Suosittuja jakeita Raamatun kirjasta مَرقَس 5

Jaa

عیسیٰ دَزُو گُفت: ”دُختر مه، ایمان تُو، تُو ره شفا دَد، بخَیر-و-سلامَت بورُو و ازی تکلِیف آزاد بَش.“

دَ اُونجی یگ خاتُو بُود که مُدَتِ دوازده سال خُونریزی دَشت. اُو از دِستِ طبِیب های کَلو غَدر رَنج-و-عذاب کشِیدُد و تمامِ دارایی خُو ره خَرچ کدُد، لیکِن هیچ دَز شی فایده نَکدُد، بَلکِه بَدتَر شُدُد.

امُو لحظه خُونریزی شی قُوی شُد و اُو دَ جان خُو فامِید که امزُو مَرَض شفا پَیدا کده.

اوخته اُو از دِستِ دُختر گِرِفت و دَز شی گُفت: ”طَلِیتا قُومی،“ که معنای شی اینی اَسته: ”اَی دُختر، دَز تُو مُوگیُم، باله شُو.“

دَ حالِیکه اُو هنوز توره مُوگُفت چند نفر از خانِه رهبرِ عِبادت خانه اَمَده گُفت: ”دُختر تُو فَوت کد. آلی دِیگه چرا اُستاد ره زَحمت مِیدی؟“ مگم عیسیٰ تورای ره که گُفته شُدُد نادِیده گِرِفت و دَ رهبرِ عِبادت خانه گُفت: ”ترس نَخور، فقط ایمان دَشته بَش و بس.“

چُون عیسیٰ دَزُو گُفتُد: ”اَی روحِ ناپاک، ازی آدم بُر شُو!“ اوخته عیسیٰ ازُو پُرسان کد: ”نام تُو چی یَه؟“ اُو دَ جواب شی گُفت: ”نام مه «لشکر» اَسته، چراکه مو کَلو اَستی.“