ข้อพระคัมภีร์ยอดนิยมจาก انجیلِ لوقا 7

แบ่งปัน

پس اته وام چو محبت، چِمه خونینه که چو گناه که پِر بِنده بخشسه بِبنده. اما اَ کسی که کمتر بخشسه ببه، کمتر محبت کره.» اُخُری عیسی اَ زَنکش بِوات: «اِشته گناهه بَخشِسه ببنده!»

عیسی اَ زَنکش بوات: «اِشته ایمان اَتِش نجات داعه ساق و سلامت بِشه!»

بِرَمسن بِرَمسنییم عیسی پش چو لنگون وَر بِنِشت. وختی چو اشکون عیسی لِنگونش تَر بکه، اِشتن گیسونییَم اجونش خشک بکه. اُخُری عیسی لنگونش ماچ بکه و اَجونش عطریه روعن بمالسشه.

چِمه خونین، مِن حتی اشتَنِم لایق نزونِس بام اِشته خِدمت. فقط ته ای چی بوا که چِمن نوکر شفا ایگیره. چون اَز اِشتن مامورِم. سربازونی چِمن تحت فرمان دارم. ای نفر وام، ”بِشه“، شی و علایدَه نفر بوام، ”بور“، آ. چِمن نوکر وام، ”ام کارِ بکه“، کَره.» عیسی وختی اَمِش بَشنَوِس، مات ببه و جماعتی که چو پَش اومَینده دِدِشتشُ و بوات: «شَمارا وام که، اَز هِمنَه ایمانیم حتی همه ی اسراییلِ قومَ دَ نوینتمه

اَ زمون عیسی پر آدمون مریضیون و دردون و پلید اَرواحِش شفاش بِدا و پِر کسانی که کور بِنده، چون چَشمونش شفا بدا. اُخُری عیسی قاصِدون جواوَ بوات: «بِشا و اَ چی که بِوینتَیو و بَشنوِسیو یحیی را بوایا که چه طَرَه کوره ویننده، لَنگه مِجنده و جذامی شفا گیرنده، کَرِه اَشنونده، مَرده زنده بیینده و فقیرون شاده خَوَر آرَسه.