Աստվածաշնչի հայտնի հատվածներ 1. Mose 21-ից

Կիսվել

De HAR vegaut Sara nich. Hee jeef ar waut hee ar vesproaken haud.

Un Gott hieed däm Jung siene Stemm, un eena von siene Enjel roopt Hagar vom Himmel un säd: Waut es loos, Hagar? Hab nich Angst, wiels Gott haft däm Jung siene Stemm jehieet, doa wua hee nu es. Sto opp, recht däm Jung aun un hool am faust bie de Haunt. Ekj woa am een grootet Volkj moaken.

See wort schwanga un jeef Abraham, en sien ella, eenen Sän sea om dee Tiet, dee Gott em verut jesajcht haud.

Un Sara säd: Gott haft mie lachen jebrocht. Aule waut dit hieren, woaren met mie lachen.

Oba Gott säd to Abraham: Moak die daut nich schwoa wäajen disen Jung un de Kjäakjsche. Doawäajen doo waut Sara sajcht. Diene Nokomen woaren derch Isaak jetalt woaren.

Oba ekj woa dän Sän von de Kjäakjsche uk een Volkj moaken, wiels hee von die staumt.