สุภาษิต 17:17-28
สุภาษิต 17:17-28 THA-ERV
เพื่อนแท้ก็รักกันอยู่เสมอ ส่วนพี่น้องนั้นก็เกิดมาเพื่อช่วยเหลือกันในยามทุกข์ยาก มีแต่คนไม่มีสมองคิดเท่านั้นที่ไปจับมือ ค้ำประกันให้กับเพื่อนบ้าน คนที่ชอบหาเรื่อง ก็ชอบการทะเลาะวิวาท คนที่ชอบยกตัวเอง ก็รนหาความพินาศ คนคดโกงไม่รุ่งเรือง คนหลอกลวงย่อมเคราะห์ร้าย พ่อที่ให้กำเนิดคนโง่ย่อมเศร้าโศกเสียใจ พ่อของคนโฉดเขลาย่อมไม่ดีใจ ใจที่เป็นสุขนั้นเป็นยาอย่างดี แต่ใจที่แตกสลายทำให้หมดเรี่ยวแรงไป คนชั่วให้สินบนจากกระเป๋าเสื้อของเขา เพื่อให้บิดเบือนคดี คนหัวไวจดจ่ออยู่กับสติปัญญา แต่คนโง่วอกแวกไปมา ลูกชายโง่ กวนโมโหพ่อ และทำให้แม่ผู้ให้กำเนิดขมขื่นใจ การปรับโทษคนบริสุทธิ์ไม่ถูกต้องแน่ การโบยตีผู้สูงส่งที่ซื่อสัตย์ก็เป็นสิ่งเลวร้าย คนรู้มากมักพูดน้อย คนที่มีความเข้าใจมักใจเย็น ถึงจะโง่ แต่ถ้าเงียบเสีย ก็ได้ชื่อว่าเป็นคนฉลาด ถ้าเขาปิดปาก ก็ดูเหมือนคนหัวไว



