دَزُو ایمان اَوُرد؛ 46مگم بعضی ازوا پیشِ فرِیسیا رفت و کاری ره که عیسیٰ کدُد، دَزوا نقل کد.
47پس پیشوایونِ عالی مقام و فرِیسیا مَنِه خُو جلسه کده گُفت: ”مو چی کار کُنی؟ اِی آدم غَدر مُعجزه مُونه. 48اگه اُو ره بیلی که امی رقم اِدامه بِدیه، پگِ مردُم دَزُو ایمان میره و بعد ازُو رُومی ها اَمَده ام امی جای مُقَدَّس مو ره از بَین مُوبره و ام قَوم مو ره.“ 49لیکِن یکی ازوا دَ نامِ قَیافا که دَمزُو سال پیشوای بُزُرگ بُود، دَزوا گُفت: ”شُمو هیچ چِیز ره نَمِیدنِید 50و ام پَی نَموفتِید که دَز شُمو بِهتَر اَسته تا یگ نفر بَلدِه قَوم بُمُره و تمامِ قَوم نابُود نَشُنه.“ 51اِی چِیزا ره قَیافا از پیشِ خود خُو نَگُفت، بَلکِه ازی که دَمزُو سال پیشوای بُزُرگ بُود، اُو پیشگویی کد که عیسیٰ دَ راهِ قَوم کُشته مُوشه، 52نَه تنها بَلدِه قَوم، بَلکِه بخاطرِ جَم کدو و یگ کدونِ تمامِ بچکِیچای خُدا که تِیت پَرَک اَسته. 53پس امزُو روز بعد اُونا نقشه کشِید که اُو ره بُکُشه.
54امزی خاطر عیسیٰ دِیگه بَرمَلا دَ مینکلِ یهُودیا نَمِیگشت، بَلکِه ازُونجی رَیی شُده دَ یگ جای دَ نزدِیکِ بیابو، دَ یگ شار دَ نامِ اِفرایم رفت و قد یارای خُو دَ امُونجی مَند.
55عِیدِ پِصَح از مردُمِ یهُود نزدِیک بُود و غَدر مردُم از اطراف دَ اورُشَلیم رفتُد تاکه پیش از مَراسِمِ عِیدِ پِصَح خودون خُو ره پاک کُنه. 56اُونا عیسیٰ ره مُوپالِید و دَ حالِیکه دَ مَنِه خانِه خُدا ایسته بُود قد یگدِیگِه خُو مُوگُفت: ”شُمو چی فِکر مُونِید؟ اُو دَ عِید هیچ نَمییه؟ یا مییه؟“ 57چراکه پیشوایونِ عالی مقام و فرِیسیا حُکم کدُد که اگه کس بِدَنه عیسیٰ دَ کُجا یَه، باید خبر بِدیه تا اُونا اُو ره گِرِفتار کُنه.
Currently Selected:
یوحَنّا 11: HAZ
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from Hazaragi Bible.
Copyright © 2025 United Bible Societies Association and Pamir Ministries. Used by permission. All rights reserved.
