De Bibel Dise Bibel wort von Kindred Productions un United Bible Societies aun de 2003 rutjejäft. Wäa dise Bibel jedrekjt well haben, sull sikj no www.kindredproductions.com custserv@kindredproductions.com ooda 1-800-545-7322 rechten.

De Bibel

<div class="version vid563 iso6393pdt" data-vid="563" data-iso6393="pdt">
 <div class="book bkLUK">
 <div class="chapter ch19" data-usfm="LUK.19">
 <div class="label">19</div><div class="s">Jesus un Zach&#228;us</div><div class="p"> 1Jesus jinkj en Jericho nenn un jinkj derch de Staut. 2Un doa wia Zach&#228;us, eena von de v&#228;aschte Takskollakjta; dee wia rikj. 3Hee vesocht to seenen w&#228;a Jesus wia, oba hee kunn am mank aul daut Volkj nich seenen, wiels hee wia mau kjlien von Jewaus. 4Soo rand hee veropp un stieech opp een Mulb&#228;aboom nopp, am to seenen, wiels doa sull hee vebie komen. 5Un aus Jesus bat doa kjeem, kjikjt hee opp un sach am doa un s&#228;d: Zach&#228;us, Komm schwind rauf; ekj mott vondoag noch bie die em Hus nenn komen. 6Soo spood hee sikj, daut hee rauf kjeem, un neem am met Freid opp. 7Oba aus de aundre daut sagen, grumsaujden see un s&#228;den: Hee es no een Sinda to Gaust jegonen. #Luk 15,2 8Dan stunt Zach&#228;us opp un s&#228;d toom Harn: Har, kjikj emol, ekj woa de Halft von mien Goot de oame j&#228;wen. Un wan ekj irjentw&#228;m waut ojjerajcht aufjegonen hab, daut woa ekj vea Mol soov&#228;l trigjtolen. #2Mo 21,37; Hes 33,14-16 9Un Jesus s&#228;d to am: Vondoag haft Gott sikj die met Famielje toop aunjenomen, wiels du uk Abraham sien S&#228;n best. #Luk 13,16 10Wiels de Menschens&#228;n es jekomen, dee to sieekjen un seelichtomoaken, dee veloaren sent. #Hes 34,16; Luk 5,32; 1Tim 1,15</div><div class="s">Daut Jlikjnis von de tieen Jeltstekja</div><div class="r">(Mat 25,14-30)</div><div class="p"> 11Un w&#228;arent see no dit horchten, vetald hee an fuaz noch een Jlikjnis, wiels hee dicht bie Jerusalem wia, un see dochten, daut daut Gottesrikj fuaz komen wudd. 12Hee s&#228;d to an: Een Maun von kjennichliche H&#228;akunft reisd no een Launt wiet auf, om een Kjennichrikj fa sikj to kjrieen un dan trigjtokomen. 13Un hee roopt sikj tieen Deena un jeef an eene Somm Jelt #19,13 Griechisch jeef an jieda tieen Minna. Een Minna wia soo v&#228;l aus een Oabeida en dree Moonat vedeend. un s&#228;d see sullen doamet Jeschaften driewen, bat hee komen wudd. 14Siene Birja, oba, kunnen am nich lieden, un schekjten am Norecht, un leeten am sajen: Wie wellen nich, daut disa &#228;wa ons rejieren saul. #Joh 1,11 15Un aus hee sien Rikj jekjr&#228;ajen haud un trigjkjeem, velangd hee siene Deena ver sikj to komen, dee hee daut Jelt jej&#228;ft haud, om uttofinjen, waut een jiedra derch sien Haundlen jewonnen haud. 16Dan kjeem de ieeschta v&#228;a un s&#228;d: Har, dien Jelt haft tieen mol soov&#228;l jewonnen. 17Un hee s&#228;d to am: Hast goot jedonen, gooda Kjnajcht! Wiels du &#228;wa daut kjliene best tru jewast, saust du &#228;wa tieen St&#228;da to jebeeden haben. #Luk 16,10 18Dan kjeem de tweeda un s&#228;d: Har, dien Jelt haft fief mol soov&#228;l jewonnen. 19Hee s&#228;d to am jrod soo: Un du saust &#228;wa fief St&#228;da sennen. 20Un een aundra kjeem un s&#228;d: Har, hia es dien Jelt. Ekj hilt daut em Schneppelduak un l&#228;d daut wajch; 21ekj fercht mie fa die, wiels du een hoada Maun best. Du nemst, waut du nich hanjelajcht hast, un arnst, wua du nich jeseit hast. 22Un hee s&#228;d to am: Ekj recht die, du beesa Kjnajcht, met diene ieejne Wieed. Wist du daut ekj een hoada Maun sie un daut n&#228;m, waut ekj nich hanjelajcht hab, un doa arnt, wua ekj nich jeseit hab? 23Wuarom l&#228;dsd du mien Jelt dan nich en de Bank, daut ekj daut met Entras kunn enjekollakjt haben, aus ekj kjeem? 