Suosittuja jakeita Raamatun kirjasta رُومیا 12

Jaa

هَمرَنگِ ازی دُنیا نَبَشِید، بَلکِه دَ وسِیلِه نَو کدونِ فِکرای خُو، خودون ره تبدِیل کُنِید تا پَی بُبرِید که خاست-و-اِرادِه خُدا چی اَسته، یعنی چِیزخیل نیک، قابِل قبُول و کامِل اَسته.

پس اَی بِرارو، نظر دَ رَحمتای خُدا، از شُمو خاهِش مُونُم که جِسم های خُو ره دَ عِنوانِ قُربانی زِنده و مُقَدَّس که قابِل قبُولِ خُدا اَسته، دَزُو تقدِیم کُنِید که اینَمی بَلدِه شُمو یگ عِبادتِ عقلانی اَسته.

دَ اُمِیدی که دَرِید خوشحال بَشِید؛ دَ وختِ رَنج-و-مُصِیبت صَبر دَشته بَشِید و دَ دُعا ثابِت‌قَدم بُمنِید.

از بَدی شِکست نَخور، بَلکِه بَدی ره قد نیکی شِکست بِدی.

یگدِیگِه خُو ره قد مُحَبَتِ بِرادرانه دوست بِدَنِید و هر کُدَم شُمو یگدِیگه خُو ره از خود کده کَلوتر اِحترام کُنِید.

مُحَبَت شُمو باید بِدُونِ ریاکاری بَشه. از بَدی نفرَت دَشته بَشِید و خود ره دَ نیکی بِچَسپَنِید.

اگه اِمکان دَره، تا جای که مربُوطِ ازشُمو مُوشه، قد پگِ مردُم دَ صُلح-و-صفا زِندگی کُنِید.

اَی عزِیزا، اِنتِقام خُو ره نَگِیرِید، بَلکِه دَ قار-و-غَضَبِ خُدا ایله بِدِید، چُون نوِشته شُده: ”خُداوند مُوگیه: ’اِنتِقام گِرِفتو کارِ ازمه یَه، ما جَزا مِیدیُم.‘“

دَ کوشِش-و-تَلاش ٹمبلی نَکُنِید؛ دَ روح-و-رَوان پُر از جوش-و-خروش بَشِید و دَ مَولا خِدمت کُنِید.

دَ وسِیلِه فَیضی که دَز مه دَده شُده، ما دَ هر کُدَمِ ازشُمو مُوگیُم که خود ره از چِیزی که اَستِید، باله‌تَر فِکر نَکُنِید، بَلکِه هر کُدَم شُمو عاقِلانه دَ بارِه خُو فِکر کنِید، دَ اندازِه ایمانی که خُدا بَلدِه شُمو نصِیب کده.

دَ هیچ کس دَ عِوَضِ بَدی، بَدی نَکُنِید، بَلکِه دَ بارِه چِیزای فِکر کُنِید که دَ نظرِ پگ قابِلِ قبُول اَسته.

قد یگدِیگه خُو همدِل-و-همفِکر بَشِید؛ بِلَندهَوا نَبشِید، بَلکِه قد مردُمای عاجِز-و-بیچاره شِشت-و-بَرخاست کُنِید و خود ره از دِیگرو کده دانا حِساب نَکُنِید.

برعکس، ”اگه دُشمون تُو گُشنه یَه، دَزُو نان بِدی و اگه تُشنه یَه، آو؛ چُون قد امزی کار قوغ های آتِش ره دَ بَلِه تولغِه شی کوڈ مُونی.“

بَلدِه کسای که شُمو ره آزار-و-اَذیَت مُونه، خَیر-و-بَرکت طلب کُنِید، اَرے خَیر-و-بَرکت طلب کُنِید و نالَت نَکُنِید. قد کسای که خوشحالی مُونه، خوشحالی کُنِید و قد کسای که چخرا مُونه، چخرا کُنِید.

دَ پُوره کدونِ اِحتیاجاتِ مُقَدَّسِین شرِیک شُنِید و مِهمونَواز بَشِید.

چُون امُو رقم که دَ یگ جِسم اَعضای کَلو دَری و تمامِ اَعضا یگ کار ره انجام نَمِیدیه، امُو رقم مو ام اگرچِه کَلو اَستی، ولے دَ مسیح یگ جِسم اَستی و هر کُدَم مو اَعضای یگدِیگِه خُو.