20
فصلِ بِیستُم
قُدرت و اِختیاراتِ عیسیٰ
1یگ روز دَ حالِیکه عیسیٰ دَ خانِه خُدا مردُم ره تعلِیم مِیدَد و خوشخبری ره اِعلان مُوکد، پیشوایونِ عالی مقام، عالِمای دِین و رِیش سفیدا اَمَد 2و سوال کده گُفت: ”دَز مو بُگی که قد کُدَم اِختیار اِی کارا ره مُونی و کِی اِی اِختیار ره دَز تُو دَده؟“
3اُو دَ جوابِ ازوا گُفت: ”ما ام از شُمو یگ سوال پُرسان مُونُم و شُمو دَز مه جواب بِدِید: 4آیا غُسلِ تعمِیدِ یحییٰ از عالمِ باله بُود یا از اِنسان؟“ 5اُونا قد یگدِیگِه خُو مشوَره کده گُفت: ”اگه بُگی که از عالمِ باله بُود، اوخته اُو مُوگیه، ’پس چرا دَزُو ایمان نَوُردِید؟‘ 6و اگه بُگی که از اِنسان بُود، مردُم پگ شی مو ره سنگسار مُونه، چُون اُونا عقِیده دَره که یحییٰ پَیغمبر بُود.“ 7پس اُونا دَ جواب شی گُفت: ”مو نَمِیدَنی که از کُجا بُود.“
8اوخته عیسیٰ دَزوا گُفت: ”ما ام دَز شُمو نَمُوگُم که قد کُدَم اِختیار اِی کارا ره انجام مِیدیُم.“
مَثَلِ باغوانای ظالِم
9بعد ازُو عیسیٰ اینی مَثَل ره دَ مردُم گُفت: ”یگ آدم یگ باغِ انگُور جور کد و اُو ره دَ باغوانا اِجاره دَد و خود شی بَلدِه کَلو وخت دَ سَفر رفت. 10دَ فصلِ انگُور اُو یگ غُلام خُو ره دَ پیشِ باغوانا رَیی کد تا اُونا حق شی ره از حاصِلِ باغِ انگُور بِدیه؛ مگم باغوانا غُلام ره لَت-و-کوب کده دِستخالی رَیی کد. 11اوخته اُو یگ غُلامِ دِیگه ره رَیی کد؛ مگم اُونا اُو ره ام لَت-و-کوب کده تحقِیر کد و دِستخالی رَیی کد. 12بعد ازُو غُلامِ سِوّم خُو ره رَیی کد؛ مگم اُونا اُو ره ام زخمی کده از باغ بُرو پورته کد. 13پس صاحِبِ باغ قد خود خُو گُفت: ’چِیز کار کنُم؟ بیه، باچِه دوستدَشتَنی خُو ره رَیی مُونُم؛ شاید اُونا دَزُو اِحترام کنه!‘ 14مگم وختی باغوانا اُو ره دِید، اُونا دَ بَین خُو مشوَره کده گُفت: ’اینَمی وارِث اَسته. بیِید که اِی ره بُکُشی تا میراث شی از مو شُنه.‘ 15پس اُونا اُو ره از باغِ انگُور بُرو پورته کد و کُشت.
آلی صاحِبِ باغ قد ازوا چِیز کار مُونه؟ 16اُو مییه و امُو باغوانا ره نابُود مُونه و باغِ انگُور ره دَ دِیگه نفرا تسلِیم مُونه.“
وختِیکه مردُم اِی تورا ره شِنِید، اُونا گُفت: ”خُدا نَکنه.“
17عیسیٰ سُون ازوا توخ کده گُفت: ”پس مقصدِ امزی نوِشته چی اَسته که مُوگیه:
’سنگی ره که اُستاکارا رَد کد
سنگِ مُهِمِ تادَو شُده.‘
18هر کسی که دَ بَلِه امزُو سنگ بُفته تِکه-و-پرچه مُوشه؛
و اگه امُو سنگ دَ بَلِه کُدَم کس بُفته، اُو ره جَو جَو مُونه.“
19وختی پیشوایونِ عالی مقام و عالِمای دِین پَی بُرد که اِی مَثَل ره دَ ضِدِ ازوا گُفته، اُونا قَصد کد که اُو ره دَ امزُو ساعت دِستگِیر کنه، مگم اُونا از مردُم ترس خورد.