24Un hee s&#228;d to dee, dee doa romstunden: N&#228;mt am daut Jelt wajch un j&#228;ft d&#228;m daut, dee de tieen haft. 25See oba s&#228;den to am: Har, dee haft aul tieen. 26Hee oba s&#228;d to an: Ekj saj junt: W&#228;a doa haft, d&#228;m woat jej&#228;ft woaren; un w&#228;a doa nich haft, von d&#228;m woat noch daut jenomen woaren, waut hee haft. #Mat 13,12; Luk 8,18 27Oba miene Fiend, dee nich haben wullen, daut ekj &#228;wa an rejieren sull, brinjt dee h&#228;a un moakt dee ver mie doot.</div><div class="s">Jesus kjemt no Jerusalem</div><div class="r">(Mat 21,1-11; Mrk 11,1-11; Joh 12,12-19)</div><div class="p"> 28Un aus hee dit ieescht jesajcht haud, jinkj hee wieda no Jerusalem opptoo. 29Aus hee noda no Betfage un Betanien aum Oliewen Boajch kjeem, schekjt hee twee von siene Jinja un s&#228;d to an: 30Got no daut Darp ver junt, un wan jie doa nenn gonen, woa jie doa een Joalinkj aunjebungen finjen, opp daut noch niemols w&#228;a jes&#228;ten haft. Leest daut loos un brinjt daut h&#228;a! 31Un wan junt w&#228;a frajcht, wuarom jie daut loosleesen, sajcht to am: Wiels de Har daut brucken well.</div><div class="p"> 32Dan jinjen dee, dee jeschekjt worden, han un troffen daut doa krakjt soo aun, aus an wia jesajcht worden. 33Un aus see daut Joalinkj loosleesden, fruach de Ieejendeema an, wuarom see daut Joalinkj loosleesden. 34Un see s&#228;den: De Har well daut brucken. 35Dan brochten see daut no Jesus un spreeden &#228;are ieejne Kjleeda &#228;wa daut Joalinkj un saden Jesus doa nopp. 36Un aus hee wieda reet, l&#228;den see &#228;are Kjleeda opp d&#228;m Wajch. 37Un aus hee dan noda kjeem, un vom Oliewen Boajch rauf reet, funk de groote H&#228;ad Jinja aun, en &#228;are Freid met lude Stemmen Gott to danken fa aul dee Wundawoakjen, dee see jeseenen hauden. 38See s&#228;den:</div><div class="q">Jes&#228;ajent es de Kjennich, dee em Harn sien Nomen kjemt!</div><div class="q">Lot Fr&#228;d sennen em Himmel, un Harlichkjeit bowen em hechsten Himmel! #Psa 118,26; Luk 2,14</div><div class="m"> 39Eenje Faris&#228;a utem Volkj s&#228;den to am: Liera, beschwicht diene Jinja! 40Hee s&#228;d to an: Ekj saj junt: Wan dise wudden stell sennen, wudden de Steena schrieen.</div><div class="s">Jesus hielt &#228;wa Jerusalem</div><div class="p"> 41Aus hee dicht bie kjeem un de Staut sach, hield hee &#228;wa de Enwona 42un s&#228;d: Wan du doch weens nu en dise diene Tiet jeseenen hautst, waut die Fr&#228;d brinjen kunn. Nu, oba, kaust du daut nich seenen. #Mat 13,13-14; Luk 13,34 43Wiels de Tiet woat komen, daut diene Fiend om die un diene Kjinja eene Waunt buen woaren un die von aule Sieden bedrenjen, daut du noanich hankaust; 44un dee woaren die un diene Kjinja benna diene Wenj en de Ieed nenn klunjen, un woaren en die nich een Steen opp d&#228;m aundren loten, wiels du daut nich moakjst, aus de Har no die kjeem. #Luk 21,6</div><div class="s">Jesus husieet em Tempel</div><div class="r">(Mat 21,12-17; Mrk 11,15-19; Joh 2,13-22)</div><div class="p"> 45Dan jinkj hee em Tempel nenn un funk aun dee rut to joagen, dee doa bennen koften un vekoften, 46un s&#228;d to an: Daut steit jeschr&#228;wen: &#8220;Mien Hus saul een B&#228;dhus sennen&#8221;; jie oba haben doarut eene Reibaheel jemoakt. #Jes 56,7; Jer 7,11 47Un hee lieed aule Dach em Tempel. Oba de Huagenpriesta un Schreftjelieede un de v&#228;an&#228;mste em Volkj sochten no een Wajch am omtobrinjen. 48Daut wia fa an oba omm&#228;ajlich to doonen, wiels aulemaun honk am aun un wullen hieren waut hee s&#228;d.</div>
 </div>
 </div>
</div>

