Suosittuja jakeita Raamatun kirjasta یوحَنّا 11

Jaa

عیسیٰ دَزُو گُفت: ”ما قیامت و زِندگی اَستُم؛ کسی که دَز مه ایمان بیره، اگرچِه اُو مُومُره، ولے زِنده مُوشه. و کسی که زِنده یَه و دَز مه ایمان میره، اُو هرگِز نَمُومُره. تُو اِی ره باوَر مُونی؟“

عیسیٰ دَزُو گُفت: ”دَز تُو نَگُفتُم که اگه باوَر کُنی بُزُرگی-و-جلالِ خُدا ره مِینگری؟“

عیسیٰ دَ چخرا کدو شُد.

وختِیکه عیسیٰ امی خبر ره شِنِید، گُفت: ”اِی ناجوری کُشتَنی نِییه، بَلکِه بَلدِه ازی اَسته که بُزُرگی-و-جلال خُدا ظاهِر شُنه، و تا باچِه خُدا دَ وسِیلِه امزی واقِعه بُزُرگی-و-جلال پَیدا کُنه.“

وختِیکه اِی چِیزا ره گُفت، اُو دَ آوازِ بِلند کُوی کد: ”ایلعازر، بُرو بُر شُو!“ پس آدمی که مُرده بُود، دِست و پای شی قد لاٹه پیچ کده و رُوی شی قد دِستمال بسته، بُرو بُر شُد. عیسیٰ دَزوا گُفت: ”اُو ره واز کُنِید و بیلِید که بوره.“

عیسیٰ بسم دَ دِل خُو کَلو جِگرخُون شُده سُونِ قبر اَمَد. امُو قبر یگ غار بُود و یگ سنگ دَ دان شی ایشته شُدُد.

بعد از گُفتونِ امزی چِیزا، اُو دَزوا گُفت: ”رفِیق مو ایلعازر خاو رفته، لیکِن ما مورُم تا اُو ره بیدار کنُم.“