21
فصلِ بِیست و یکُم
سَفرِ پولُس دَ اورُشَلیم
1بعد ازی که مو ازوا جدا شُدی، مو از راهِ دریا سِیده دَ جزِیرِه کاوس اَمَدی. روزِ دِیگِه شی دَ جزِیرِه رودُس رفتی و ازُونجی دَ شارِ پاتارا. 2دَ اُونجی یگ کِشتی ره پَیدا کدی که سُون منطقِه فِنِیقیه رَیی بُود. پس دَزُو سوار شُده حَرکت کدی. 3امی که قِبرِس از دُور معلُوم شُد، مو از طرفِ جنُوبِ ازُو تیر شُده دَ سَفر خُو طرفِ سُوریه اِدامه دَدی و دَ بندرِ صُور تاه شُدی، چُون قرار بُود که بارِ کِشتی ره دَ اُونجی خالی کُنه. 4اوخته، ایماندارا ره پَیدا کده هفت روز دَ اُونجی مَندی و اُونا دَ هِدایتِ روح اُلقُدس پولُس ره محکم شُد که سُون اورُشَلیم نَرَوه. 5و غَیتِیکه وخت مو دَ اُونجی پُوره شُد، ازُونجی رَیی شُده دَ سَفر خُو اِدامه دَدی. تمامِ ایماندارای امزُو جای قد خاتُونو و بچکِیچای خُو مو ره تا بُرونِ شار همراهی کد و دَ لبِ دریا پگ مو زانُو زَده دُعا کدی. 6بعد ازُو قد یگدِیگِه خُو خُدا حافِظی کده مو دَ کِشتی سوار شُدی و اُونا پس سُون خانه های خُو رفت.
7مو از بندرِ صُور دَ سَفرِ دریایی خُو اِدامه دَدی و دَ شارِ پتولامائیس رَسِیدی و دَ اُونجی قد بِرارو مَنده نَشی کده یگ روز ره قد ازوا مَندی. 8روزِ دِیگِه شی اُونجی ره ایله کده دَ شارِ قَیصَریه اَمَدی و دَ خانِه فِیلِیپُسِ خوشخبری دِهِنده رفته قد ازُو مَندی. اُو یکی از هفت خِدمتگارِ نیک نام بُود.#۲۱:۸ بَلدِه معلُوماتِ کَلوتر دَ بارِه «هفت خِدمتگار» دَ فصلِ ۶ رُجوع کنِید. 9فِیلِیپُس چار دُخترِ خانه دَشت که نَبُوَت مُوکد. 10بعد از چند روز، دَ حالِیکه مو دَ اُونجی بُودی، یگ پَیغمبر دَ نامِ آگابوس از منطقِه یهُودیه دَ اُونجی اَمَد. 11اُو دَ دِیرِ ازمو اَمَد و کمربَندِ پولُس ره گِرِفته دِست و پای خُو ره قد شی بسته کد و گُفت: ”روح اُلقُدس اینی رقم مُوگه، ’یهُودیای اورُشَلیم صاحِب امزی کمربَند ره امی رقم بسته مُونه و اُو ره دَ دِستِ بیگنَگو#۲۱:۱۱ دَ زِبونِ یونانی «مِلَّت ها» نوِشته یَه. تسلِیم مُونه.‘“ 12وختِیکه مو امی توره ره شِنِیدی، مو و کسای که دَ اُونجی حاضِر بُود، از پولُس خاهِش کدی که دَ اورُشَلیم نَرَوه. 13مگم پولُس دَ جوابِ ازمو گُفت: ”اِی چی رقم کار اَسته که شُمو مُونِید؟ چرا قد چخرای خُو دِل مَره مَیده مُونِید؟ ما نَتنها حاضِر اَستُم که بَندی شُنُم، بَلکِه حاضِر اَستُم که از خاطرِ نامِ مَولا عیسیٰ دَ اورُشَلیم حتیٰ جان خُو ره فِدا کنُم.“ 14ازی که تورای مو دَزُو هیچ تاثِیر نَکد، مو از شَلّهگی دِست باله کدی و گُفتی: ”بورُو، هر چی که اِرادِه خُداوند بَشه، امُو رقم شُنه.“
15بعد امزُو روزا که دَ اُونجی بُودی، مو تَیاری گِرِفته سُونِ اورُشَلیم رَیی شُدی. 16یگ تِعداد از پَیرَوای شارِ قَیصَریه ام قد ازمو قتی اَمَد و مو ره دَ خانِه مناسون بُرد تا قد ازُو بُمَنی. اُو از جزِیرِه قِبرِس و یکی از ایماندارای قدِیمی بُود. 17وختِیکه دَ اورُشَلیم رسِیدی بِرارای ایماندار دَ خوشی از مو پَذِیرایی کد.
