Suosittuja jakeita Raamatun kirjasta لُوقا 18

Jaa

عیسیٰ دَ یارای خُو یگ مَثَل اَوُرده اُونا ره تشوِیق کد که اُونا همیشه دُعا کنه و نااُمِید نَشُنه.

پس آیا خُدا دَ حقِ اِنتِخاب شُده های خُو که شاو و روز دَ پیشِ ازُو ناله-و-فریاد مُونه، اِنصاف نَمُونه؟ آیا اُو دَ اِنصاف کدو دَ حقِ ازوا دیر مُونه؟ ما دَز شُمو مُوگیُم که اُو زُود دَ حقِ ازوا اِنصاف مُونه. مگم وختِیکه «باچِه اِنسان» مییه، آیا اُو ایمان ره دَ مردُمِ رُوی زمی پَیدا مِیتنه؟“

مگم عیسیٰ گُفت: ”چِیزی که بَلدِه اِنسان نامُمکِن اَسته، بَلدِه خُدا مُمکِن اَسته.“

قاضی تا یگ مُدَت دَ غَم شی نَشُد، مگم دَ آخِر قد خود خُو گُفت: ’اگرچِه از خُدا ترس نَدَرُم و دَ غَمِ مردُم ام نِییُم، ولے بخاطری که امی خاتُو بَلدِه مه دَردِ سر شُده، ما دَ داد شی مِیرسُم تا دایم اَمَده مَره دَ تَنگ نَکنه.‘“

ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، هر کسی که پادشاهی خُدا ره رقمِ یگ بچکِیچه قبُول نَکُنه، اُو هرگِز دَزشی داخِل نَمُوشه.“

لیکِن عیسیٰ بچکِیچای ریزه ره کُوی کد و دَ یارا گُفت: ”بیلِید که بچکِیچای ریزه پیشِ ازمه بییه و اُونا ره مَنع نَکُنِید، چراکه پادشاهی خُدا دَمزی رقم کسا تعلُق دَره.

عیسیٰ دَز شی گُفت: ”بِینا شُو! ایمان تُو، تُو ره شفا دَد.“

عیسیٰ ازُو پُرسان کد: ”چرا مَره نیک مُوگی؟ هیچ کس نیک نِییه بغَیر از خُدا و بَس.