Suosittuja jakeita Raamatun kirjasta مَرقَس 11

Jaa

امزی خاطر دَز شُمو مُوگُم، هر چِیزی ره که دَ دُعا طلب کُنِید، یَقِین دَشته بَشِید که اُو ره دَ دِست اَوُردید و اُو از شُمو مُوشه.

ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، اگه کس دَ امزی کوه بُگیه، ’کنده شُو و دَ دریا پورته شُو،‘ و دَ دِل خُو شک نَکُنه، بَلکِه ایمان دَشته بَشه که چِیزی که مُوگیه واقِع مُوشه، اُو بَلدِه شی انجام دَده مُوشه.

وختِیکه بَلدِه دُعا ایسته مُوشِید، اگه دَ ضِدِ کُدَم کس یَگو چِیز دَ دِل خُو دَرِید، اُو ره بُبخشِید تا آتِه آسمانی شُمو ام خطاهای شُمو ره بُبَخشه.

عیسیٰ دَ جوابِ ازوا گُفت: ”دَ خُدا ایمان دَشته بَشِید.

اُو دَ مردُم تعلِیم مِیدَد و مُوگُفت: ”آیا نوِشته نَشُده که، ’خانِه مه جای عِبادت بَلدِه تمامِ قَوم ها گُفته مُوشه؟‘ مگم شُمو اِی ره غارِ دُزا جور کدید.“

کسای که پیشلونِ ازُو مورفت و کسای که از پُشت شی میمَد، چِیغ زَده مُوگُفت: ”هوشیعانا! مُبارک اَسته کسی که دَ نامِ خُداوند مییه.

مُبارک اَسته پادشاهی بابه‌کَلون مو داوُود که دَ حالِ اَمَدو یَه! هوشیعانا دَ بِلندترِین جای عالمِ باله.“