عبرانیان 11
11
به ایمان
1پس ایمان، اطمینان بر چیزهایی است که به آن امید داریم و یقین بر چیزهایی که نمیبینیم. 2زیرا به سبب آن، پیشینیان مورد تعریف و تمجید قرار گرفتند.
3به ایمان میفهمیم که کائنات به وسیله کلام خدا شکل گرفت، به طوری که آنچه دیده میشود، از چیزهای دیدنی پدید نیامد.
4به ایمان، هابیل قربانیای نیکوتر از قربانی قائن به خدا تقدیم کرد، که به سبب آن شهادت داده شد که صالح است، و اینکه خدا با قبول هدایایش او را تحسین نمود و از طریق ایمانش هنوز سخن میگوید، هرچند که از این دنیا رفته است.
5به ایمان، خَنوخ بالا برده شد تا مرگ را نبیند و دیگر یافت نشد، چون خدا او را برگرفت. زیرا پیش از برگرفته شدن، درباره او شهادت داده شد که خدا را خشنود ساخته است. 6و بدون ایمان غیر ممکن است که او را خشنود ساخت، زیرا هر که به خدا نزدیک میشود، باید ایمان داشته باشد که او هست و جویندگان خود را پاداش میدهد.
7به ایمان، نوح هنگامی که از جانب خدا درباره اموری که تا آن زمان دیده نشده بود هشدار یافته، در خداترسی برای نجات خانواده خویش کشتی بساخت. او به ایمان خود دنیا را محکوم کرد و صالح شدنی را به ارث برد که از ایمان حاصل میشود.
8به ایمان، ابراهیم هنگامی که خوانده شد، اطاعت کرد و به سوی مکانی رفت که بعدها به میراث مییافت؛ و روانه شد هرچند نمیدانست کجا میرود. 9به ایمان، در زمین وعده، چون بیگانهای در دیار غریب، در خیمهها با اسحاق و یعقوب که با او وارث همان وعده بودند، ساکن شد. 10زیرا چشمانتظار شهری بود با بنیاد، که معمار و سازندهاش خداست.
11به ایمان، سارا خود توانایی یافت که نسلی داشته باشد، حتی وقتی سالخورده بود چرا که وعدهدهنده را وفادار شمرد. 12بنابراین، از یک مرد، آن هم از کسی تقریباً مرده، نسلی کثیر همچون ستارگان آسمان، و بیشمار مانند شنهای کناره دریا، زاییده شد.
13همه ایشان در ایمان مُردند، در حالی که وعدهها را هنوز نیافته بودند، بلکه فقط آنها را از دور دیده، استقبال کردند و تصدیق نمودند که بر زمین، بیگانه و غریبند. 14زیرا آنانی که چنین سخن میگویند، آشکارا نشان میدهند که در جستجوی وطنی هستند. 15اگر به سرزمینی میاندیشیدند که ترکش کرده بودند، فرصت بازگشت میداشتند. 16امّا اکنون مشتاق وطنی نیکوتر هستند، یعنی وطنی آسمانی. از این رو، خدا عار ندارد خدای ایشان خوانده شود، زیرا شهری برایشان مهیا کرده است.
17به ایمان، ابراهیم هنگامی که آزموده شد، اسحاق را تقدیم کرد؛ و او که وعدهها را پذیرفته بود، حاضر شد پسر یگانه خود را قربانی کند، 18کسی را که دربارهاش گفته شده بود: «نسل تو از اسحاق نامیده خواهد شد.»#11:18 پیدایش 21: 12 19او یقین دانست که خدا قادر است حتی او را از مردگان زنده کند، و میتوان گفت که به نوعی اسحاق را از مرگ بازیافت.
20به ایمان، اسحاق، یعقوب و عیسو را در امور آینده برکت داد.
21به ایمان، یعقوب به هنگام مرگ، هر یک از پسران یوسف را برکت داد و بر سر عصای خود خم شده عبادت کرد.
22به ایمان، یوسف در پایان عمر خود، از خروج بنیاسرائیل سخن گفت و درباره استخوانهای خود دستورها داد.
23به ایمان، وقتی موسی به دنیا آمد، والدینش او را به مدت سه ماه پنهان کردند، زیرا دیدند که کودکی زیبا است و از حکم پادشاه نترسیدند.
24به ایمان، وقتی موسی بزرگ شد، امتناع نمود که پسر دختر فرعون خوانده شود. 25او آزار دیدن با قوم خدا را بر لذت زودگذر گناه ترجیح داد. 26و رسوایی بهخاطر مسیح را بزرگتر از گنجهای مصر شمرد، زیرا که به پاداش چشم دوخته بود. 27به ایمان، مصر را ترک کرد بیآنکه از خشم پادشاه بترسد، زیرا وقتی آن نادیدنی را بدید، پایداری نمود. 28به ایمان، او پِسَخ و پاشیدن خون را به جا آورد تا هلاککننده نخستزادگان، بر ایشان آسیب نرساند.
