ข้อพระคัมภีร์ยอดนิยมจาก 1. Korinta 11

แบ่งปัน

Jrod soo neem hee nom äten uk daut Kuffel un säd: Dit Kuffel es de niea Bunt en mienem Bloot; wan jie daut drinkjen, doot daut, om aun mie to denkjen. Jiedatsmol aulsoo, wan jie dit Broot äten un von dit Kuffel drinkjen, saj jie doamet, daut de Har jestorwen es, un daut, soo lang bat hee wada kjemt.

Waut ekj junt jejäft hab, hab ekj vom Harn jekjräajen: En de Nacht, aus de Har Jesus veroden wort, neem hee Broot, un aus hee doafäa jedankt haud, bruak hee daut un säd: Dit es mien Kjarpa, dee fa junt jebroaken woat; nämt un ät, om aun mie to denkjen.

Doawäajen lot jieda Mensch sikj selfst unjasieekjen, un dan von daut Broot äten un von daut Kuffel drinkjen. Wiels wäa soo äten un drinkjen deit, daut hee Christus sienen Kjarpa un sien Bloot nich achten deit, dee brinjt doaderch daut Jerecht äwa sikj.

Wäa von dit Broot at un von däm Harn sien Kuffel drinkjt, un läft nich soo aus sikj daut jehieet, veschulcht sikj doaderch aum Harn sien Bloot un Kjarpa.

Nämt mie toom Biespel, soo aus ekj Christus toom Biespel näm!