Rzymian 4
4
Przykład zaufania Bogu
1 # Rdz 12,1; Rdz 15,6 W takim kontekście przyjrzyjmy się temu, jak miały się sprawy z naszym praojcem Abrahamem. 2#Rz 3,27; 1 Kor 1,31Gdyby został on uznany za sprawiedliwego ze względu na swe własne czyny, miałby znakomity powód do dumy, jednak nie przed Bogiem. 3#Ga 3,6; Jk 2,23Co zatem mówi Pismo o Abrahamie?
Abram # Abram to imię, które nosił Abraham, zanim Bóg nadał mu nowe, po zawarciu z nim przymierza (por. Rdz 17,5). zaufał PANU i z tego powodu
Najwyższy uznał go za sprawiedliwego # Por. Rdz 15,6. Inni tłumaczą: „usprawiedliwienie”. Niestety, ten teologiczny termin w mowie potocznej sugeruje raczej znalezienie jakiejś wymówki lub uzasadnienia dla słabości (w naszym wypadku dla grzechu). Jednak Bogu nie chodziło o szukanie wymówki dla Abrama, ale o nadanie mu tytułu „sprawiedliwego”. Objęcie grzesznego człowieka statusem Bożej sprawiedliwości jest podniesieniem go do pozycji i godności, w której może on nawiązać więź z (wyłącznie) sprawiedliwym Bogiem i śmiało przystąpić do Jego Tronu. Tytuł sprawiedliwego daje człowiekowi możliwość przebywania w obecności PANA. W ograniczonym zakresie przypomina to sytuację, w której król w swojej łaskawości postanawia wyróżnić tytułem szlacheckim chłopa niemającego wobec niego żadnych zasług, lecz cechującego się bezgranicznym zaufaniem do monarchy i pełnym wobec niego oddaniem. Oczywiście w ślad za tym niezasłużenie otrzymanym tytułem idą konkretne korzyści, związane z nową pozycją tego człowieka. .
4 # Mt 20,7.14; Rz 11,6; Ga 2,16 Oczywisty jest przecież fakt, że jeżeli człowiek pracuje, to otrzymana zapłata nie jest wyrazem łaskawości zwierzchnika, lecz świadczeniem, które pracownikowi bezwzględnie się należy. 5#Hbr 10,38Jeśli więc grzesznik#Religijni Żydzi nazywali „grzesznikami” tych spośród swoich współplemieńców, którzy z powodu trudności z przestrzeganiem wielkiej liczby przepisów Prawa Mojżeszowego przestawali dążyć do wypełnienia go własnymi siłami, a więc przestawali być religijni., który dochodzi do wniosku, iż z uwagi na swoją duchową sytuację w żaden sposób nie jest w stanie zapracować sobie na zbawienie, z nadzieją i pokorą zbliża się do Tego, który dysponuje mocą, by nadać mu status sprawiedliwego, jego zaufanie staje się wyłącznym powodem do uznania go sprawiedliwym#Do tego samego tematu odnosi się Jakub w Jk 2,14–26. Jego wnioski są identyczne, choć analizuje temat w odniesieniu do innego momentu w życiu Abrahama. Więcej w Komentarzu NPD → Wiara.. 6Osoba taka doświadcza łaski i wielkiego szczęścia zgodnie z tym, co Dawid pisał o grzeszniku, którego Bóg uznaje za sprawiedliwego niezależnie od tego, jak złe były jego uczynki:
7 Szczęśliwy jest ten, któremu nieprawość puszczono w niepamięć, a winę wybaczono.
8 # Ps 32,1‐2; 2 Kor 5,19 Szczęśliwy jest człowiek, któremu PAN grzechu nie policzy # Por. Ps 32,1‐2. .
