Suosittuja jakeita Raamatun kirjasta رُومیا 9

Jaa

دَ امزی دلِیل نَه دَ خاهِشِ اِنسان بَستَگی دَره و نَه دَ تَلاشِ ازُو، بَلکِه دَ خُدا که رَحم مُوکُنه.

چُون خُدا دَ مُوسیٰ مُوگیه: ”ما دَ بَلِه کسی رَحم مُونُم که دَزُو رحِیم اَستُم و دَ کسی دِلسوزی مُونُم که دَزُو دِلسوز اَستُم.“

لیکِن اَی اِنسان، تُو کِی اَستی که قد خُدا جَر-و-بَحث مُونی؟ آیا یگ چِیزی ساخته شُده دَ کسی که اُو ره جور کده مُوگیه: ”چرا مَره اِی رقم جور کدی؟“

پس خُدا دَ بَلِه هر کسی که بِخایه رَحم مُونه و هر کسی ره که بِخایه سنگدِل جور مُونه.

آیا کُوزه‌گَر اِختیارِ گِل ره نَدره که امزُو یگ پَخسه گِل یگ ظرف بَلدِه کارِ خاص جور کُنه و یگ ظرفِ دِیگه بَلدِه کارِ روزمَره؟