Suosittuja jakeita Raamatun kirjasta 1 Mga Taga-Corinto 15

Jaa

Busa, mga minahal kong kaigsoonan, tindog kamo nga lig-on ug dili matarog. Pagkugi kamo kanunay sa inyong pag-alagad sa Ginoo kay nasayod kamo nga ang inyong pag-alagad dili gayod makawang.

Apan salamat sa Dios nga naghatag kanatog kadaogan pinaagi sa atong Ginoong Jesu-Cristo!

Ayaw kamo patunto. “Ang daotang mga kauban makadaot sa maayong pamatasan.”

Apan pinaagi sa grasya sa Dios, nahimo akong ingon niini ug ang grasya nga iyang gihatag kanako wala gayod makawang. Labaw hinuon akong naghago kay sa ubang mga apostoles ug kini dili bunga sa akong pagpaningkamot kondili sa grasya sa Dios nga ania kanako.

“O Kamatayon, hain na ang imong kadaogan? O Kamatayon, hain na ang imong kalala?” Ang kalala sa kamatayon naggikan sa sala ug ang gahom sa sala naggikan sa Balaod.

Mao kini ang misteryo: dili ang tanan kanato mamatay apan kitang tanan kalit nga mangausab sama kakalit sa usa ka pagpamilok. Mahitabo kini inigtingog sa kataposang trumpeta. Kay inigtingog niini, ang mga patay banhawon aron dili na gayod mamatay. Ug kita mangausab.

Kay ingon nga ang kamatayon miabot pinaagi sa usa ka tawo, moabot usab ang pagkabanhaw pinaagi sa usa ka tawo. Kay ingon nga nangamatay ang tanang mga tawo tungod sa ilang pagkahiusa kang Adan, banhawon usab ang tanan tungod sa ilang pagkahiusa kang Cristo.

Kay kining lawas nga madunot kinahanglan magsul-ob sa pagkadili na madunot ug kining lawas nga mamatay, kinahanglang magsul-ob sa pagkadili na mamatay.

Kay kinahanglan nga maghari si Cristo hangtod mabuntog sa Dios ang tanan niyang mga kaaway ug himoon sila nga tumbanan. Ang kataposang kaaway nga buntogon mao ang kamatayon.