Jesus jinkj en Jericho nenn un jinkj derch de Staut. Un doa wia Zachäus, eena von de väaschte Takskollakjta; dee wia rikj. Hee vesocht to seenen wäa Jesus wia, oba hee kunn am mank aul daut Volkj nich seenen, wiels hee wia mau kjlien von Jewaus. Soo rand hee veropp un stieech opp een Mulbäaboom nopp, am to seenen, wiels doa sull hee vebie komen. Un aus Jesus bat doa kjeem, kjikjt hee opp un sach am doa un säd: Zachäus, Komm schwind rauf; ekj mott vondoag noch bie die em Hus nenn komen. Soo spood hee sikj, daut hee rauf kjeem, un neem am met Freid opp. Oba aus de aundre daut sagen, grumsaujden see un säden: Hee es no een Sinda to Gaust jegonen. Dan stunt Zachäus opp un säd toom Harn: Har, kjikj emol, ekj woa de Halft von mien Goot de oame jäwen. Un wan ekj irjentwäm waut ojjerajcht aufjegonen hab, daut woa ekj vea Mol sooväl trigjtolen. Un Jesus säd to am: Vondoag haft Gott sikj die met Famielje toop aunjenomen, wiels du uk Abraham sien Sän best. Wiels de Menschensän es jekomen, dee to sieekjen un seelichtomoaken, dee veloaren sent.


Un wäarent see no dit horchten, vetald hee an fuaz noch een Jlikjnis, wiels hee dicht bie Jerusalem wia, un see dochten, daut daut Gottesrikj fuaz komen wudd. Hee säd to an: Een Maun von kjennichliche Häakunft reisd no een Launt wiet auf, om een Kjennichrikj fa sikj to kjrieen un dan trigjtokomen. Un hee roopt sikj tieen Deena un jeef an eene Somm Jelt un säd see sullen doamet Jeschaften driewen, bat hee komen wudd. Siene Birja, oba, kunnen am nich lieden, un schekjten am Norecht, un leeten am sajen: Wie wellen nich, daut disa äwa ons rejieren saul. Un aus hee sien Rikj jekjräajen haud un trigjkjeem, velangd hee siene Deena ver sikj to komen, dee hee daut Jelt jejäft haud, om uttofinjen, waut een jiedra derch sien Haundlen jewonnen haud. Dan kjeem de ieeschta väa un säd: Har, dien Jelt haft tieen mol sooväl jewonnen. Un hee säd to am: Hast goot jedonen, gooda Kjnajcht! Wiels du äwa daut kjliene best tru jewast, saust du äwa tieen Städa to jebeeden haben. Dan kjeem de tweeda un säd: Har, dien Jelt haft fief mol sooväl jewonnen. Hee säd to am jrod soo: Un du saust äwa fief Städa sennen. Un een aundra kjeem un säd: Har, hia es dien Jelt. Ekj hilt daut em Schneppelduak un läd daut wajch; ekj fercht mie fa die, wiels du een hoada Maun best. Du nemst, waut du nich hanjelajcht hast, un arnst, wua du nich jeseit hast. Un hee säd to am: Ekj recht die, du beesa Kjnajcht, met diene ieejne Wieed. Wist du daut ekj een hoada Maun sie un daut näm, waut ekj nich hanjelajcht hab, un doa arnt, wua ekj nich jeseit hab? Wuarom lädsd du mien Jelt dan nich en de Bank, daut ekj daut met Entras kunn enjekollakjt haben, aus ekj kjeem? Un hee säd to dee, dee doa romstunden: Nämt am daut Jelt wajch un jäft däm daut, dee de tieen haft. See oba säden to am: Har, dee haft aul tieen. Hee oba säd to an: Ekj saj junt: Wäa doa haft, däm woat jejäft woaren; un wäa doa nich haft, von däm woat noch daut jenomen woaren, waut hee haft. Oba miene Fiend, dee nich haben wullen, daut ekj äwa an rejieren sull, brinjt dee häa un moakt dee ver mie doot.


