یوحَنّا 14
14
فصلِ چاردَهُم
یگانه راه
1”دِل های شُمو پَریشان نَبَشه: شُمو دَ خُدا ایمان دَشته بَشِید، دَز مه ام ایمان بیرِید. 2دَ خانِه آتِه مه جای کَلو اَسته. اگه امی رقم نَمُوبُود، آیا دَز شُمو مُوگُفتُم که ما ازِینجی مورُم تا بَلدِه شُمو جای تَیار کنُم؟ 3پس اگه ما مورُم و بَلدِه شُمو جای تَیار مُونُم، حتماً بسم مییُم و شُمو ره قد خُو گِرِفته مُوبرُم، تا دَ جایی که ما اَستُم، شُمو ام بَشِید. 4دَ جایی که ما مورُم شُمو راهِ شی ره بَلَد اَستِید.“
5توما دَزشی گُفت: ”یا مَولا، مو نَمِیدَنی که تُو دَ کُجا موری؛ پس راهِ شی ره چِطور بَلَد اَستی؟“ 6عیسیٰ دَزُو گُفت: ”ما راه و راستی و زِندگی اَستُم. هیچ کس نَمِیتنه پیشِ آتِه آسمانی بییه، سِوای که دَ وسِیلِه ازمه. 7اگه شُمو مَره شِنَختِید، آتِه مَره ام مِینَخشِید. اَرے، از امیآلی شُمو اُو ره مِینَخشِید و ام اُو ره دِیدِید.“
8فِیلِیپُس دَزشی گُفت: ”یا مَولا، آته ره دَز مو نِشو بِدی و امُو بَلدِه ازمو بَس اَسته.“ 9عیسیٰ دَزُو گُفت: ”فِیلِیپُس، اِیقَس دیر ما قد شُمو بُودُم و تُو هنوز مَره نَشِنَختے؟ کسی که مَره دِیده، آته ره دِیده. پس تُو چِطور مُوگی که ’آته ره دَز مو نِشو بِدی؟‘ 10آیا تُو باوَر نَمُونی که ما دَ آته و آته دَز مه اَسته؟ توره های ره که ما دَز شُمو مُوگُم، از پیشِ خود خُو نَمُوگُم، بَلکِه آتِه که دَ وجُودِ ازمه اَسته، کارای خُو ره انجام مِیدیه. 11دَز مه باوَر کُنِید که ما دَ آته اَستُم و آته دَز مه؛ اگه نَه، بخاطرِ خودِ امزُو کارای که ما کدیم دَز مه باوَر کُنِید.
12ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، کسی که دَز مه ایمان بیره، کارای ره که ما مُونُم اُو ام مُونه؛ و حتیٰ ازی کده کارای بُزُرگتَر مُونه، چراکه ما پیشِ آته مورُم. 13هر چِیزی ره که دَ نام ازمه طلب کُنِید ما اُو ره انجام مِیدیُم، تا آته دَ وسِیلِه باچِه خُو بُزُرگی-و-جلال پَیدا کنه. 14اگه یَگو چِیز دَ نامِ ازمه طلب کُنِید، ما اُو ره پُوره مُونُم.“
وعدِه روح اُلقُدس
15”اگه شُمو مَره دوست بِدَنِید، از احکام مه اِطاعَت مُونِید. 16اوخته ما از آته خاهِش مُونُم که اُو یگ پُشتِیوانِ دِیگه دَز شُمو بِدیه، تا اُو همیشه قد شُمو بُمَنه، 17یعنی روحِ راستی ره که دُنیا نَمِیتنه اُو ره قبُول کُنه، چراکه دُنیا اُو ره نَه مِینگره و نَه مِینَخشه. مگم شُمو اُو ره مِینَخشِید چراکه اُو قد شُمو مُومنه و دَز شُمو وجُود مِیدَشته بَشه. 18ما شُمو ره یَتِیم نَمیلُم؛ ما پیش شُمو مییُم. 19بعد از کم وخت دُنیا دِیگه مَره نَمِینگره، مگم شُمو مَره مِینگرِید. ازی که ما زِنده یُم شُمو ام زِنده مُومَنِید. 20دَمزُو روز شُمو پَی مُوفتِید که ما دَ آتِه خُو اَستُم و شُمو دَز مه و ما دَز شُمو. 21کسی که احکام مَره قبُول دَره و از شی اِطاعَت مُونه، اُو امُو کسی اَسته که مَره دوست دَره. و کسی که مَره دوست دَره، آتِه مه اُو ره دوست مِیدَنه و ما ام اُو ره دوست مِیدَنُم و خود خُو ره دَزُو ظاهِر مُونُم.“
22یهُودا -- ولے نَه یهُودای اِسخَریوطی -- دَزُو گُفت: ”یا مَولا، چی رقم اَسته که خود ره دَز مو نِشو مِیدی، مگم نَه دَ دُنیا؟“ 23عیسیٰ دَ جواب شی گُفت: ”اگه کسی مَره دوست دَشته بَشه، اُو از کلام مه اِطاعَت مُونه و آتِه مه اُو ره دوست مِیدَشته بَشه و مو دَ زِندگی ازُو اَمَده قد ازُو مُومنی. 24کسی که مَره دوست نَدره از تورای مه اِطاعَت نَمُوکُنه. و تورِه که شُمو مِیشنَوِید از خود مه نِییه، بَلکِه از آتِه اَسته که مَره رَیی کده.
25اِی چِیزا ره ما دَز شُمو گُفتُم دَ حالِیکه هنوز قد شُمو اَستُم. 26مگم پُشتِیوان، یعنی روح اُلقُدس که آته اُو ره دَ نامِ ازمه رَیی مُونه، اُو تمامِ چِیزا ره دَز شُمو یاد مِیدیه و هر چِیزی ره که ما دَز شُمو گُفتیم دَ یاد شُمو میره.
27ما دَز شُمو آرامِش مِیدُم؛ آرامِشِ خود خُو ره دَز شُمو مِیدُم، نَه رقمی که دُنیا مِیدیه، بَلکِه رقمی که ما دَز شُمو مِیدیُم. پس دِل های شُمو پَریشان و ترس خورده نَبَشه. 28شُمو شِنِیدِید که ما دَز شُمو گُفتُم: ’ما مورُم و بسم پیش شُمو مییُم.‘ اگه شُمو مَره دوست مِیدَشتِید، خوش مُوشُدِید که ما سُون آتِه خُو مورُم، چراکه آته از مه کده بُزُرگتَر اَسته. 29ما اِی چِیزا ره پیش از واقِع شُدون شی دَز شُمو گُفتُم، تا وختِیکه رُخ مِیدیه شُمو باوَر کنِید. 30ما دِیگه قد شُمو کَلو توره نَمُوگُم، چُون حاکِم ازی دُنیا#۱۴:۳۰ یعنی «شَیطو» که دَ دُنیای فِعلی حُکُومت مُونه. مییه. اُو دَ سرِ ازمه هیچ قُدرت نَدره، 31مگم بَلدِه ازی که دُنیا بِدَنه که ما آته ره دوست دَرُم، ما امُو رقمِیکه آته دَز مه اَمر کده عمل مُونُم. باله شُنِید که از اِینجی بوری.“
Currently Selected:
یوحَنّا 14: HAZ
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from Hazaragi Bible.
Copyright © 2025 United Bible Societies Association and Pamir Ministries. Used by permission. All rights reserved.
یوحَنّا 14
14
فصلِ چاردَهُم
یگانه راه
1”دِل های شُمو پَریشان نَبَشه: شُمو دَ خُدا ایمان دَشته بَشِید، دَز مه ام ایمان بیرِید. 2دَ خانِه آتِه مه جای کَلو اَسته. اگه امی رقم نَمُوبُود، آیا دَز شُمو مُوگُفتُم که ما ازِینجی مورُم تا بَلدِه شُمو جای تَیار کنُم؟ 3پس اگه ما مورُم و بَلدِه شُمو جای تَیار مُونُم، حتماً بسم مییُم و شُمو ره قد خُو گِرِفته مُوبرُم، تا دَ جایی که ما اَستُم، شُمو ام بَشِید. 4دَ جایی که ما مورُم شُمو راهِ شی ره بَلَد اَستِید.“
5توما دَزشی گُفت: ”یا مَولا، مو نَمِیدَنی که تُو دَ کُجا موری؛ پس راهِ شی ره چِطور بَلَد اَستی؟“ 6عیسیٰ دَزُو گُفت: ”ما راه و راستی و زِندگی اَستُم. هیچ کس نَمِیتنه پیشِ آتِه آسمانی بییه، سِوای که دَ وسِیلِه ازمه. 7اگه شُمو مَره شِنَختِید، آتِه مَره ام مِینَخشِید. اَرے، از امیآلی شُمو اُو ره مِینَخشِید و ام اُو ره دِیدِید.“
8فِیلِیپُس دَزشی گُفت: ”یا مَولا، آته ره دَز مو نِشو بِدی و امُو بَلدِه ازمو بَس اَسته.“ 9عیسیٰ دَزُو گُفت: ”فِیلِیپُس، اِیقَس دیر ما قد شُمو بُودُم و تُو هنوز مَره نَشِنَختے؟ کسی که مَره دِیده، آته ره دِیده. پس تُو چِطور مُوگی که ’آته ره دَز مو نِشو بِدی؟‘ 10آیا تُو باوَر نَمُونی که ما دَ آته و آته دَز مه اَسته؟ توره های ره که ما دَز شُمو مُوگُم، از پیشِ خود خُو نَمُوگُم، بَلکِه آتِه که دَ وجُودِ ازمه اَسته، کارای خُو ره انجام مِیدیه. 11دَز مه باوَر کُنِید که ما دَ آته اَستُم و آته دَز مه؛ اگه نَه، بخاطرِ خودِ امزُو کارای که ما کدیم دَز مه باوَر کُنِید.
12ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، کسی که دَز مه ایمان بیره، کارای ره که ما مُونُم اُو ام مُونه؛ و حتیٰ ازی کده کارای بُزُرگتَر مُونه، چراکه ما پیشِ آته مورُم. 13هر چِیزی ره که دَ نام ازمه طلب کُنِید ما اُو ره انجام مِیدیُم، تا آته دَ وسِیلِه باچِه خُو بُزُرگی-و-جلال پَیدا کنه. 14اگه یَگو چِیز دَ نامِ ازمه طلب کُنِید، ما اُو ره پُوره مُونُم.“
وعدِه روح اُلقُدس
15”اگه شُمو مَره دوست بِدَنِید، از احکام مه اِطاعَت مُونِید. 16اوخته ما از آته خاهِش مُونُم که اُو یگ پُشتِیوانِ دِیگه دَز شُمو بِدیه، تا اُو همیشه قد شُمو بُمَنه، 17یعنی روحِ راستی ره که دُنیا نَمِیتنه اُو ره قبُول کُنه، چراکه دُنیا اُو ره نَه مِینگره و نَه مِینَخشه. مگم شُمو اُو ره مِینَخشِید چراکه اُو قد شُمو مُومنه و دَز شُمو وجُود مِیدَشته بَشه. 18ما شُمو ره یَتِیم نَمیلُم؛ ما پیش شُمو مییُم. 19بعد از کم وخت دُنیا دِیگه مَره نَمِینگره، مگم شُمو مَره مِینگرِید. ازی که ما زِنده یُم شُمو ام زِنده مُومَنِید. 20دَمزُو روز شُمو پَی مُوفتِید که ما دَ آتِه خُو اَستُم و شُمو دَز مه و ما دَز شُمو. 21کسی که احکام مَره قبُول دَره و از شی اِطاعَت مُونه، اُو امُو کسی اَسته که مَره دوست دَره. و کسی که مَره دوست دَره، آتِه مه اُو ره دوست مِیدَنه و ما ام اُو ره دوست مِیدَنُم و خود خُو ره دَزُو ظاهِر مُونُم.“
22یهُودا -- ولے نَه یهُودای اِسخَریوطی -- دَزُو گُفت: ”یا مَولا، چی رقم اَسته که خود ره دَز مو نِشو مِیدی، مگم نَه دَ دُنیا؟“ 23عیسیٰ دَ جواب شی گُفت: ”اگه کسی مَره دوست دَشته بَشه، اُو از کلام مه اِطاعَت مُونه و آتِه مه اُو ره دوست مِیدَشته بَشه و مو دَ زِندگی ازُو اَمَده قد ازُو مُومنی. 24کسی که مَره دوست نَدره از تورای مه اِطاعَت نَمُوکُنه. و تورِه که شُمو مِیشنَوِید از خود مه نِییه، بَلکِه از آتِه اَسته که مَره رَیی کده.
25اِی چِیزا ره ما دَز شُمو گُفتُم دَ حالِیکه هنوز قد شُمو اَستُم. 26مگم پُشتِیوان، یعنی روح اُلقُدس که آته اُو ره دَ نامِ ازمه رَیی مُونه، اُو تمامِ چِیزا ره دَز شُمو یاد مِیدیه و هر چِیزی ره که ما دَز شُمو گُفتیم دَ یاد شُمو میره.
27ما دَز شُمو آرامِش مِیدُم؛ آرامِشِ خود خُو ره دَز شُمو مِیدُم، نَه رقمی که دُنیا مِیدیه، بَلکِه رقمی که ما دَز شُمو مِیدیُم. پس دِل های شُمو پَریشان و ترس خورده نَبَشه. 28شُمو شِنِیدِید که ما دَز شُمو گُفتُم: ’ما مورُم و بسم پیش شُمو مییُم.‘ اگه شُمو مَره دوست مِیدَشتِید، خوش مُوشُدِید که ما سُون آتِه خُو مورُم، چراکه آته از مه کده بُزُرگتَر اَسته. 29ما اِی چِیزا ره پیش از واقِع شُدون شی دَز شُمو گُفتُم، تا وختِیکه رُخ مِیدیه شُمو باوَر کنِید. 30ما دِیگه قد شُمو کَلو توره نَمُوگُم، چُون حاکِم ازی دُنیا#۱۴:۳۰ یعنی «شَیطو» که دَ دُنیای فِعلی حُکُومت مُونه. مییه. اُو دَ سرِ ازمه هیچ قُدرت نَدره، 31مگم بَلدِه ازی که دُنیا بِدَنه که ما آته ره دوست دَرُم، ما امُو رقمِیکه آته دَز مه اَمر کده عمل مُونُم. باله شُنِید که از اِینجی بوری.“
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from Hazaragi Bible.
Copyright © 2025 United Bible Societies Association and Pamir Ministries. Used by permission. All rights reserved.