29به ایمان، قوم از میان دریای سرخ مثل زمینی خشک گذشتند؛ امّا وقتی مصریان کوشیدند همان کار را انجام دهند، غرق شدند.
30به ایمان، دیوارهای اَریحا پس از اینکه قوم هفت روز آن را دور زده بودند، فرو ریخت.
31به ایمان، راحابِ فاحشه همراه با نامطیعان کشته نشد، زیرا جاسوسان را بهسلامت پذیرا گردید.
32دیگر چه گویم؟ زیرا وقت مرا مجال نمیدهد که درباره جِدعون و باراق و شَمشون و یَفتاح و داوود و سموئیل و انبیا سخن گویم، 33که به ایمان، ممالک را فتح کردند، عدالت را برقرار نمودند، و وعدهها را به دست آوردند؛ دهان شیران را بستند، 34قوّت آتش را خاموش کردند و از دَمِ شمشیر رستند؛ و از ضعف قوّت یافتند، در جنگ قدرتمند شدند و لشکریان بیگانه را تارومار نمودند. 35زنان، مردگان خود را به قیامت بازیافتند. امّا برخی شکنجه شدند و رهایی را نپذیرفتند، تا به رستاخیزی نیکوتر برسند. 36دیگران استهزا شدند و تازیانه خوردند و حتی زنجیرها، و زندانی شدند. 37سنگسار گردیدند، با ارّه دو پاره شدند و با شمشیر هلاک گردیدند. در پوست گوسفندان و بزها آواره شده، تنگدست بودند و ستمدیده و تحت آزار. 38آنانی که جهان لایقشان نبود، در بیابانها و کوهها و غارها و شکافهای زمین، آواره بودند.
39و همه ایشان با اینکه به سبب ایمانشان به نیکویی یاد شدند. لیکن آنچه را که وعده داده شده بود، نیافتند. 40زیرا خدا چیزی بهتر برای ما فراهم کرده است تا ایشان بدون ما کامل نشوند.
Currently Selected:
عبرانیان 11: KPS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Korpu Company
عبرانیان 11
11
به ایمان
1پس ایمان، اطمینان بر چیزهایی است که به آن امید داریم و یقین بر چیزهایی که نمیبینیم. 2زیرا به سبب آن، پیشینیان مورد تعریف و تمجید قرار گرفتند.
3به ایمان میفهمیم که کائنات به وسیله کلام خدا شکل گرفت، به طوری که آنچه دیده میشود، از چیزهای دیدنی پدید نیامد.
4به ایمان، هابیل قربانیای نیکوتر از قربانی قائن به خدا تقدیم کرد، که به سبب آن شهادت داده شد که صالح است، و اینکه خدا با قبول هدایایش او را تحسین نمود و از طریق ایمانش هنوز سخن میگوید، هرچند که از این دنیا رفته است.
5به ایمان، خَنوخ بالا برده شد تا مرگ را نبیند و دیگر یافت نشد، چون خدا او را برگرفت. زیرا پیش از برگرفته شدن، درباره او شهادت داده شد که خدا را خشنود ساخته است. 6و بدون ایمان غیر ممکن است که او را خشنود ساخت، زیرا هر که به خدا نزدیک میشود، باید ایمان داشته باشد که او هست و جویندگان خود را پاداش میدهد.
7به ایمان، نوح هنگامی که از جانب خدا درباره اموری که تا آن زمان دیده نشده بود هشدار یافته، در خداترسی برای نجات خانواده خویش کشتی بساخت. او به ایمان خود دنیا را محکوم کرد و صالح شدنی را به ارث برد که از ایمان حاصل میشود.
8به ایمان، ابراهیم هنگامی که خوانده شد، اطاعت کرد و به سوی مکانی رفت که بعدها به میراث مییافت؛ و روانه شد هرچند نمیدانست کجا میرود. 9به ایمان، در زمین وعده، چون بیگانهای در دیار غریب، در خیمهها با اسحاق و یعقوب که با او وارث همان وعده بودند، ساکن شد. 10زیرا چشمانتظار شهری بود با بنیاد، که معمار و سازندهاش خداست.
11به ایمان، سارا خود توانایی یافت که نسلی داشته باشد، حتی وقتی سالخورده بود چرا که وعدهدهنده را وفادار شمرد. 12بنابراین، از یک مرد، آن هم از کسی تقریباً مرده، نسلی کثیر همچون ستارگان آسمان، و بیشمار مانند شنهای کناره دریا، زاییده شد.
