ข้อพระคัมภีร์ยอดนิยมจาก انجیلِ مرقس 11

แบ่งปัน

پس شَمارا وام هر چه دِعاییَم بگوا، ایمان بدارو که اَجو گیرا، اَو شَما را بی.

حقیقتا، شَمارا وام هر که اَم کوه بوا، ”بیا دَ اَبَر بوره دریا دگن،“ و اِشتن دلَ شک مکره بلکم ایمان بِداره که اَ چی ای که وا اتفاق دگنه، ‌چو را انجام بی.

«هر وقت دِعا کرا، اگم شَما دلَ دَ کسیه دَ ناراحتییا، اَجو ببخشا تا شَما آسمانیه پِه، شَما خطاهون ببخشه.

عیسی جواو بدا: «خدا ایمان بدارو.

اُخُری اَجونش تعلیم بدا و بِوات: «مگم مقدسه نیویشته عونَ دَ نِنِویشته که، «‌” چمن کییه واندِه همه ی ملّتون دِعا کییه “؟ امّا شَما اَوِرون ’دِزون لونه‘ رچ کرده.»

کسانی که عیسی پیش و چو پَش اومَینده، جیکیلَییم واتَیندِ: «نجات آده!» «مُوارک اِسه اَ کسی که خداوند نومییم آ!»

«مُوارک اِسه چَما جد، داوودِه پاتشاهی اومیین!» «نجات عرش برین!»