پولُس دَ اورُشَلیم
18روزِ دِیگِه شی پولُس قد ازمو دَ دِیدونِ یعقُوب رفت و تمامِ بُزُرگای جماعتِ ایماندارا دَ اُونجی حاضِر بُود. 19بعد از سلام و مَنده نَشی، پولُس از کارای که خُدا دَ وسِیلِه ازُو دَ بَینِ مردُمِ غَیرِ یهُود کده بُود، یگ یگ دَزوا نقل کد. 20اُونا وختِیکه اِی چِیزا ره شِنِید، خُدا ره سِتایش کد و بعد ازُو دَ پولُس گُفت: ”اَی بِرار، تُو مِیدَنی که هزارها نفر از یهُودیا ایمان اَوُرده و پگِ ازوا دَ بارِه شریعت سخت غَیرَت دَره. 21و بَلدِه ازوا گُفته شُده که تُو دَ یهُودیای که دَ مینکلِ مردُمای غَیرِ یهُود زِندگی مُونه، تبلِیغ مُونی که از شریعتِ مُوسیٰ رُوی بِگردَنه و اَولادای خُو ره خَتنه نَکُنه و رسم-و-رَواج خُو ره ام نِگاه نَکُنه. 22آلی چی باید کُنی؟ اُونا حتماً از اَمَدون تُو خبر مُوشه. 23پس هر چِیزِیکه مو دَز تُو مُوگی امُو رقم بُکُو: دَ اِینجی چار نفر قد مو اَسته که نَذر دَ گَردون خُو گِرِفته. 24تُو اُونا ره گِرِفته بُبر و خود ره قد ازوا یگجای پاک کُو. مَصرَفِ ازوا ره ام بِدی تا اُونا بِتَنه سر خُو ره کَل کده نَذر خُو ره پُوره کنه. اوخته پگ مِیدَنه، چِیزای که دَ بارِه ازتُو دَزوا گُفته شُده هیچ حقِیقت نَدره، بَلکِه خود تُو ام شریعت ره نِگاه کده مُطابِق شی رفتار مُونی. 25مگم دَ بارِه غَیرِ یهُودیای که ایمان اَوُرده، مو فَیصَلِه خُو ره نوِشته کده دَزوا رَیی کدی تا از هر چِیزی که بَلدِه بُت ها قُربانی شُده بَشه و از خُون و از گوشتِ حَیوانای قَپه شُده و از زِناکاری پرهیز کُنه.“ 26پس روزِ دِیگِه شی پولُس امُو چار نفر ره گِرِفته قد خُو بُرد و قد ازوا قَتی مراسِمِ پاک شُدو ره پُوره کد. بعد ازُو داخِلِ خانِه خُدا شُد و از تَکمِیل شُدونِ روزای پاک شُدو دَ پیشوا خبر دَد تا بَلدِه هر کُدَمِ ازوا یگ قُربانی تقدِیم شُنه.
