Bible App logo
Search Icon

رُومیا 12

12
فصلِ دوازدَهُم
زِندگی دَ خِدمتِ خُدا
1پس اَی بِرارو، نظر دَ رَحمتای خُدا، از شُمو خاهِش مُونُم که جِسم های خُو ره دَ عِنوانِ قُربانی زِنده و مُقَدَّس که قابِل قبُولِ خُدا اَسته، دَزُو تقدِیم کُنِید که اینَمی بَلدِه شُمو یگ عِبادتِ عقلانی اَسته. 2هَمرَنگِ ازی دُنیا نَبَشِید، بَلکِه دَ وسِیلِه نَو کدونِ فِکرای خُو، خودون ره تبدِیل کُنِید تا پَی بُبرِید که خاست-و-اِرادِه خُدا چی اَسته، یعنی چِیزخیل نیک، قابِل قبُول و کامِل اَسته.
3دَ وسِیلِه فَیضی که دَز مه دَده شُده، ما دَ هر کُدَمِ ازشُمو مُوگیُم که خود ره از چِیزی که اَستِید، باله‌تَر فِکر نَکُنِید، بَلکِه هر کُدَم شُمو عاقِلانه دَ بارِه خُو فِکر کنِید، دَ اندازِه ایمانی که خُدا بَلدِه شُمو نصِیب کده. 4چُون امُو رقم که دَ یگ جِسم اَعضای کَلو دَری و تمامِ اَعضا یگ کار ره انجام نَمِیدیه، 5امُو رقم مو ام اگرچِه کَلو اَستی، ولے دَ مسیح یگ جِسم اَستی و هر کُدَم مو اَعضای یگدِیگِه خُو. 6مو دَ مُطابِق فَیضی که دَز مو بخشِیده شُده، تُحفه های مُختلِف دَری: اگه تُحفِه کس پیشگویی اَسته، اُو دَ مُطابِق ایمان خُو پیشگویی کنه؛ 7اگه خِدمت اَسته، اُو خِدمت کُنه؛ اگه تعلِیم اَسته، اُو تعلِیم بِدیه؛ 8اگه تشوِیق کدو اَسته، اُو دِیگرو ره تشوِیق کُنه، اگه بَخشِش اَسته، اُو سخاوَتمَندانه بَخشِش کُنه، اگه رهبری اَسته، اُو قد کوشِش کَلو رهبری کُنه، اگه مِهربانی اَسته، اُو قد خوشی مِهربانی کُنه.
9مُحَبَت شُمو باید بِدُونِ ریاکاری بَشه. از بَدی نفرَت دَشته بَشِید و خود ره دَ نیکی بِچَسپَنِید. 10یگدِیگِه خُو ره قد مُحَبَتِ بِرادرانه دوست بِدَنِید و هر کُدَم شُمو یگدِیگه خُو ره از خود کده کَلوتر اِحترام کُنِید. 11دَ کوشِش-و-تَلاش ٹمبلی نَکُنِید؛ دَ روح-و-رَوان پُر از جوش-و-خروش بَشِید و دَ مَولا خِدمت کُنِید. 12دَ اُمِیدی که دَرِید خوشحال بَشِید؛ دَ وختِ رَنج-و-مُصِیبت صَبر دَشته بَشِید و دَ دُعا ثابِت‌قَدم بُمنِید. 13دَ پُوره کدونِ اِحتیاجاتِ مُقَدَّسِین شرِیک شُنِید و مِهمونَواز بَشِید. 14بَلدِه کسای که شُمو ره آزار-و-اَذیَت مُونه، خَیر-و-بَرکت طلب کُنِید، اَرے خَیر-و-بَرکت طلب کُنِید و نالَت نَکُنِید. 15قد کسای که خوشحالی مُونه، خوشحالی کُنِید و قد کسای که چخرا مُونه، چخرا کُنِید. 16قد یگدِیگه خُو همدِل-و-همفِکر بَشِید؛ بِلَندهَوا نَبشِید، بَلکِه قد مردُمای عاجِز-و-بیچاره شِشت-و-بَرخاست کُنِید و خود ره از دِیگرو کده دانا حِساب نَکُنِید. 17دَ هیچ کس دَ عِوَضِ بَدی، بَدی نَکُنِید، بَلکِه دَ بارِه چِیزای فِکر کُنِید که دَ نظرِ پگ قابِلِ قبُول اَسته. 18اگه اِمکان دَره، تا جای که مربُوطِ ازشُمو مُوشه، قد پگِ مردُم دَ صُلح-و-صفا زِندگی کُنِید. 19اَی عزِیزا، اِنتِقام خُو ره نَگِیرِید، بَلکِه دَ قار-و-غَضَبِ خُدا ایله بِدِید، چُون نوِشته شُده: ”خُداوند مُوگیه: ’اِنتِقام گِرِفتو کارِ ازمه یَه، ما جَزا مِیدیُم.‘“ 20برعکس،
”اگه دُشمون تُو گُشنه یَه، دَزُو نان بِدی
و اگه تُشنه یَه، آو؛
چُون قد امزی کار قوغ های آتِش ره دَ بَلِه تولغِه شی کوڈ مُونی.“
21از بَدی شِکست نَخور، بَلکِه بَدی ره قد نیکی شِکست بِدی.

Currently Selected:

رُومیا 12: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in