Oblíbené biblické verše z مَرقُس 7

Sdílet

چونکه اَ وجود و دل آدمین که فکروی بد، بی‌عفتی، دُزی، کَتل، زنا، طمع، شرارت، حُقه، هوس بازی، دیدن کوری، تهمت، غرور و حماقت در اَتا. ایی بدیُ همه اَ وجود آدم در اَتا و به آدم نجس اَکُنت.»

هیچی بیرون اَ آدمی نین که داخل وجود آدم بَشِت، و بُتونت به اُ نجس بُکنت، بلکه اُ چیزُیی که اَ وجود آدم در اَتا، به اُ نجس اَکُنت.

عیسی جواب ایدا: «اِشعیای پیغُمبَر دربارۀ شما ریاکارُ چه خُب پیشگویی ایکه! همطو که نوشته بودِن، «”ایی کوم وا زَبُن خو به مه احترام اَنوسِن، ولی دلشُ اَ مه دورِن.

اُشُ بیهوده به مه پرستش اَکُنِن، اُشُ حکموی بشریُ به جای حکموی خدا به مردم یاد اَدِن.“

شما حکم خدائو ول تُکِردِن و به رسم و رسوم آدمُ چسبیدِین.»