گِرِفتار شُدونِ پولُس دَ خانِه خُدا
27 دَورِه هفت روزِه پاک شُدو نزدِیکِ تَکمِیل شُدو بُود که بعضی از یهُودیای آسیا پولُس ره دَ خانِه خُدا دِید. اُونا مردُم ره دَ شور اَوُرده پولُس ره دِستگِیر کد 28و چِیغ زَده گُفت: ”اَی مَردای اِسرائیلی، کومَک کُنِید! اِی امُو کسی اَسته که دَ هر جای دَ ضِدِ قَوم و شریعت مو و دَ ضِدِ امزی جای مُقَدَّس تبلِیغ مُونه. دَ علاوِه ازی، اُو یونانیا ره ام دَ خانِه خُدا اَوُرده و اِی جای مُقَدَّس ره نَجِس کده.“ 29چُون اُونا چند وخت پیش تروفِیموس از شارِ اِفِسُس ره قد پولُس دَ شار دِیده بُود و گُمان مُوکد که پولُس اُو ره دَ خانِه خُدا اَوُرده بَشه. 30پس پگِ شار دَ شورِش اَمَد و مردُم دَ سرِ پولُس هُجُوم اَوُرده اُو ره گِرِفت و از خانِه خُدا بُر کد و درگه های خانِه خُدا فَوری بسته شُد. 31وختِیکه جمعیَتِ مردُم میخاست اُو ره بُکُشه، دَ قومَندانِ اُردُوی رُومی خبر رسِید که تمامِ مردُمِ اورُشَلیم دَ شور اَمَده. 32اُو یگ دَم قد عسکرا و صاحِبمَنصَبای خُو طرفِ جمعیَت خیز کد. وختِیکه مردُم قومَندان و عسکرا ره دِید، اُونا از زَدونِ پولُس دِست کشِید. 33اوخته قومَندان نزدِیک اَمَده پولُس ره دِستگِیر کد و اَمر کد که اُو ره قد دُو زنجِیر بسته کُنه. بعد ازُو پُرسِید که اِی آدم کِی اَسته و چی کار کده؟ 34بعضی کسا از مینکلِ جمعیَت دَ آوازِ بِلند یگ چِیز مُوگُفت و بعضی دِیگِه شی یگ چِیزِ دِیگه. وختِیکه از خاطرِ چِیغ-و-شورِ کَلو نَتنِست حقِیقت ره بُفامه، اُو اَمر کد که پولُس ره دَ قِشله بُبره. 35اُو که دَ راهزِینِه قِشله رسِید، عسکرا از خاطرِ قارِ مردُم مجبُور شُد که پولُس ره دَ بَلِه شانه های خُو بُبره، 36چراکه جمعیَتِ مردُم از دُمبالِ ازوا رَیی بُود و چِیغ مِیزَد که ”اُو ره بُکُشِید.“
دِفاعِ پولُس
37عسکرا قرِیب بُود که اُو ره دَ مَنِه قِشله داخِل کنه، پولُس رُوی خُو ره سُون قومَندان دَور دَده پُرسان کد: ”اِجازه مِیدی یگ چِیز بُگُم؟“ قومَندان دَ جواب شی گُفت: ”تُو زِبونِ یونانی ره مِیدَنی؟ 38خَی تُو اُو آدمِ مِصری نِیَستی که چند وخت پیش بَلدِه اِنقلاب کدو چار هزار نفرِ جنگی ره قد خُو دَ بیابو بُرد؟“ 39پولُس گُفت: ”ما یهُودی اَستُم، از شارِ تارسوسِ قِیلِیقیه، باشِندِه یگ شارِ بُزُرگ و مُهِم. خاهِش مُونُم، اِجازه بِدی که قد مردُم توره بُگُم.“ 40وختی قومَندان دَزشی اِجازه دَد، اُو دَ بَلِه زِینه ایسته شُد و قد دِست خُو سُون مردُم اِشاره کد. امی که دَ اُونجی آرامی کامِل برقرار شُد، پولُس دَ زِبونِ عِبرانی دَزوا گُفت: