สดุดี 49:5-20

ทำไมข้าพเจ้าต้องกลัวยามตกที่นั่งลำบาก เมื่อคนเจ้าเล่ห์ชั่วร้ายรุมล้อมข้าพเจ้า? คนพวกนั้นพึ่งพิงทรัพย์สมบัติ และอวดอ้างความร่ำรวยเหลือล้นของตน ไม่มีสักคนไถ่ชีวิตให้ใครได้ หรือถวายค่าไถ่ชีวิตของเขาแด่พระเจ้า ค่าไถ่สำหรับชีวิตหนึ่งนั้นแพงนัก ชดใช้แค่ไหนก็ไม่พอ เพื่อให้เขามีชีวิตอยู่ชั่วนิรันดร์ และไม่ต้องพบกับความเน่าเปื่อย เพราะทุกคนก็เห็นว่าคนมีปัญญาก็ตาย คนโง่และคนสิ้นคิดก็ย่อยยับเหมือนกัน และเขาทิ้งทรัพย์สมบัติของตนไว้ให้คนอื่น หลุมศพของเขาจะเป็นบ้านของเขาตลอดกาล เป็นที่อาศัยตลอดทุกชั่วอายุ แม้พวกเขาได้ตั้งชื่อดินแดนตามชื่อของตัว แต่มนุษย์ไม่ว่าจะร่ำรวยสักปานใดก็ไม่อาจมีชีวิตอยู่ได้ตลอดไป เขาเหมือนสัตว์เดียรัจฉานที่ต้องจบชีวิตลง นี่แหละคือชะตากรรมของคนที่วางใจตัวเอง และของสาวกที่เห็นชอบกับคำสอนของเขา เสลาห์ เขาเป็นเหมือนแกะที่ถูกกำหนดไว้สำหรับหลุมฝังศพ และความตายจะมากัดกินเขา ผู้เที่ยงธรรมจะปกครองเหนือพวกเขาในยามรุ่งอรุณ ร่างของเขาจะเน่าเปื่อยในหลุมศพ ห่างไกลจากคฤหาสน์อันโอ่อ่าของตน แต่พระเจ้าจะทรงไถ่ชีวิตของข้าพเจ้าให้พ้นจากอำนาจของหลุมฝังศพ พระองค์จะทรงรับข้าพเจ้าไว้แน่นอน เสลาห์ ไม่ต้องหวั่นวิตกเมื่อใครคนหนึ่งร่ำรวยขึ้น เมื่อบ้านของเขาโอ่อ่าตระการขึ้น เพราะเมื่อเขาตาย เขาเอาอะไรไปด้วยไม่ได้ ความเลิศหรูของเขาจะไม่ตามเขาลงไป แม้ขณะมีชีวิตอยู่เขาเรียกตัวเองว่าผู้เป็นสุข และผู้คนยกย่องในยามที่เขารุ่งโรจน์ เขาจะไปอยู่กับบรรพบุรุษของเขา ผู้ซึ่งไม่เคยเห็นแสงแห่งชีวิต ผู้ที่มีทรัพย์สมบัติแต่ปราศจากความเข้าใจ ก็เหมือนสัตว์เดียรัจฉานที่ต้องจบชีวิตลง