یوحَنّا 11
11
فصلِ یازدَهُم
فَوت و زِنده شُدونِ ایلعازر
1یگ آدم دَ نامِ ایلعازر ناجور بُود. اُو از بَیت عَنیا، یعنی از آغِیلِ مریَم و خوار شی مَرتا بُود. 2اِی امُو مریَم بُود که روغو ره دَ بَلِه پایای مَولا شیو کدُد و پایای شی ره قد مُوی خُو پاک کدُد؛ و فِعلاً بِرار شی ایلعازر ناجور بُود. 3اوخته امُو دُو خوارو دَ عیسیٰ پَیغام رَیی کده گُفت: ”یا مَولا، امُو کسی ره که تُو دوست دَری، اُو ناجور اَسته.“ 4وختِیکه عیسیٰ امی خبر ره شِنِید، گُفت: ”اِی ناجوری کُشتَنی نِییه، بَلکِه بَلدِه ازی اَسته که بُزُرگی-و-جلال خُدا ظاهِر شُنه، و تا باچِه خُدا دَ وسِیلِه امزی واقِعه بُزُرگی-و-جلال پَیدا کُنه.“ 5عیسیٰ مَرتا و خوار شی ره قد ایلعازر دوست دَشت. 6وختی عیسیٰ شِنِید که ایلعازر ناجور اَسته، اُو دُو روزِ دِیگه ام دَمزُو جای که بُود، مَند. 7بعد ازُو دَ یارای خُو گُفت: ”بیِید، بسم دَ منطقِه یهُودیه بوری.“ 8یارای شی دَزُو گُفت: ”اُستاد، کَلو وخت نَمُوشه که یهُودیا میخاست تُو ره سنگسار کُنه. بسم میخاهی دَ اُونجی بوری؟“ 9عیسیٰ دَ جوابِ ازوا گُفت: ”آیا دَ یگ روز دوازده ساعت روشنی نِییه؟ اگه یَگو نفر دَ روشنی روز راه بوره اُو پیش-پایی نَمُوخوره، چراکه اُو نُورِ ازی دُنیا ره مِینگره. 10لیکِن اگه یَگو کس شاو راه بِگرده، اُو پیش-پایی مُوخوره، چُون نُور بَلدِه#۱۱:۱۰ دَ جای «بَلدِه ازُو» دَ زِبونِ یونانی «دَزُو» نوِشته یَه. ازُو وجُود نَدره.“
11بعد از گُفتونِ امزی چِیزا، اُو دَزوا گُفت: ”رفِیق مو ایلعازر خاو رفته، لیکِن ما مورُم تا اُو ره بیدار کنُم.“ 12یارا دَزشی گُفت: ”یا مَولا، اگه اُو خاو رفته بَشه خُوبه، اُو جور مُوشه.“ 13دَ حقِیقت عیسیٰ دَ بارِه مَرگ شی نقل مُوکد، مگم اُونا فِکر کد که دَ بارِه اِستراحت و خاو شی نقل مُونه. 14پس عیسیٰ پوست کَنده دَزوا گُفت: ”ایلعازر مُرده. 15و از خاطرِ ازشُمو خوش اَستُم که دَ اُونجی نَبُودُم، تاکه شُمو ایمان بیرِید. مگم آلی بیِید که پیش شی بوری.“ 16پس توما که دَ نامِ «دُوگنی» مشهُور بُود، دَ دِیگه یارا گُفت: ”بیِید که مو ام بوری تا قد ازُو قَتی بُمُری.“
17وختِیکه عیسیٰ دَ اُونجی رسِید، اُو پَی بُرد که ایلعازر چار روز شُده دَ قبر اَسته. 18بَیت عَنیا نزدِیکِ اورُشَلیم بُود، یعنی تَقرِیباً چِل دَقه راه#۱۱:۱۸ دَ جای «تقرِیباً چِل دَقه راه» دَ زِبونِ یونانی «۱۵ دَورِه اِستَدیُم» نوِشته یَه که دَورِه هر اِستَدیُم تَقرِیباً یگ صد و نَوَد و دُو مِتر اَسته و تقرِیباً سِه کِیلومِتر مُوشه. دُورتَر از شار، 19و غَدر یهُودیا پیشِ مَرتا و مریَم اَمدُد تا دَزوا بخاطرِ بِرار شی تسَلّیَت بُگیه. 20پس وختی مَرتا شِنِید که عیسیٰ مییه، اُو سرِ راهِ شی رفت، مگم مریَم دَ خانه شِشت. 21مَرتا دَ عیسیٰ گُفت: ”یا مَولا، اگه دَ اِینجی مُوبُودی، بِرار مه نَمُومُرد. 22ولے حتیٰ اَمِیالی ام هر چِیزِیکه از خُدا بِطَلبی، ما مِیدَنُم خُدا دَز تُو مِیدیه.“ 23عیسیٰ دَزُو گُفت: ”بِرار تُو پس زِنده مُوشه.