14
فصلِ چاردَهُم
پولُس دَ شارای قونیه، لِستره و دِربِه
1دَ قونیه ام پولُس و بَرنابا دَ عِبادت خانِه یهُودیا رفت و دَ اُونجی دَ طرِیقِه توره گُفت که یگ تعدادِ کٹِه یهُودیا و یونانیا ایمان اَوُرد. 2مگم یهُودیای که ایمان نَوُردُد، غَیرِ یهُودیا ره دَ شور اَوُرد و فِکر های ازوا ره دَ برابرِ بِرارونِ ایماندار تغیِیر دَد. 3باوجُودِ ازُو ام پولُس و بَرنابا بَلدِه کَلو وخت دَ اُونجی مَند و دَ دلیری دَ بارِه مَولا عیسیٰ توره مُوگُفت و مَولا دَ وسِیلِه عطا کدونِ مُعجزه ها و چِیزای عجِیب که از طرِیقِ ازوا انجام مُوشُد، دَ بارِه کلامِ پُر فَیض خُو شاهِدی مِیدَد. 4و مردُمِ شار دُو تقسِیم شُد: یگ تِعدادِ مردُم طرفدارِ یهُودیا و یگ تِعدادِ دِیگِه شی طرفدارِ رسُولا شُد. 5وختِیکه غَیرِ یهُودیا و یهُودیا قد رهبرای خُو کوشِش کد که رسُولا ره آزار-و-اَذیَت کده سنگسار کنه، 6پولُس و بَرنابا ازی مَوضوع خبر شُده دَ منطقِه لِیکائونیه دَ شارای لِستره و دِربِه و جایای گِردوبَر شی دُوتا کد 7و دَ اُونجی ام دَ اِعلانِ خوشخبری اِدامه دَد.
8دَ شارِ لِستره یگ آدم شِشتُد که هر دُو پای شی شَل بُود؛ اُو از کَورِه آبِه خُو لَنگ بُود و هرگِز راه نَرفتُد. 9دَ حالِیکه پولُس توره مُوگُفت، امُو آدم گوش مُوکد. و پولُس سُونِ ازُو غَوُوج توخ کد و فامِید که اُو اُوقَس ایمان دَره که شفا پَیدا کنه. 10پولُس دَ آوازِ بِلند گُفت: ”باله شُو، قد پایای خُو راست ایسته شُو.“ و اُو آدم ٹوپ کده دَ راه رفتو شُد. 11وختِیکه مردُم اِی کارِ پولُس ره دِید، اُونا دَ زِبونِ لِیکئونی چِیغ زَده گُفت: ”خُدایو دَ شکلِ اِنسان دَ مینکل مو نازِل شُده.“ 12اوخته اُونا بَرنابا ره زاوُوش#۱۴:۱۲ زاوُوش یعنی مُشتری، چُون زاوُوش کٹِه خُدایونِ یونانیا بُود. نام ایشت و پولُس ره هِرمِس#۱۴:۱۲ هِرمِس یعنی عُطارِد، که سُخنگوی خُدایونِ یونانیا بُود. نام کد، چراکه اُو دَ توره گُفتو پیش قَدم بُود. 13عِبادتگاهِ زاوُوش دَ بُرونِ درگِه شار بُود و پیشوای شی قد مردُم قتی شُده نَرگاو ها و حلقه های گُل ره دَ درگه ها اَوُرد تا دَ اُونجی قُربانی کنه. 14مگم وختِیکه بَرنابا و پولُس ازی توره خبر شُد، اُونا کالای خُو ره چک کده دَ بَینِ مردُم رفت و چِیغ زَده گُفت: 15”او مردُم، اِی چی کار اَسته که شُمو مُونِید؟ مو ام رقمِ ازشُمو اَلّی اِنسان اَستی! مو دَز شُمو خوشخبری اَوُردی تاکه شُمو دِست خُو ره ازی چِیزای باطِل باله کُنِید و طرفِ خُدای زِنده رُوی بیرِید، طرفِ خُدای که آسمو و زمی و دریا و هر چِیزی ره که دَ مَنِه ازوا اَسته، خَلق کده. 16دَ زمانای تیر شُده خُدا پگِ مِلَّت ها ره ایشت که دَ راهِ خود خُو بوره. 17دَ عَینِ حال اُو قد انجامِ اعمالِ نیک، خود ره بےشاهِد نَهایشت، یعنی قد دَدونِ بارو از آسمو و فصل های پُرثَمر بَلدِه شُمو، اُو شُمو ره قد خوراک سیر کده و دِلهای شُمو ره پُر از خوشی کده.“ 18قد ازی تورای خُو پولُس و بَرنابا بَیله تَنِست که مردُم ره از قُربانی کدو بَلدِه خودگون خُو مَنع کُنه.
19مگم یگ تعدادِ یهُودیا از اَنطاکیه و قونیه اَمَد و مردُم ره طرفدار خُو جور کده پولُس ره سنگسار کد و اُو ره کشال کده از شار بُرو بُرد، چُون دَ گُمانِ ازی بُود که اُو مُرده. 20لیکِن وختِیکه یارا دَ گِردِ ازُو جَم شُد، اُو باله شُده پس داخِلِ شار رفت و روزِ دِیگِه شی قد بَرنابا سُون دِربِه رَیی شُد. 21وختِیکه اُونا خوشخبری ره دَ امزُو شار رَسَند و پَیرَوای کَلو جور کد، اُونا پس دَ شارای لِستره، قونیه و اَنطاکیه رفت 22و پَیرَوا ره دِل دَده تشوِیق کد که دَ ایمان خُو محکم-و-پایَدار بُمَنه و دَزوا گُفت: ”لازِم اَسته که از راه های سخت و دُشوار تیر شُنی تا دَ پادشاهی خُدا بِرَسی.“ 23اُونا دَ هر جماعتِ ایماندارا رهبرا ره تعیِین کد و اُونا ره قد دُعا و روزه دَ دِستِ مَولای که اُونا دَزُو ایمان اَوُردُد، تسلِیم کد. 24بعد ازُو اُونا از سرزمِینِ پِیسِیدیه تیر شُده دَ منطقِه پَمفِیلیه رَسِید 25و خوشخبری ره دَ شارِ پِرگه اِعلان کده دَ شارِ اَتالیه رفت. 26ازُونجی اُونا دَ کِشتی سُون شارِ اَنطاکیِه سُوریه اَمَد، دَ امزُو جای که اُونا دَ فَیض-و-سلامَتی خُدا بَلدِه انجامِ وظِیفه که فِعلاً پُوره کدُد، سِپُرده شُدُد. 27وختِیکه دَ اُونجی رسِید، اُونا تمامِ جماعتِ ایماندارا ره جَم کد و پگِ کارای ره که خُدا دَ وسِیلِه ازوا انجام دَده بُود، نقل کد. اُونا قِصّه کد که چی رقم خُدا درگِه ایمان ره دَ رُوی مردُمِ غَیرِ یهُود واز کده. 28و پولُس و بَرنابا دَ اُونجی غَدر وخت ره قد یارا تیر کد.