13همه ایشان در ایمان مُردند، در حالی که وعدهها را هنوز نیافته بودند، بلکه فقط آنها را از دور دیده، استقبال کردند و تصدیق نمودند که بر زمین، بیگانه و غریبند. 14زیرا آنانی که چنین سخن میگویند، آشکارا نشان میدهند که در جستجوی وطنی هستند. 15اگر به سرزمینی میاندیشیدند که ترکش کرده بودند، فرصت بازگشت میداشتند. 16امّا اکنون مشتاق وطنی نیکوتر هستند، یعنی وطنی آسمانی. از این رو، خدا عار ندارد خدای ایشان خوانده شود، زیرا شهری برایشان مهیا کرده است.
17به ایمان، ابراهیم هنگامی که آزموده شد، اسحاق را تقدیم کرد؛ و او که وعدهها را پذیرفته بود، حاضر شد پسر یگانه خود را قربانی کند، 18کسی را که دربارهاش گفته شده بود: «نسل تو از اسحاق نامیده خواهد شد.»#11:18 پیدایش 21: 12 19او یقین دانست که خدا قادر است حتی او را از مردگان زنده کند، و میتوان گفت که به نوعی اسحاق را از مرگ بازیافت.
20به ایمان، اسحاق، یعقوب و عیسو را در امور آینده برکت داد.
21به ایمان، یعقوب به هنگام مرگ، هر یک از پسران یوسف را برکت داد و بر سر عصای خود خم شده عبادت کرد.
22به ایمان، یوسف در پایان عمر خود، از خروج بنیاسرائیل سخن گفت و درباره استخوانهای خود دستورها داد.
23به ایمان، وقتی موسی به دنیا آمد، والدینش او را به مدت سه ماه پنهان کردند، زیرا دیدند که کودکی زیبا است و از حکم پادشاه نترسیدند.
24به ایمان، وقتی موسی بزرگ شد، امتناع نمود که پسر دختر فرعون خوانده شود. 25او آزار دیدن با قوم خدا را بر لذت زودگذر گناه ترجیح داد. 26و رسوایی بهخاطر مسیح را بزرگتر از گنجهای مصر شمرد، زیرا که به پاداش چشم دوخته بود. 27به ایمان، مصر را ترک کرد بیآنکه از خشم پادشاه بترسد، زیرا وقتی آن نادیدنی را بدید، پایداری نمود. 28به ایمان، او پِسَخ و پاشیدن خون را به جا آورد تا هلاککننده نخستزادگان، بر ایشان آسیب نرساند.
29به ایمان، قوم از میان دریای سرخ مثل زمینی خشک گذشتند؛ امّا وقتی مصریان کوشیدند همان کار را انجام دهند، غرق شدند.
30به ایمان، دیوارهای اَریحا پس از اینکه قوم هفت روز آن را دور زده بودند، فرو ریخت.
31به ایمان، راحابِ فاحشه همراه با نامطیعان کشته نشد، زیرا جاسوسان را بهسلامت پذیرا گردید.
32دیگر چه گویم؟ زیرا وقت مرا مجال نمیدهد که درباره جِدعون و باراق و شَمشون و یَفتاح و داوود و سموئیل و انبیا سخن گویم، 33که به ایمان، ممالک را فتح کردند، عدالت را برقرار نمودند، و وعدهها را به دست آوردند؛ دهان شیران را بستند، 34قوّت آتش را خاموش کردند و از دَمِ شمشیر رستند؛ و از ضعف قوّت یافتند، در جنگ قدرتمند شدند و لشکریان بیگانه را تارومار نمودند. 35زنان، مردگان خود را به قیامت بازیافتند. امّا برخی شکنجه شدند و رهایی را نپذیرفتند، تا به رستاخیزی نیکوتر برسند. 36دیگران استهزا شدند و تازیانه خوردند و حتی زنجیرها، و زندانی شدند. 37سنگسار گردیدند، با ارّه دو پاره شدند و با شمشیر هلاک گردیدند. در پوست گوسفندان و بزها آواره شده، تنگدست بودند و ستمدیده و تحت آزار. 38آنانی که جهان لایقشان نبود، در بیابانها و کوهها و غارها و شکافهای زمین، آواره بودند.
39و همه ایشان با اینکه به سبب ایمانشان به نیکویی یاد شدند. لیکن آنچه را که وعده داده شده بود، نیافتند. 40زیرا خدا چیزی بهتر برای ما فراهم کرده است تا ایشان بدون ما کامل نشوند.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Korpu Company