9 # Rdz 15,6; Rz 3,30 Czy tego rodzaju szczęście ma być udziałem jedynie obrzezanych, a nieobrzezanych#Pod pojęciem „nieobrzezany” Żydzi rozumieli każdego nie‐Żyda, a więc kogoś, kto nie miał udziału w przymierzach, które Bóg zawarł z Izraelem. Warto tu jednak zauważyć, że niektóre z przymierzy zawartych przez Boga z ludźmi dotyczyły nie tylko Izraela, ale też całej ludzkości (np. Przymierze z Noem) albo Bożego ludu wiary (którego Izrael miał być pierwszym owocem, czyli tzw. pierwociną – por. Jr 2,3). W rzeczywistości Przymierze Mojżeszowe zostało zawarte na Synaju przez Boga wyłącznie z ludem Izraela, lecz nawet i ono zostało z czasem zastąpione Nowym Przymierzem poświadczonym krwią Chrystusa. To, co było Nowym Przymierzem dla Izraela, dla wszystkich innych ludów i narodów stało się Dobrą Wiadomością o ratunku w Chrystusie. już nie? Wykluczone! Przecież to właśnie zaufanie, które Abraham okazał Bogu, zostało przez Najwyższego poczytane mu za wyłączny powód do uznania go sprawiedliwym. 10#Rdz 12,1; Rdz 15,6; Rdz 17,9‐14A kiedy to się stało? Przed jego obrzezaniem czy po nim? Otóż w tym czasie Abraham nie był jeszcze obrzezany, 11#Rdz 17,10‐11; Ga 3,7zaś obrzezanie, które otrzymał później, było jedynie poświadczeniem zaufania wcześniej okazanego Bogu. Dostał je jako znak przymierza wiary potwierdzający, że status sprawiedliwego został mu nadany wyłącznie dlatego, że zaufał Bogu, gdy nie był jeszcze obrzezany. To postawa ufnej wiary sprawiła, że został nazwany ojcem zarówno nieobrzezanych, jak i obrzezanych#Więcej w Komentarzu NPD → Izrael.. Ojcem nieobrzezanych – jako zapowiedź tego, że Bóg jedynie z powodu ufnej wiary nadaje człowiekowi status sprawiedliwego#Por. Rdz 17,1‐10., 12#Rdz 17,1‐10; Mt 3,9; 2 Kor 12,181; P 2,21a ojcem obrzezanych – jako przypomnienie im, by swoją ufność do Boga okazywali nie przez poleganie na znaku obrzezania, lecz by podążali śladami ufnego posłuszeństwa, które nasz ojciec Abraham okazał Bogu, gdy nie był jeszcze obrzezany.
13 # Rdz 12,7; Rdz 18,18; Rdz 22,17‐18; Ga 3,16‐18.29 Zwróćmy uwagę na to, że obietnica, którą otrzymał Abraham, a w nim także jego potomstwo, że będzie mieć dziedzictwo na tym świecie, została mu dana nie z powodu wypełniania Prawa Mojżeszowego, którego jeszcze nie było, ale z powodu ufności złożonej przez naszego praojca w Bogu. Tylko dzięki niej Abraham został uznany za sprawiedliwego#Por. Rdz 18,18; Rdz 22,17nn.. 14#Ga 3,18Gdyby bowiem dziedzicami obietnicy mieli okazać się jedynie ci, którzy gorliwie dążą do wypełniania przepisów Prawa Mojżeszowego, to czyż postawa zaufania do Boga, jakiej Najwyższy oczekuje od swego ludu, nie straciłaby znaczenia, a obietnica – mocy? 15#Rz 3,20; Rz 5,13; Rz 7,7‐8.10.12; 1 Kor 15,55‐56; Ga 3,10‐11Późniejsze wprowadzenie Prawa służyło jedynie jasnemu określeniu tego, co wzbudza Boży gniew. Przed ustanowieniem Prawa nie było bowiem jasno sformułowanych zasad precyzujących, co w Bożych#Apostoł Paweł sygnalizuje tu myśl, którą rozwinie później w Rz 7. oczach jest złe. 16#Ga 3,7Dlatego właśnie obietnica, udzielona Abrahamowi na podstawie suwerennej i łaskawej#Dosł. charis – „łaska”, czyli dar udzielony komuś całkowicie darmo, bez żadnej zasługi obdarowanego. Nie jest on dawany w wyniku jakiegokolwiek zobowiązania czy nacisków, ale jedynie z własnej, nieprzymuszonej, wolnej woli dającego. Na łaskę w żaden sposób