Népszerű bibliai igeversek innen: Titus 1

Maen nhw’n honni eu bod nhw’n nabod Duw, ond maen nhw’n ei wadu drwy beth maen nhw’n ei wneud. Pobl gwbl atgas ydyn nhw, ac anufudd i Dduw. Allan nhw wneud dim byd da!

Mae popeth yn bur i’r rhai sydd â chalon bur, ond does dim byd yn bur i’r rhai hynny sydd wedi’u llygru a ddim yn credu. Y ffaith ydy bod meddwl a chydwybod y bobl yma wedi’u llygru.

Dylen nhw fod yn rhai sy’n credu’n gryf yn y neges glir gafodd ei dysgu. Wedyn byddan nhw’n gallu annog pobl eraill gyda dysgeidiaeth gywir, ac argyhoeddi’r rhai sy’n dadlau yn eu herbyn.

Rhaid i arweinydd fod yn ddi-fai, am mai Duw sydd wedi rhoi’r cyfrifoldeb iddyn nhw. Ddylen nhw ddim bod yn benstiff, nac yn fyr eu tymer. Ddim yn meddwi, ddim yn ymosodol, a ddim yn gwneud arian ar draul pobl eraill. Dylen nhw fod yn bobl groesawgar, yn gwneud beth sy’n dda, yn gyfrifol, yn gwbl deg, yn dduwiol ac yn gallu rheoli eu chwantau.

Ddylai pobl ddim gallu pigo bai ar fywyd un sy’n arwain yn yr eglwys. Dylen nhw fod yn ffyddlon i’w priod, a’u plant yn ffyddlon a ddim yn wyllt ac yn afreolus.