ข้อพระคัมภีร์ยอดนิยมจาก پيدائش 27

แบ่งปัน

شل خدا تو کي آسمان جي ماڪ، زمين جي زرخيزي، جھجھو اناج ۽ مئي ڏئي. شل قومون تنهنجيون خدمتگار ٿين ۽ قبيلا تنهنجي اڳيان ڪنڌ جھڪائين. شل پنهنجي سڀني ڀائرن جو حاڪم ٿئين ۽ شل تنهنجي ماءُ جو اولاد تنهنجي اڳيان ڪنڌ جھڪائي. شل انهيءَ تي پِٽَ پوي جيڪو تو تي پِٽَ وجھي ۽ شل اهو ڀلارو ٿئي جيڪو تو لاءِ ڀلائي گھري.“

تڏهن عيسوءَ چيو تہ ”ڇا هن جو نالو يعقوب ٺيڪ نہ رکيو ويو آهي؟ هن ٻيو ڀيرو مون سان ٺڳي ڪئي آهي. هن منهنجي پهريتي هئڻ جو حق ورتو ۽ هاڻ هو منهنجي دعا بہ وٺي ويو آهي.“ پوءِ چيائين تہ ”ڇا توهان منهنجي لاءِ ڪا دعا بچائي نہ رکي آهي؟“

پوءِ سندس پيءُ اسحاق کيس چيو تہ ”زمين جي زرخيزي ۽ آسمان مان ڪرندڙ ماڪ کان پري تنهنجي رهڻ جي جاءِ هوندي. تون پنهنجي تلوار جي زور تي گذران ڪندين ۽ پنهنجي ڀاءُ جي خدمت ڪندين. پر جڏهن تنهنجي بي‌چيني وڌي ويندي تڏهن تون هن جي وس کان نڪري ويندين.“

عيسوءَ پنهنجي پيءُ کي ليلائيندي چيو تہ ”بابا! توهان وٽ ڏيڻ لاءِ رڳو هڪڙي ئي دعا هئي ڇا؟ مون کي بہ دعا ڏيو بابا!“ ائين هو رڙيون ڪري روئڻ لڳو.