Աստվածաշնչի հայտնի հատվածներ 2. Mose 5-ից

Կիսվել

No daut jinjen Moses un Aaron un säden to däm Kjennich: De HAR, dee Israel äa Gott es, sajcht: Lot mien Volkj gonen, daut see fa mie enne Wiltnis een Fast utreeden.

Von dan aus ekj en dienen Nomen no däm Kjennich jinkj, haft daut Volkj bloos Trubbel jehaut, un du hast noch rajcht nuscht fa an jedonen!

Dan jinkj Moses trigj nom HARN un säd: Har, wuarom hast du soon schwoaret loten opp dit Volkj komen? Es dit no waut du mie schekjst?

De Kjennich säd: Wäa es de HAR, daut ekj no am saul horchen un Israel gonen loten? Ekj weet nich wäa de HAR es, un ekj woa Israel uk nich gonen loten.

Jie sellen krakjt soo väl Tieejlen von an velangen aus bat nu. Jie derwen de Mot, dee jie bat nu velangt haben, nich kjlanda moaken. Dee sent bloos ful, doawäajen sajen see: Lot ons gonen un onsen Gott Opfa brinjen. Jäft de Mana mea Oabeit opp, soo daut see lenja motten doabie bliewen, enne Städ daut see sikj met dee faulsche Iedeeen aufjäwen.