Suosittuja jakeita Raamatun kirjasta مَرقَس 2

Jaa

امی که عیسیٰ اِی توره ره شِنِید، اُو دَزوا گُفت: ”کسای که جور اَسته، دَ طبِیب ضرُورَت نَدره، بَلکِه ناجورا ضرُورَت دَره. ما نَمَدیم که مردُمای عادِل ره دعوَت کنُم، بَلکِه اَمَدیم که گُناهکارا ره دعوَت کنُم.“

وختِیکه عیسیٰ ایمانِ ازوا ره دِید، اُو دَ آدمِ فَلج گُفت: ”باچِه مه، گُناه های تُو بخشِیده شُد.“

اوخته عیسیٰ دَزوا گُفت: ”روزِ آرام بَلدِه اِنسان مُقرَر شُد، نَه که اِنسان بَلدِه روزِ آرام.

مگم وختی اُونا بخاطرِ جمعیَتِ مردُم نَتنِست که اُو ره دَ پیشِ عیسیٰ بُبره، اُونا بامِ بَلِه سرِ عیسیٰ ره کَند. بعد از سُلاخ کدونِ بام، اُونا امُو جاگه ره که آدمِ فَلج دَ بَلِه شی خاو بُود، تاه کد.

مگم تا بِدَنِید که «باچِه اِنسان» دَ رُوی زمی قُدرت-و-اِختیارِ بخشِیدونِ گُناه ها ره دَره بِنگرِید که چِیز کار مُونُم.“ پس دَ آدمِ فَلج گُفت: ”دَز تُو مُوگُم، باله شُو، جاگِه خُو ره گِرِفته خانِه خُو بورُو.“

کُدَم شی آسوتر اَسته که دَ امزی آدمِ فَلج بُگی: ’گُناه های تُو بخشِیده شُد‘ یا اِی که ’باله شُو و جاگِه خُو ره گِرِفته بورُو؟‘

اُو باله شُد و فَوری پیشِ رُوی پگِ ازوا جاگِه خُو ره گِرِفته رَیی شُد، بطَوری که پگِ ازوا حَیرو مَند و خُدا ره سِتایش کده گُفت: ”امی رقم کار ره مو هرگِز نَدِیدے.“