Mateusza 14

14
Śmierć Jana zwanego Chrzcicielem
(Mk 6,14-29; Łk 9,7-9)
1 # Łk 3,1.19.20; Łk 23,8-12 W tym czasie słuchy o Jezusie dotarły do tetrarchy #Tytuł nadawany przez Rzymian rządcom części podbitego kraju. Wyższy rangą był tylko tytuł króla. Heroda #Herod Antypas, sprawujący zarząd nad Galileą i Pereą, był synem Heroda Wielkiego.. 2 # Mt 16,13-14 A ponieważ nie dawały mu spokoju, rzekł do swych dworzan:
— Pewnie jest to Jan Chrzciciel, który powstał z martwych i dlatego dokonuje tak wielkich cudów.
3 # Mt 11,2-3; Łk 3,19-20 Herod był tym władcą, który polecił aresztować Jana i związanego trzymać w lochu. Uczynił to z powodu Herodiady, żony swojego brata Filipa #Antypas oddalił swoją żonę (nabatejską księżniczkę, córkę króla Petry Aretasa IV) i poślubił Herodiadę, wnuczkę Heroda Wielkiego, która odeszła od jego przyrodniego brata Heroda Filipa I. Obaj bracia byli spokrewnieni z tą kobietą. Córką Herodiady z jej pierwszego małżeństwa z Filipem była Salome. Po zdjęciu Antypasa z urzędu tetrarchy przez Kaligulę (za sprawą intrygi Heroda Agryppy I – brata Herodiady) Herodiada udała się z drugim mężem na wygnanie do Galii.. 4 # Kpł 18,16; Kpł 20,21 Jan bowiem publicznie piętnował postępowanie Heroda, mówiąc: „Niedopuszczalne jest to, byś ją poślubił” #Nauczanie Jana bazowało na Prawie Mojżeszowym – por. Kpł 18,16; Kpł 20,10; Kpł 20,21.. 5 # Mt 11,9; Mt 21,26 A chociaż Herod pragnął zabić Jana, to jednak z bojaźni przed ludem, który uważał Jana za proroka, nie odważył się tego uczynić. 6 Jednak pewnego dnia – a było to podczas przyjęcia urodzinowego Heroda – córka Herodiady wobec wielu gości zatańczyła przed królem, czym wprawiła go w znakomity nastrój. 7 Wówczas, klnąc się na wszelkie świętości, obiecał dać jej wszystko, o cokolwiek poprosi. 8 Dziewczyna zaś, namówiona przez matkę, poprosiła o podanie jej na tacy głowy Jana Chrzciciela! 9 Król od razu pożałował danej obietnicy, lecz z uwagi na współbiesiadników polecił, 10 # Mt 17,12 by wysłano do więzienia posłańca z poleceniem ścięcia Jana. 11 Gdy dostarczono dziewczynie tacę z głową Jana, ta zaniosła ją swojej matce. 12 Później uczniowie Jana odebrali z więzienia jego zwłoki, by godnie je pogrzebać. Następnie powiadomili Jezusa o wszystkim, co się wydarzyło.
Dalsze świadectwa królewskiej potęgi Jezusa
(Mk 6,30-56; Łk 9,10-17; J 6,1-21)
13 W tej sytuacji Jezus postanowił odpłynąć łodzią w odludne miejsce. Gdy tłumy ludzi pochodzących z wielu miast zwiedziały się o tym, ruszyły za Nim lądem. 14 # Mt 8,3; Mt 9,36; Hbr 2,17-18; Hbr 4,15-16 Kiedy Jezus dopłynął na miejsce i zobaczył, jak wielu z nich zebrało się tam, wzruszył się i uzdrowił wszystkich chorych, jacy między nimi byli.
15 Gdy nastał wieczór, uczniowie podeszli do Jezusa i powiedzieli:
— Jesteśmy na pustkowiu, a pora jest już późna. Może byś kazał temu tłumowi rozejść się już, aby ludzie jeszcze przed zmrokiem zdążyli dotrzeć do wsi i kupić sobie coś do jedzenia.
16 # 2 Krl 4,42-44 Lecz Jezus tak im odparł:
— Nie ma potrzeby, by się rozchodzili. Wy ich nakarmcie! #Jezus skorzystał z zaistniałej sytuacji, by szkolić swych uczniów. Nadarzającą się okazję nakarmienia głodnych ludzi, którzy słuchali Jego nauczania, wykorzystał do zobrazowania misji, jaką później zlecił uczniom, by Jego Słowem karmili ludzi ze wszystkich narodów..
17 Na co oni, zszokowani, tak zareagowali:
— Co?! Przecież mamy tutaj tylko pięć chlebów #Wypieczony chleb miał w tamtych czasach formę płaskiego, okrągłego placka grubości ok. 1 cm, średnicy ok. 20 cm i wadze do 150 gramów. Nawet dla Jezusa i Dwunastu była to bardzo skromna racja żywnościowa. i dwie ryby!