جوابِ عاقِلانه
20پس نظرِ ازوا دَ عیسیٰ بُود و اُونا جاسُوسای خُو ره ام رَیی کد. امُو جاسُوسا خود ره راستکار نِشو مِیدَد تا عیسیٰ ره قد تورِه خود شی دَ دام بِندَزه و تا اُو ره دَ حُکمران و اِختیاردارای والی تسلِیم کنه. 21اوخته اُونا ازُو پُرسان کده گُفت: ”اُستاد، مو مِیدَنی که تورِه تُو و تعلِیم تُو دُرُست اَسته و از کس طرفداری نَمُونی، بَلکِه راهِ خُدا ره دَ راستی تعلِیم مِیدی. 22آیا مالیه دَدو دَ قَیصر بَلدِه مو رَوا اَسته یا نَه؟“
23لیکِن عیسیٰ که حِیله-و-مَکرِ ازوا ره فامِید، دَزوا گُفت: 24”یگ سِکِه یگ دِیناری ره دَز مه نِشو بِدِید. امی عکس و نشان از کِی اَسته؟“
اُونا گُفت: ”از قَیصر.“ 25عیسیٰ دَزوا گُفت: ”پس چِیزی ره که از قَیصر اَسته دَ قَیصر بِدِید و چِیزی ره که از خُدا اَسته دَ خُدا.“
26خُلاصه، اُونا نَتنِست که اُو ره دَ پیشِ مردُم قد تورِه شی دَ دام بِندَزه و اُونا از جوابِ ازُو حَیرو شُده چُپ مَند.
بَحث دَ بارِه قیامت
27اوخته بعضی از صَدُوقیا که مُنکِرِ قیامت اَسته دَ پیشِ عیسیٰ اَمَد 28و ازُو سوال کده گُفت: ”اُستاد، مُوسیٰ بَلدِه ازمو نوِشته کده که اگه بِرارِ یگ آدم بُمُره و خاتُون شی بےاَولاد دَ جای شی بُمَنه، اُو آدم باید قد امزُو خاتُو توی کنه و بَلدِه بِرار خُو اَولاد پَیدا کنه. 29یگ زمان هفت بِرار بُود؛ اوّلنِه شی خاتُو گِرِفته بےاَولاد مُرد. 30بعد ازُو دوّمنه 31و سِوّمنه ام امُو خاتُو ره گِرِفت تا بِرارِ هفتُم و پگ شی بےاَولاد مُرد. 32دَ آخِر امُو خاتُو ام مُرد. 33پس دَ روزِ قیامت اُو خاتُونِ کُدَمِ ازوا مُوشه؟ چُون هر هفت شی اُو ره خاتُو کدُد.“
34عیسیٰ دَ جوابِ ازوا گُفت: ”مردُمای امزی عالم خاتُو مِیگِیره و شُوی مُونه. 35مگم کسای که لایقِ عالمِ باله و قیامتِ مُرده ها اَسته، نَه خاتُو مِیگِیره و نَه شُوی مُوکُنه. 36دَ حقِیقت اُونا نَمُومُره، چراکه اُونا مِثلِ ملایکه ها اَسته و بچکِیچای خُدا گُفته مُوشه و مردُمای اَسته که قیامت ره تجربه مُونه.#۲۰:۳۶ دَ جای «مردُمای اَسته که قیامت ره تجربه مُونه» دَ زِبونِ یونانی «بچکِیچای قیامت اَسته» نوِشته یَه. 37مگم دَ بارِه قیامتِ مُرده ها، مُوسیٰ خود شی دَ مَوضوعِ «بُوٹِه سوزان» واضِح کد وختِیکه خُداوند ره خُدای اِبراهِیم، خُدای اِسحاق و خُدای یعقُوب گُفت. 38پس اُو خُدای مُرده ها نِییه، بَلکِه خُدای زِنده ها اَسته، چُون دَ پیشِ ازُو پگ زِنده یَه.“
39اوخته بعضی از عالِمای دِین دَ جواب شی گُفت: ”اُستاد، خُوب گُفتی.“ 40و بعد ازُو اُونا دِیگه جُراَت نَکد که ازُو سوال کُنه.
41اوخته عیسیٰ دَزوا گُفت: ”مردُم چِطور مِیتَنه بُگیه که مسیح اَولادِه داوُود اَسته، 42دَ حالِیکه داوُود خود شی دَ کِتابِ زبُور مُوگیه:
’خُداوند دَ مَولای مه گُفت:
”دَ دِستِ راست مه بِشی،
43تا دُشمَنای تُو ره تَیپَیی زیرِ پای تُو جور کنُم.“‘
44پس اگه داوُود مسیح ره مَولا مُوگه، چِطور مِیتَنه که باچِه شی بَشه؟“
ریاکاری
45دَ حالِیکه پگِ مردُم گوش مُوکد، عیسیٰ دَ یارای خُو گُفت: 46”از عالِمای دِین خود ره اِحتیاط کُنِید، از کسای که خوش دَره قد چَپَن های دِراز اِیسُو-و-اُوسُو بِگرده و دَ کوچه-و-بازار اِحترام شُنه؛ اُونا خوش دَره که دَ عِبادت خانه ها چَوکی های مُهِم ره دَشته بَشه و دَ مِهمانی ها دَ باله-جای بِشِینه. 47اُونا خانه های خاتُونوی بیوه ره قُورت مُونه و از رُوی ریاکاری نماز خُو ره دِراز مُونه. اُونا محکُومیَتِ سختتَر ره مِینگره.“