Un aus hee dit ieescht jesajcht haud, jinkj hee wieda no Jerusalem opptoo. Aus hee noda no Betfage un Betanien aum Oliewen Boajch kjeem, schekjt hee twee von siene Jinja un säd to an: Got no daut Darp ver junt, un wan jie doa nenn gonen, woa jie doa een Joalinkj aunjebungen finjen, opp daut noch niemols wäa jesäten haft. Leest daut loos un brinjt daut häa! Un wan junt wäa frajcht, wuarom jie daut loosleesen, sajcht to am: Wiels de Har daut brucken well.
Dan jinjen dee, dee jeschekjt worden, han un troffen daut doa krakjt soo aun, aus an wia jesajcht worden. Un aus see daut Joalinkj loosleesden, fruach de Ieejendeema an, wuarom see daut Joalinkj loosleesden. Un see säden: De Har well daut brucken. Dan brochten see daut no Jesus un spreeden äare ieejne Kjleeda äwa daut Joalinkj un saden Jesus doa nopp. Un aus hee wieda reet, läden see äare Kjleeda opp däm Wajch. Un aus hee dan noda kjeem, un vom Oliewen Boajch rauf reet, funk de groote Häad Jinja aun, en äare Freid met lude Stemmen Gott to danken fa aul dee Wundawoakjen, dee see jeseenen hauden. See säden:
Jesäajent es de Kjennich, dee em Harn sien Nomen kjemt!
Lot Fräd sennen em Himmel, un Harlichkjeit bowen em hechsten Himmel!
Eenje Farisäa utem Volkj säden to am: Liera, beschwicht diene Jinja! Hee säd to an: Ekj saj junt: Wan dise wudden stell sennen, wudden de Steena schrieen.

Aus hee dicht bie kjeem un de Staut sach, hield hee äwa de Enwona un säd: Wan du doch weens nu en dise diene Tiet jeseenen hautst, waut die Fräd brinjen kunn. Nu, oba, kaust du daut nich seenen. Wiels de Tiet woat komen, daut diene Fiend om die un diene Kjinja eene Waunt buen woaren un die von aule Sieden bedrenjen, daut du noanich hankaust; un dee woaren die un diene Kjinja benna diene Wenj en de Ieed nenn klunjen, un woaren en die nich een Steen opp däm aundren loten, wiels du daut nich moakjst, aus de Har no die kjeem.


Dan jinkj hee em Tempel nenn un funk aun dee rut to joagen, dee doa bennen koften un vekoften, un säd to an: Daut steit jeschräwen: “Mien Hus saul een Bädhus sennen”; jie oba haben doarut eene Reibaheel jemoakt. Un hee lieed aule Dach em Tempel. Oba de Huagenpriesta un Schreftjelieede un de väanämste em Volkj sochten no een Wajch am omtobrinjen. Daut wia fa an oba ommäajlich to doonen, wiels aulemaun honk am aun un wullen hieren waut hee säd.

Poslouchat Lukas 19