3
فصلِ سِوّم
وفاداری خُدا
1پس فایدِه یهُود بُودو چی اَسته؟ یا خَتنه شُدو چی اَرزِش دَره؟ 2اَلبَته کَلو اَرزِش دَره از هر نِگاه: اوّل اِی که کلامِ خُدا دَ یهُودیا امانَت دَده شُد. 3اگه بعضی ازوا بےوَفا بُود، چی؟ آیا بےوَفایی ازوا وفاداری خُدا ره باطِل مُونه؟ 4هرگِز نَه! بَلکِه خُدا راستگوی اَسته، ولے پگِ اِنسانا دروغگوی؛ امُو رقم که نوِشته شُده:
”تاکه تُو دَ توره های خُو بَرحق ثابِت شُنی
و دَ قضاوَت خُو پیروز شُنی.“#زبُور ۵۱:۴.
5لیکِن اگه بےعدالَتی ازمو عدالتِ خُدا ره نِشو مِیدیه، چی بُگی؟ آیا بُگی خُدا بےاِنصاف اَسته وختِیکه غَضَب مُونه؟ - ما دَ طرِیقِه اِنسان توره مُوگیُم؛ 6هرگِز نَه! دَ اِی صُورت، خُدا چِطور مِیتَنه که دُنیا ره قضاوَت کُنه؟ 7اگه دروغگویی ازمه دَ مُقابِلِ راستی خُدا باعِث مُوشه که بُزُرگی-و-جلالِ ازُو کَلو شُنه، پس چرا ما هنوز دَ عِنوانِ گُناهکار محکُوم مُوشُم؟ 8اگه اِی حقِیقت دَره چرا نَگی، امُو رقم که بعضی کسا دَ بَلِه ازمو تُهمَت کده که مو مُوگی: ”بیِید که بَدی کُنی تا نیکی دَ وجُود بییه؟“ محکُوم شُدونِ ازوا مُنصِفانه اَسته.
هیچ کس دَ حُضُورِ خُدا نیک حِساب نَمُوشه
9پس چی بُگی؟ آیا مو یهُودیا از دِیگرو کده خُوبتَر اَستی؟ هرگِز نَه! چُون مو پیشتَر دَلِیل اَوُردی که ام یهُودیا و ام غَیرِ یهُودیا دَ بَندِ گُناه اَسته. 10امُو رقم که نوِشته یَه:
”هیچ کس عادِل نِیَسته، حتیٰ یگ نفر ام نَه.
11هیچ کس نِییه که بُفامه
و هیچ کس نِیَسته که دَ طلبِ خُدا بَشه.
12پگ گُمراه شُده، اُونا قتی بےاَرزِش شُده؛
هیچ کس نِیَسته که کارِ نیک انجام بِدیه،
حتیٰ یگ نفر ام نَه.“
13”کٹُوکِ ازوا مِثلِ قبرِ واز اَسته
و اُونا قد زِبونای خُو بازی مِیدیه.“
”دَ زیرِ لَبای ازوا زارِ کَبچهمار اَسته.“
14”دانِ ازوا پُر از لعنت و تَلخی اَسته.“
15”پایای ازوا بَلدِه ریختَندونِ خُون تیز اَسته؛
16تباهی و بَدبَختی راه-و-کارِ ازوا اَسته
17و راهِ صُلح-و-سلامَتی ره نَمِیدَنه.“
18”ترسِ خُدا دَ پیشِ چِیمای ازوا نِییه.“
19آلی مو مِیدَنی، هر چِیزی که شریعت مُوگیه بَلدِه کسای مُوگیه که دَ بَندِ شریعت اَسته تا هر دان بسته شُنه و تمامِ دُنیا دَ پیشِ خُدا حِساب دِه بَشه. 20چُون هیچ اِنسان قد اِجرا کدونِ کارای شریعت دَ نظرِ خُدا عادِل حِساب نَمُوشه، چراکه دَ وسِیلِه شریعت شِناختِ گُناه حاصِل مُوشه.
عدالت دَ وسِیلِه ایمان
21مگم آلی جدا از شریعت، عدالتِ خُدا بَرمَلا شُده، امُو رقم که خودِ شریعت و پَیغمبرا شاهِدی مِیدیه؛ 22و عدالتِ خُدا دَ وسِیلِه ایمان دَ عیسیٰ مسیح بَلدِه تمامِ کسای اَسته که ایمان میره. چُون دَ بَینِ اِنسان ها هیچ فرق وجُود نَدره، 23چراکه پگ گُناه کده و از بُزُرگی-و-جلالِ خُدا دُور مَنده، 24مگم دَ وسِیلِه فَیضِ خُدا مُفت-و-رایگان عادِل حِساب مُوشه، دَ واسِطِه فِدیِه که دَ مسیح عیسیٰ وجُود دَره. 25خُدا اُو ره بحَیثِ کِفارِه گُناه پیش کد که خُون شی ریخته شُنه و از طرِیقِ ایمان دَزُو بخشِشِ گُناه حاصِل شُنه تا خُدا عدالت خُو ره نِشو بِدیه. اُو بخاطرِ بُردباری اِلٰهی خُو از گُناه های که سابِق انجام شُده بُود، تیر شُد 26تا عدالت خُو ره دَ زمانِ حاضِر نِشو بِدیه و ثابِت کُنه که اُو عادِل اَسته و کسای ره که دَ عیسیٰ ایمان میره، ام عادِل حِساب مُونه.
27پس آیا بَلدِه اِفتخار کدو جای اَسته؟ نَه، از بَین رفته. دَ وسِیلِه کُدَم شریعت؟ آیا دَ وسِیلِه شریعتِ اعمال؟ نَه، بَلکِه دَ وسِیلِه شریعتِ ایمان. 28چُون مو دَزی عقِیده اَستی که یگ اِنسان دَ وسِیلِه ایمان، جدا از کارای شریعت عادِل حِساب مُوشه. 29آیا خُدا تنها خُدای یهُودیا اَسته؟ خُدای غَیرِ یهُودیا ام نِییه؟ اَلبَته که از غَیرِ یهُودیا ام اَسته، 30چراکه خُدا یگ اَسته و اُو ختنه شُده ها ره از رُوی ایمان عادِل حِساب مُونه و ناخَتنه ها ره دَ وسِیلِه ایمان. 31پس آیا مو شریعت ره دَ وسِیلِه ایمان باطِل مُونی؟ هرگِز نَه! بَلکِه مو شریعت ره اُستوار مُوکُنی.