Оятҳои маъмули Инҷил аз Eseia 1

Dewch, gadewch i ni ddeall ein gilydd,” –meddai’r ARGLWYDD. “Os ydy’ch pechodau chi’n goch llachar, gallan nhw droi’n wyn fel yr eira; os ydyn nhw’n goch tywyll, gallan nhw fod yn wyn fel gwlân.

Os dych chi’n fodlon gwrando a gwneud be dw i’n ddweud, cewch fwyta cynnyrch da’r tir

dysgwch wneud da. Brwydrwch dros gyfiawnder, o blaid y rhai sy’n cael eu gorthrymu. Cefnogwch hawliau plant amddifad, a dadlau dros achos y weddw.

ond os byddwch chi’n ystyfnig ac yn gwrthod gwrando, byddwch chi’n cael eich difa â’r cleddyf,” –mae’r ARGLWYDD wedi dweud.

Ymolchwch! Byddwch yn lân! Ewch â’r pethau drwg dych chi’n eu gwneud allan o’m golwg i! Stopiwch wneud drwg

Pan fyddwch chi’n codi’ch dwylo i weddïo, bydda i’n edrych i ffwrdd. Gallwch chi weddïo faint fynnoch chi, ond fydda i ddim yn gwrando. Mae gwaed ar eich dwylo chi!

Stopiwch ddod â’ch offrymau diystyr! Mae’r arogldarth yn troi arna i! Dych chi’n dathlu gŵyl y lleuad newydd a’r Sabothau, ac yn cynnal cyfarfodydd eraill, Ond alla i ddim diodde’r drygioni sy’n mynd gyda’ch dathliadau crefyddol chi.

Mae ych yn nabod ei berchennog ac asyn yn gwybod lle mae cafn bwydo ei feistr: ond dydy Israel ddim yn fy nabod i; dydy fy mhobl i’n cymryd dim sylw!”

Dw i’n casáu’r lleuadau newydd a’ch gwyliau eraill chi. Maen nhw’n faich arna i; alla i mo’u diodde nhw.