สดุดี 42:6-11

จิตวิญญาณของข้าพระองค์ท้อแท้อยู่ภายในข้าพระองค์ ฉะนั้นข้าพระองค์จะระลึกถึงพระองค์ จากดินแดนแห่งแม่น้ำจอร์แดน จากยอดภูเขาเฮอร์โมน จากภูเขามิซาร์ ที่ลึกกู่เรียกที่ลึก ด้วยเสียงน้ำตกกึกก้องของพระองค์ กระแสคลื่นและน้ำหลากของพระองค์ ท่วมท้นข้าพระองค์ ยามกลางวัน องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาความรักมั่นคงของพระองค์ ยามกลางคืน บทเพลงของพระองค์อยู่กับข้าพเจ้า เป็นคำอธิษฐานต่อพระเจ้าแห่งชีวิตของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าทูลพระเจ้าพระศิลาของข้าพเจ้าว่า “เหตุใดทรงลืมข้าพระองค์แล้ว? เหตุใดข้าพระองค์ต้องระทมทุกข์ ต้องทนการข่มเหงรังแกของศัตรู?” ข้าพระองค์ร้าวรานเข้าไปถึงกระดูก ยามเมื่อถูกศัตรูเหยียดหยาม ตลอดวันเขาเยาะเย้ยว่า “พระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน?” จิตวิญญาณของข้าพเจ้าเอ๋ย เหตุใดเจ้าจึงท้อแท้? เหตุใดจึงกระสับกระส่ายอยู่ภายในข้าพเจ้า? จงหวังในพระเจ้า เพราะข้าพเจ้าจะยังคงสรรเสริญพระองค์ พระผู้ช่วยให้รอดของข้าพเจ้าและพระเจ้าของข้าพเจ้า