Suosittuja jakeita Raamatun kirjasta مَرقَس 9

Jaa

عیسیٰ دَزُو گُفت: ”اگه بِتنی ایمان بیری، بَلدِه کسی که ایمان دَره تمامِ چِیزا مُمکِن اَسته.“

آتِه امزُو باچه فَوری چِیغ زَده گُفت: ”ما ایمان میرُم؛ دَ بارِه بےایمانی مه دَز مه کومَک کُو!“

وختی عیسیٰ دَ خانه داخِل شُد، یارای شی دَ تنهایی ازُو پُرسان کد: ”چرا مو نَتنِستی اُو ره بُر کُنی؟“ اُو دَزوا گُفت: ”اِی رقم روح دَ وسِیلِه هیچ چِیز بُر نَمُوشه، جُز دَ وسِیلِه دُعا.“

نَمَک خُوب اَسته، لیکِن اگه نَمَک شوری خُو ره از دِست بِدیه، چِطور مِیتنه که مَزِه شی پس بییه؟ شُمو دَ خودون خُو نَمَک دَشته بَشِید و قد یگدِیگِه خُو دَ صُلح-و-صفا زِندگی کُنِید.“

”هر کسی که یکی امزی بچکِیچا ره دَ نامِ ازمه قبُول کُنه، مَره قبُول کده و هر کسی که مَره قبُول کده، نَه مَره، بَلکِه امُو ره قبُول کده که مَره رَیی کده.“

هر کسی که دَز شُمو دَ نامِ ازمه یگ پیله آو بِدیه که وُچی کُنِید فقط بخاطری که دَ مسیح تعلُق دَرِید، ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم که اُو بےاَجر نَمُومَنه.

هر کسی که باعِثِ گُمراهی یکی امزی ریزه‌گِینا شُنه که دَز مه ایمان دَره، بَلدِه ازُو بِهتر اَسته که یگ سنگِ آسیا دَ گردون شی اَوزو شُده دَ دریا پورته شُنه.

اگه چِیم تُو باعِث مُوشه که تُو گُمراه شُنی، اُو ره بُر کُو، چُون بَلدِه تُو بِهتر اَسته که قد یگ چِیم دَ پادشاهی خُدا داخِل شُنی، نِسبَت دَزی که قد دُو چِیم دَ دوزَخ پورته شُنی،