nie można sobie zasłużyć. Niestety, w języku polskim słowo „łaska” zostało mocno zdegradowane i często budzi wiele negatywnych skojarzeń (np. uczynić coś z łaski). Dlatego w NPD Redakcja chętniej używa określenia „Boża łaskawość” niż „Boża łaska”. Boża łaska różni się od Bożego miłosierdzia tym, że dotyczy przyszłości (patrz Hbr 4,16). decyzji Najwyższego, została powiązana tylko z jego wiarą, aby mogła się odnosić do całego jego potomstwa. Nie była bowiem skierowana jedynie do tych, którym nadane zostało Prawo, lecz do wszystkich, którzy wzorem Abrahama okazują Najwyższemu swe ufne posłuszeństwo#Ten fragment wywodu Apostoła Pawła pokazuje niezwykłą prawdę, która niestety często jest pomijana przez teologów hołdujących nauczaniu o żydowskim ekskluzywizmie narodowym. Chodzi bowiem o to, że przymierze, które Bóg zawarł z Abrahamem (przymierze wiary), dotyczyło nie tylko Żydów, ale również nie‐Żydów, tzn. wszystkich, którzy złożą swoją ufność (wiarę) w Bogu Najwyższym.. W ten sposób dla każdego, kto z ufnością przyjmuje Słowo Boże, jest on ojcem w wierze#To zdanie jest biblijną definicją terminu „wiara”.. 17#Rdz 17,4‐5; Pwt 32,39; Iz 48,13; J 5,21; 1 Kor 1,28; Hbr 11,19Zwróćcie bowiem uwagę, że Abraham, gdy usłyszał słowa: Staniesz się ojcem wielu narodów#Por. Rdz 17,4., nie okazał niewiary, lecz zaufał Bogu jako Temu, który ma moc nie tylko przywrócenia do życia wszystkiego, co umarło#Abraham, mając sto lat (i będąc ciągle bez potomka), w pewnym sensie czuł się jak umarły. Obietnica Boża niewątpliwie dotyczyła całkowitej rewitalizacji tak jego samego, jak i jego rodu. Słowa te mają jednak wymiar również głęboko eschatologiczny., ale także powołania do istnienia tego, czego wcześniej nie było. 18#Rdz 15,5Tak więc Abraham – wbrew ludzkiej nadziei – zaufał Bożej obietnicy, że stanie się ojcem wielu narodów, zgodnie z tym, co zostało mu powiedziane: liczne będzie twoje potomstwo#Por. Rdz 15,5.. 19#Rdz 17,1.17; Rdz 18,11; Hbr 11,11I nie powątpiewał, choć dobrze wiedział, że jego ciało było już stare – miał bowiem około stu lat – i że bezpłodne było łono Sary#Sara była bezpłodna całe życie, co było wielkim zmartwieniem Abrahama.. 20#Mk 9,23; Hbr 11,1.7.11.34Nie pozwolił sobie na to, by jakiekolwiek zwątpienie skaziło go wewnętrznie, ale umocnił się w ufnej wierze, przez co oddał Bogu chwałę. 21#Jr 32,17; Łk 1,37Był bowiem przekonany, że Bóg ma moc wypełnić to, co obiecuje. 22#Rdz 15,6; Rz 4,3Dla Najwyższego właśnie ta postawa serca Abrahama była wystarczającym powodem, by uznać go sprawiedliwym. 23#Rz 15,4; 1 Kor 10,6; 1 P 1,21A Pismo mówi, że stało się to nie tylko ze względu na niego samego, 24#1 P 1,21lecz również z myślą o nas. Chodzi bowiem o to, abyśmy mieli pewność, że również my, okazujący ufność i posłuszeństwo Bogu, którego mocą Jezus, nasz PAN, powstał z martwych, będziemy potraktowani tak jak Abraham. 25#Iz 53,4‐6; Rz 1,4; Rz 8,30; 1 Kor 15,17; 2 Kor 5,15; 1 P 1,21Jezus bowiem poszedł na śmierć z powodu naszych występków, a powstając do Życia, otworzył nam drogę do tego, byśmy i my – w Nim – otrzymali od Boga status sprawiedliwości#Tzn. abyśmy dzięki zanurzeniu w Jego sprawiedliwość nawiązali osobistą więź z Bogiem..
Obecnie wybrane:
Rzymian 4: NT NPD
Podkreślenie
Udostępnij
Porównaj
Kopiuj
Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj
Copyright ©️ 2021, 2022, 2023 by Wydawnictwo NPD.