“ 24مَرتا دَز شی گُفت: ”ما مُوفامُم که اُو دَ آخِر زمان دَ روزِ قیامت پس زِنده مُوشه.“ 25عیسیٰ دَزُو گُفت: ”ما قیامت و زِندگی اَستُم؛ کسی که دَز مه ایمان بیره، اگرچِه اُو مُومُره، ولے زِنده مُوشه. 26و کسی که زِنده یَه و دَز مه ایمان میره، اُو هرگِز نَمُومُره. تُو اِی ره باوَر مُونی؟“ 27اُو دَز شی گُفت: ”اَرے مَولا، ما ایمان اَوُردُم که تُو امُو مسیح، یعنی باچِه خُدا اَستی، امُو کسی که دَزی دُنیا اَمدَنی بُود.“
28وختِیکه اِی ره گُفت، اُو رفت و خوار خُو مریَم ره کُوی کده تاشَکی دَزُو گُفت: ”اُستاد دَ اِینجی اَمَده و تُو ره کُوی مُونه.“ 29وختِیکه مریَم اِی توره ره شِنِید، زُود باله شُده پیش شی رفت. 30تا اُو غَیت عیسیٰ هنوز دَ آغِیل نَه اَمدُد، بَلکِه دَ امزُو جای بُود که مَرتا دَ دَمِ راهِ شی رَفتُد. 31اوخته یهُودیای که دَ خانه قد مریَم بُود و اُو ره تَسَلّی مِیدَد، وختی دِید که مریَم چابُک باله شُده بُرو رفت، اُونا از دُمبال شی رفت و دَ گُمانِ ازی بُود که اُو دَ سرِ خاک موره تا دَ اُونجی چخرا کُنه.
32پس وختی مریَم دَمزُو جای که عیسیٰ بُود رسِید، اُو عیسیٰ ره دِیده بَلِه پای شی اُفتَد و گُفت: ”یا مَولا، اگه تُو دَ اِینجی مُوبُودی بِرار مه نَمُومُرد.“ 33وختی عیسیٰ اُو ره دِید که چخرا مُونه و یهُودیای که قد شی قتی اَمدُد ام چخرا مُونه، اُو دَ روح-و-رَوان خُو غَدر جِگرخُون و کوٹیوبار شُد 34و گُفت: ”اُو ره دَ کُجا ایشتِید؟“ اُونا دَزشی گُفت: ”صاحِب، بیه و توخ کُو.“ 35عیسیٰ دَ چخرا کدو شُد. 36اوخته یهُودیا گُفت: ”توخ کُو، اُو ره چِیقس دوست دَشته.“ 37مگم بعضی ازوا گُفت: ”آیا امی آدم که چِیمای امزُو نفرِ کور ره واز کد، نَمیتَنِست مانِع مُردونِ امزی آدم شُنه؟“
38عیسیٰ بسم دَ دِل خُو کَلو جِگرخُون شُده سُونِ قبر اَمَد. امُو قبر یگ غار بُود و یگ سنگ دَ دان شی ایشته شُدُد. 39عیسیٰ گُفت: ”سنگ ره یگ طرف لول بِدِید.“ مَرتا خوارِ آدمِ مُرده دَ عیسیٰ گُفت: ”یا مَولا، آلی اُو ره بُوی گِرِفته، چراکه چار روز از مُردون شی تیر شُده.“ 40عیسیٰ دَزُو گُفت: ”دَز تُو نَگُفتُم که اگه باوَر کُنی بُزُرگی-و-جلالِ خُدا ره مِینگری؟“ 41پس اُونا سنگ ره لول دَد و عیسیٰ سر خُو ره باله کده گُفت: ”اَی آتِه آسمانی، ما از تُو شُکرگُزار اَستُم که آواز مَره شِنِیدی. 42ما مِیدَنِستُم که تُو همیشه آواز مَره مِیشنَوی، مگم اِی ره بخاطرِ مردُمی که دَ اِینجی ایسته یَه گُفتُم تا اُونا باوَر کُنه که تُو مَره رَیی کدے.“ 43وختِیکه اِی چِیزا ره گُفت، اُو دَ آوازِ بِلند کُوی کد: ”ایلعازر، بُرو بُر شُو!“ 44پس آدمی که مُرده بُود، دِست و پای شی قد لاٹه پیچ کده و رُوی شی قد دِستمال بسته، بُرو بُر شُد. عیسیٰ دَزوا گُفت: ”اُو ره واز کُنِید و بیلِید که بوره.“
45اوخته غَدرِ امزُو یهُودیا که قد مریَم اَمدُد، وختی کارِ عیسیٰ ره دِید، دَزُو ایمان اَوُرد؛ 46مگم بعضی ازوا پیشِ فرِیسیا رفت و کاری ره که عیسیٰ کدُد، دَزوا نقل کد.
47پس پیشوایونِ عالی مقام و فرِیسیا مَنِه خُو جلسه کده گُفت: ”مو چی کار کُنی؟ اِی آدم غَدر مُعجزه مُونه. 48اگه اُو ره بیلی که امی رقم اِدامه بِدیه، پگِ مردُم دَزُو ایمان میره و بعد ازُو رُومی ها اَمَده ام امی جای مُقَدَّس مو ره از بَین مُوبره و ام قَوم مو ره.“ 49لیکِن یکی ازوا دَ نامِ قَیافا که دَمزُو سال پیشوای بُزُرگ بُود، دَزوا گُفت: ”شُمو هیچ چِیز ره نَمِیدنِید 50و ام پَی نَموفتِید که دَز شُمو بِهتَر اَسته تا یگ نفر بَلدِه قَوم بُمُره و تمامِ قَوم نابُود نَشُنه.“ 51اِی چِیزا ره قَیافا از پیشِ خود خُو نَگُفت، بَلکِه ازی که دَمزُو سال پیشوای بُزُرگ بُود، اُو پیشگویی کد که عیسیٰ دَ راهِ قَوم کُشته مُوشه، 52نَه تنها بَلدِه قَوم، بَلکِه بخاطرِ جَم کدو و یگ کدونِ تمامِ بچکِیچای خُدا که تِیت پَرَک اَسته. 53پس امزُو روز بعد اُونا نقشه کشِید که اُو ره بُکُشه.
54امزی خاطر عیسیٰ دِیگه بَرمَلا دَ مینکلِ یهُودیا نَمِیگشت، بَلکِه ازُونجی رَیی شُده دَ یگ جای دَ نزدِیکِ بیابو، دَ یگ شار دَ نامِ اِفرایم رفت و قد یارای خُو دَ امُونجی مَند.
55عِیدِ پِصَح از مردُمِ یهُود نزدِیک بُود و غَدر مردُم از اطراف دَ اورُشَلیم رفتُد تاکه پیش از مَراسِمِ عِیدِ پِصَح خودون خُو ره پاک کُنه. 56اُونا عیسیٰ ره مُوپالِید و دَ حالِیکه دَ مَنِه خانِه خُدا ایسته بُود قد یگدِیگِه خُو مُوگُفت: ”شُمو چی فِکر مُونِید؟ اُو دَ عِید هیچ نَمییه؟ یا مییه؟“ 57چراکه پیشوایونِ عالی مقام و فرِیسیا حُکم کدُد که اگه کس بِدَنه عیسیٰ دَ کُجا یَه، باید خبر بِدیه تا اُونا اُو ره گِرِفتار کُنه.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from Hazaragi Bible.
Copyright © 2025 United Bible Societies Association and Pamir Ministries. Used by permission. All rights reserved.