ข้อพระคัมภีร์ยอดนิยมจาก Föför 11

แบ่งปัน

Iwe, lupwen an küna, a emwenato Antiokia. Lon ükükün eu ier Parnapas me Saul ra chufengen me chon ei mwichefel o asukula eu mwichen aramas mi watte. A fis me lon Antiokia, pwe aramas ra popuetä le aita ngeni ekewe chon lükü “souläng” (Chon tapwela mürin Kraist).

Iwe, lupwen a tori Antiokia, a küna usun än Kot afeiöchü ekewe aramas, a pwapwa o pese ngeniir, pwe repwe allükülük o let ngeni ewe Samol ren unusen leluker. Parnapas eman mwän mi aramasöch, a uren Ngünmifel me lükülük o chomong aramas ra lükü ewe Samol ren.

A fokun fat pwe Kot a fang ngeni ekei chon lükün Israel ewe chök lifang a ngenikich lupwen sia lükü ach Samol Jesus Kraist. Iö ngang pwe üpwe tongeni pinei mine Kot a mochen föri?” Lupwen ra rongorong ei pworaus, ra ükütiu le esita Petrus, ra mwareiti Kot o apasa, “Kot a pwal mwüt ngeni ekewe chon lükün Israel pwe repwe ekieksefäl o küna manau.”