رُومیا 3:2-4

پس تُو اَی آدمی که دَ بَلِه انجام دِهِنده های امزی کارا قضاوَت مُونی و خود تُو ام امُو چِیزا ره مُوکُنی، آیا گُمان مُونی که از قضاوَتِ خُدا دُوتا کده مِیتَنی؟ یا که مِهربانی، بُردباری و صبرِ بےاندازِه ازُو ره ناچِیز حِساب مُونی؟ آیا تُو نَمُوفامی که مِهربانی خُدا تُو ره سُون توبه هِدایَت مُونه؟