กันดารวิถี 13:1-25

พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงส่งคนไปสอดแนมแผ่นดินคานาอันที่เราให้แก่คนอิสราเอล จงส่งคนจากเผ่าของบรรพบุรุษเผ่าละคน ทุกคนต้องเป็นผู้นำในเผ่านั้น” โมเสสจึงส่งพวกเขาไปจากถิ่นทุรกันดารปารานตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์ ทุกคนเป็นหัวหน้าของคนอิสราเอล ต่อไปนี้เป็นรายชื่อของคนเหล่านั้น ชัมมุวาบุตรศักเกอร์จากเผ่ารูเบน ชาฟัทบุตรโฮรีจากเผ่าสิเมโอน คาเลบบุตรเยฟุนเนห์จากเผ่ายูดาห์ อิกาลบุตรโยเซฟจากเผ่าอิสสาคาร์ โฮเชยาบุตรนูนจากเผ่าเอฟราอิม ปัลทีบุตรราฟูจากเผ่าเบนยามิน กัดเดียลบุตรโสดีจากเผ่าเศบูลุน กัดดีบุตรสุสีจากเผ่าพันธุ์โยเซฟคือเผ่ามนัสเสห์ อัมมีเอลบุตรเกมัลลีจากเผ่าดาน เสธูร์บุตรมีคาเอลจากเผ่าอาเชอร์ นาบีบุตรโวฟสีจากเผ่านัฟทาลี เกอูเอลบุตรมาคีจากเผ่ากาด เหล่านี้เป็นรายชื่อของคนที่โมเสสส่งไปสอดแนมที่แผ่นดินนั้น แต่โมเสสเรียกชื่อโฮเชยาบุตรนูนว่าโยชูวา โมเสสส่งเขาทั้งหลายไปสอดแนมแผ่นดินคานาอัน และสั่งพวกเขาว่า “จงเข้าไปทางเนเกบ แล้วขึ้นไปยังเขตเทือกเขา ตรวจดูว่าแผ่นดินนั้นเป็นอย่างไร และดูว่าคนที่อยู่ในแผ่นดินนั้น เข้มแข็งหรืออ่อนแอ มีจำนวนมากหรือน้อย ดูว่าแผ่นดินที่พวกเขาอยู่นั้นดีหรือเลว เมืองต่างๆ ที่เขาอยู่นั้นเป็นค่ายหรือมีกำแพงป้องกัน ดูว่าแผ่นดินนั้นอุดมสมบูรณ์หรือไม่ มีป่าไม้ในนั้นหรือไม่ ท่านทั้งหลายจงมีใจกล้าหาญ และนำผลไม้ของแผ่นดินนั้นกลับมาบ้างด้วย” (เวลานั้นเป็นฤดูผลองุ่นรุ่นแรกกำลังสุก) เขาทั้งหลายจึงขึ้นไปสอดแนมแผ่นดิน ตั้งแต่ถิ่นทุรกันดารศิน จนถึงเรโหบตรงทางเข้าเมืองฮามัท เขาขึ้นไปทางเนเกบ ถึงเมืองเฮโบรนที่มีพวกคนอานาคคืออาหิมาน เชชัย และทัลมัยอยู่ที่นั่น (เมืองเฮโบรนนี้ถูกสร้างขึ้นก่อนเมืองโศอันในอียิปต์เจ็ดปี) เขาทั้งหลายมาถึงหุบเขาเอชโคล์ แล้วพวกเขาตัดองุ่นกิ่งหนึ่งที่มีองุ่นพวงหนึ่งจากที่นั่น ต้องใช้สองคนหามด้วยไม้คาน และพวกเขายังเก็บลูกทับทิมและมะเดื่อมาบ้าง เขาเรียกที่นั่นว่าหุบเขาเอชโคล์ เพราะพวงองุ่นซึ่งคนอิสราเอลตัดมาจากที่นั่น เมื่อผ่านไป 40 วัน เขาทั้งหลายก็กลับจากการสอดแนมแผ่นดินนั้น