10
فصلِ دَهُم
صاحِبمَنصَبِ رُومی پَیرَوِ عیسیٰ مسیح مُوشه
1دَ شارِ قَیصَریه یگ آدم دَ نامِ کُرنیلیُوس زِندگی مُوکد که یکی از قومَندانای فِرقِه رُومی دَ نامِ فِرقِه اِیتالیایی بُود. 2اُو قد تمامِ خانَوار خُو پرهیزگار و خُداتَرس بُود و دَ مردُم کَلو خَیرات دَده هر وخت دَ پیشگاهِ خُدا دُعا مُوکد. 3اُو یگ روز نزدِیکِ ساعتِ نُهمِ روز،#۱۰:۳ یعنی ساعتِ سِه بعد از چاشت. دَ عالمِ خاو یگ ملایکِه خُدا ره بَرمَلا دِید که پیش شی اَمَده گُفت: ”اَی کُرنیلیُوس.“ 4کُرنیلیُوس قد ترس-و-لرز سُون ازُو توخ کده گُفت: ”چی اَمر اَسته، صاحِب؟“ اُو دَ جواب شی گُفت: ”دُعا ها و خَیرات تُو دَ حُضُورِ خُدا دَ عالمِ باله دَ عِنوانِ یادآوَری رسِیده. 5آلی چند نفر ره دَ شارِ یافا پُشتِ شِمعون که مشهُور دَ پِترُس اَسته رَیی کُو. 6اُو دَ پیشِ شِمعونِ چَرمگر که خانِه شی دَ لبِ دریا اَسته، مِهمو یَه.“ 7وختی امُو ملایکِه که قد ازُو توره مُوگُفت غَیب شُد، کُرنیلیُوس دُو نفر از خِدمتگارای خُو ره قد یگ عسکرِ پرهیزگار که از جُملِه حاضِرباشای شی بُود، کُوی کد 8و تمامِ چِیزا ره دَزوا بیان کده اُونا ره دَ یافا رَیی کد.
9روزِ دِیگِه شی دَ حالِیکه اُونا سَفر مُوکد و دَ شار نزدِیک مُوشُد، پِترُس ساعتِ شَشُم#۱۰:۹ یعنی دَ وختِ چاشت. دَ بَلِه بامِ خانه بُر شُد تا دُعا کُنه. 10اُو گُشنه شُد و میخاست که یَگو چِیز بُخوره. مگم دَ حالِیکه نان تَیار مُوشُد، دَ بَلِه ازُو خاو اَمَد. 11اوخته اُو دِید که آسمو واز شُد و یگ چِیز رقمِ دِسترخونِ کٹه که از چار شِنگ شی گِرِفته شُدُد تا شُده دَ بَلِه زمی اَمَد. 12دَ مَنِه ازُو هر رقم چارپایا و خزِندَگونِ زمی و پرِندگونِ هَوا مَوجُود بُود. 13اوخته اُو یگ آواز ره شِنِید که گُفت: ”اَی پِترُس باله شُو، حلال کُو و بُخور.“ 14مگم پِترُس گُفت: ”نَه خُداوندا، چُون ما هرگِز چِیزای ناپاک و حرام ره نَخوردیم.“ 15دفعِه دوّم امُو آواز دَزشی گُفت: ”چِیزی ره که خُدا پاک جور کده، تُو اُو ره حرام نَگی.“ 16اِی واقِعه سِه دفعه تِکرار شُد و امُو دِسترخو یگ دَم پس دَ آسمو بُرده شُد.
17دَ حالِیکه پِترُس دَ بارِه معنای امزُو خاو که دِیدُد چورت مِیزَد، نفرای ره که کُرنیلیُوس رَیی کده بُود خانِه شِمعون چَرمگر ره پالِیده دَ دانِ درگِه شی رسِید. 18اُونا کُوی کده پُرسان کد: ”آیا شِمعون مشهُور دَ پِترُس دَ امِینجی مِهمو یَه؟“ 19دَ حالِیکه پِترُس هنوز دَ بارِه خاو خُو چورت مِیزَد، روح اُلقُدس دَزُو گُفت: ”اونه، سِه نفر تُو ره طلب مُونه. 20باله شُو، تاه بورُو و از رفتو قد ازوا دِل-و-نادِل نَشُو، چراکه ما اُونا ره رَیی کدیم.“ 21پِترُس تاه شُده دَ پیشِ امزُو نفرا رفت و گُفت: ”ما امُو کس اَستُم که شُمو مُوپالِید. شُمو از چی خاطر دَ اِینجی اَمدِید؟“ 22اُونا دَ جواب شی گُفت: ”کُرنیلیُوس قومَندانِ رُومی که یگ آدمِ نیکُوکار و خُداتَرس و دَ بَینِ تمام قَومِ یهُود مُحترم اَسته، مو ره رَیی کده. چُون یگ ملایکِه مُقَدَّس دَزُو هِدایَت دَده که پُشتِ ازتُو نفر رَیی کنه تاکه تُو دَ خانِه ازُو بیی و اُو تورای تُو ره بِشنَوه.“ 23اوخته پِترُس اُونا ره دعوَت کده دَمزُو خانه مِهمو کد.
