ข้อพระคัมภีร์ยอดนิยมจาก Johannes 12

แบ่งปัน

Iö a mochen angang ngeniei epwe tapweto müri, pun ia ngang üpwe nom ie, ikenan nei chon angang epwe pwal nom ie. Iwe, Semei epwe asamolu chokewe mi angang ngeniei.

Iö a echeni püsin manauan epwe pöüt seni, nge iö a oput püsin manauan lon ei fanüfan, manauan epwe chök nonom ngeni manau esemüch.

Enlet, üpwe wesewesen ürenikemi: Eföü föün wiich epwe chök nonom lon ususun are esap mworotiu lepwül o mäla. Nge are epwe mäla, mürin epwe awora chomong föün wiich.

Ngang üa feito fanüfan pwe üpwe eu saram, pwe meinisin mi lüküei resap nom lon rochopwak.

Are eman a rongorong ai kewe kapas, nge esap aleasochis ngeni, ngang üsap apwüngü. Ngang üsap feito fanüfan pwe üpwe apwüngü chon fanüfan, nge üa feito pwe üpwe amanaueer.

Mürin Maria a angei eu rume mi wor lö lon mi fokun pwokus o mömong mi för seni ewe irä nart, a ninätiu won pechen Jesus o talüpwasei ngeni meten möküran. Iwe, pwokusun ewe lö a ponofeil lon unusen ewe imw.

Iei mine ra angei palen ewe irä palm o feila pwe repwe churi. Iwe, ra osomong le kökkö, “Mwareiti Kot! Feiöchün ätewe a feito fän iten ewe Samol! Feiöchün ewe kingen Israel.”

Iwe, Jesus a üreniir, “Iei a war ewe fansoun pwe Nöün Aramas epwe angei lingan.