สดุดี 142:1-5
สดุดี 142:1-5 THA-ERV
ข้าพเจ้าร้องตะโกนต่อพระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าร้องต่อพระยาห์เวห์เพื่อขอความเมตตา ข้าพเจ้าระบายความทุกข์ทั้งหลายออกมาต่อหน้าพระองค์ ข้าพเจ้าเล่าให้พระองค์ฟังถึงความทุกข์ยากทั้งหมดของข้าพเจ้า เมื่อข้าพเจ้ารู้สึกท้อใจ พระองค์เฝ้าดูทางเดินของข้าพเจ้าอยู่ พวกศัตรูวางกับดักไว้ตามทางที่ข้าพเจ้ากำลังเดินไปนั้น ดูสิ ข้าพเจ้าไม่มีเพื่อนสักคนที่อยู่เคียงข้าง ข้าพเจ้าไม่มีที่หลบภัย ไม่มีใครสนใจว่าข้าพเจ้าจะอยู่หรือจะตาย ข้าแต่พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าร้องเรียกพระองค์ และบอกกับพระองค์ว่า “พระองค์คือที่ลี้ภัยของข้าพเจ้า พระองค์คือทุกสิ่งทุกอย่างที่ข้าพเจ้าต้องการในโลกนี้”