صَباحِ شی قد ازوا سُون قَیصَریه رَیی شُد و چند نفر از بِرارای ایماندارِ یافا ام قد ازُو قَتی رفت 24و اُونا روزِ دِیگِه شی دَ قَیصَریه رسِید. کُرنیلیُوس قَوما و دوستای نزدِیک خُو ره کُوی کده بُود و پگ شی چِیم دَ راهِ ازوا بُود. 25وختِیکه پِترُس دَ مَنِه خانه رفت، کُرنیلیُوس قد شی رُوی دَ رُوی شُد و خود ره دَ بَلِه پای شی اَندخته اُو ره پرَستِش کد. 26مگم پِترُس اُو ره باله کد و گُفت: ”ایسته شُو، ما خود مه ام یگ اِنسان اَستُم.“ 27اوخته پِترُس قد ازُو توره گُفته داخِل رفت و دِید که دَ اُونجی کَلو نفر جَم اَسته. 28پِترُس دَزوا گُفت: ”خودون شُمو مِیدَنِید که بَلدِه شخصِ یهُودی رَوا نِییه که قد غَیرِ یهُودی شِشت-و-بَرخاست کُنه. مگم خُدا دَ خاو دَز مه نِشو دَد که هیچ کس ره باید ناپاک یا نَجِس نَگیُم. 29امزی خاطر وختِیکه شُمو پُشت مه نفر رَیی کدِید، ما بےچُون-و-چرا اَمدُم. آکُو بُگِید که بَلدِه چِیزخیل مَره طلب کدِید؟“ 30کُرنیلیُوس دَ جواب شی گُفت: ”چار روز پیش دَ امزی ساعت، ساعتِ نُهم#۱۰:۳۰ یعنی ساعتِ سِه بعد از چاشت. ما دَ خانِه خُو دَرَو دُعا مُوکدُم که اولغَتله یگ آدم قد کالای نُورانی رُوی دَ رُوی مه ایسته شُده 31دَز مه گُفت: ’اَی کُرنیلیُوس، دُعای تُو شِنِیده شُده و خَیرات تُو دَ حُضُورِ خُدا یادآوَری شُده. 32آلی چند نفر ره دَ یافا رَیی کُو و شِمعون ره که مشهُور دَ پِترُس اَسته کُوی کُو که دَ اِینجی بییه. اُو دَ خانِه شِمعونِ چَرمگر که دَ لبِ دریا اَسته مِهمو یَه.‘ 33پس فَوری دَ پُشت تُو نفر رَیی کدُم و تُو لُطف کده اَمَدی. آلی پگ مو دَ حُضُورِ خُدا جَم شُدی تا تمام چِیزای ره که خُداوند دَز تُو گُفته، مو بِشنَوی.“
34اوخته پِترُس دان خُو ره واز کد و گُفت: ”ما واقعاً پَی بُردُم که خُدا سیاه اِسپی جدا نَمُوکُنه، 35بَلکِه از هر مِلَّت هر کسی که از خُدا بِتَرسه و کارِ نیک کنه، دَ پیشِ ازُو قبُول مُوشه. 36شُمو از کلامی که خُدا دَ بَنی اِسرائیل رَیی کده باخبر اَستِید، یعنی از خوشخبری صُلح-و-آرامِش که دَ وسِیلِه عیسیٰ مسیح اِعلان شُد. اُو مَولای پگ اَسته. 37شُمو از تورای که دَ سراسرِ منطقِه یهُودیه واقِع شُده خبر دَرِید، از تورای که از منطقِه جلِیلیه شُروع شُد، بعد ازی که یحییٰ دَ مردُم اِعلان کد که غُسلِ تعمِید بِگِیره. 38و ام شُمو مِیدَنِید که چِطور خُدا عیسای ناصِری ره قد روح اُلقُدس و قُدرت مسیح تعیِین کد و چِطور عیسیٰ دَ چارطرف رفته کارِ نیک کد و تمامِ کسای ره که دَ زیرِ شِکنجِه اِبلِیس بُود شفا دَد، چُون خُدا قد ازُو بُود. 39مو شاهِدِ تمامِ کارای اَستی که اُو دَ مُلکِ یهُودیه و دَ شارِ اورُشَلیم انجام دَد. اُونا اُو ره دَ رُوی صلِیب میخکوب کده کُشت، 40ولے دَ روزِ سِوّم خُدا اُو ره زِنده کد و دَ مردُم ظاهِر کد. 41مگم نَه دَ پگِ مردُم، بَلکِه فقط دَ شاهِدای که از گاه خُدا اُونا ره اِنتِخاب کده بُود، یعنی دَز مو که بعد از دُوباره زِنده شُدون شی از مُرده ها قد ازُو خوردی و وُچی کدی. 42و اُو دَز مو وظِیفه دَد که دَ مردُم موعِظه کنی و شاهِدی بِدی که اُو امُو اَسته که خُدا اُو ره قاضی زِنده ها و مُرده ها تعیِین کده 43و دَ بارِه ازُو تمامِ پَیغمبرا شاهِدی دَده که هر کسی که دَزُو ایمان بیره، گُناه های شی دَ نامِ ازُو بخشِیده مُوشه.“
44تورای پِترُس هنوز خلاص نَشُده بُود که روح اُلقُدس دَ تمامِ کسای که پَیغام ره شِنِید، نازِل شُد. 45ایماندارای یهُودی که قد پِترُس اَمَده بُود حَیرو مَند، چراکه نِعمتِ روح اُلقُدس حتیٰ دَ غَیرِ یهُودیا ام دَده شُد، 46چُون اُونا مِیشِنِید که امی غَیرِ یهُودیا دَ زِبونای مُختلِف خُدا ره سِتایش مُوکد. اوخته پِترُس گُفت: 47”آیا کسی مِیتنه امی نفرا ره از گِرِفتونِ غُسلِ تعمِید دَ آو مَنع کُنه، امی کسای ره که رقمِ ازمو اَلّی روح اُلقُدس ره حاصِل کده؟“ 48پس پِترُس اَمر کد که اُونا دَ نامِ عیسیٰ مسیح غُسلِ تعمِید دَده شُنه. اوخته اُونا از پِترُس خاهِش کد که چند روزِ دِیگه قد ازوا بُمَنه.