18 Lecz On, niezrażony, rzekł do nich:
— Przynieście je tutaj!
19 # Mt 15,35-39; Mk 8,6-9; J 11,41; J 17,1 I nakazał, by tłumy usiadły na murawie. Potem wziął te pięć chlebów i dwie ryby i, wznosząc wzrok ku Niebiosom, pobłogosławił je. Następnie, łamiąc chleb, podawał go uczniom, a oni roznosili go tłumom. 20 # 2 Krl 4,44 I wszyscy najedli się do syta! A zbywających kawałków chleba zebrali jeszcze dwanaście pełnych koszy. 21 Jedzących zaś było około pięciu tysięcy mężczyzn, a oprócz nich jeszcze kobiety i dzieci.
22 Zaraz potem Jezus przynaglił uczniów, aby – zanim odeśle zgromadzone rzesze ludzi – wsiedli do łodzi i udali się przed Nim na drugi brzeg jeziora. 23 # Mk 1,35; Łk 6,12.28; Łk 9,18; J 6,15 Po odprawieniu tłumów Jezus udał się w góry, aby się modlić. I pozostawał tam w samotności aż do wieczora.
24 Tymczasem łódź z uczniami była już kilka kilometrów #Wg J 6,19 było to „25-30 stadiów” (tzn. długości stadionu). Jeden stadion wynosił ok. 185 m. Daje to odległość 4,5-5,5 km. Uczniowie byli wówczas mniej więcej na środku jeziora, które ma szerokość 10-12 km. od lądu. Fale spychały ją na środek jeziora. Wiatr dął w przeciwną stronę, niż płynęli. 25 Około trzeciej nad ranem #Dosł. „o czwartej straży nocnej”. Określenie wzięte z rzymskiej rachuby czasu, stosowanej także w podbitej Judei. Rzymskie patrole wojskowe dzieliły noc na 4 części nazywane strażami. Każda z nich trwała 3 godziny. Pierwsza straż (wieczorna) odpowiadała naszym godz. 18:00-21:00. Druga straż (północna) była pełniona wg naszej rachuby czasu w godz. 21:00-24:00. Trzecia straż (kończąca się sygnałem trąbki zwanym pianiem koguta) odbywała się w godz. 24:00-3:00, a czwarta straż (poranna) zaczynała się o 3:00 i trwała do 6:00. Jezus przyszedł do nich, idąc po jeziorze. 26 # Łk 24,37 Uczniowie zaś, widząc postać stąpającą po wodzie, przerazili się, i z bojaźni krzyczeli:
— Zjawa! To zjawa!
27 Lecz Jezus natychmiast zawołał do nich:
— Nie bójcie się! Nabierzcie odwagi, gdyż to JA JESTEM!
28 Wtedy Piotr tak odparł:
— PANIE, jeśli to Ty, rozkaż, bym i ja mógł przyjść do Ciebie po wodzie!
29 Na co Jezus rzekł:
— Przyjdź!
Piotr wysiadł więc z łodzi i ruszył po wodzie w kierunku Jezusa. 30 # Mt 8,25-26 Nagle poczuł gwałtowny podmuch wiatru. W tym momencie ogarnął go strach. Pod jego wpływem zaczął tonąć. Krzyknął więc:
— PANIE, ratuj!
31 # Mt 6,30; Mt 8,10.26 Jezus natychmiast wyciągnął rękę, chwycił go i rzekł:
— Dlaczego zwątpiłeś, człowieku małej wiary?
32 Kiedy zaś wsiedli do łodzi, wiatr ucichł natychmiast. 33 # Ps 2,7; Mt 26,63-64; Mt 27,54; Mk 1,1; Rz 1,3-4 Wszyscy znajdujący się w łodzi oddali Mu hołd, mówiąc:
— Prawdziwie jesteś Synem Bożym!
34 Kiedy już się przeprawili, wyszli na ląd w rejonie Genezaret #Niewielka i bardzo żyzna równina długości 5 km i szerokości 1,5 km, zlokalizowana na zachodnim brzegu Jeziora Galilejskiego, na południe od Kafarnaum. Jej nazwa wzięła się wprost od nazwy małej miejscowości położonej w tym rejonie. Podobnie Jezioro Galilejskie czasami było nazywane jeziorem Genezaret (chociaż określano je również mianem Morza Tyberiadzkiego).. 35 Okoliczni ludzie szybko rozpoznali Jezusa. Rozesłali więc po całej okolicy wiadomość o Jego przybyciu. Wówczas zaczęto do Niego znosić chorych. 36 # Mt 8,3; Mt 9,20-22; Łk 6,19 Ci zaś błagali Jezusa, by mogli dotknąć choćby skraju Jego płaszcza. A wszyscy, którzy to uczynili, byli uzdrawiani.

Obecnie wybrane:

Mateusza 14: NT NPD

Podkreślenie

Udostępnij

Kopiuj

None

Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj