โรม 2:8-29

โรม 2:8-29 NTV

ส่วน​บรรดา​ผู้​หา​ผล​ประโยชน์​ใส่​ตัว​และ​ไม่​เชื่อฟัง​ความ​จริง แต่​เชื่อฟัง​ความ​ชั่ว ก็​จะ​ประสบ​กับ​การ​ลง​โทษ​และ​ความ​โกรธกริ้ว ความ​ทุกข์​ยาก​ลำบาก และ​ความ​เจ็บ​ปวด​รวดร้าว​จะ​เกิด​ขึ้น​แก่​ทุกคน​ที่​กระทำ​ความ​ชั่ว แก่​ชาวยิว​ก่อน แล้วก็​แก่​ชาวกรีก​ด้วย แต่​บารมี เกียรติ และ​สันติสุข​จะ​มี​แก่​ทุกคน​ที่​กระทำ​ความ​ดี แก่​ชาวยิว​ก่อน แล้ว​ก็​แก่​ชาวกรีก​ด้วย ด้วย​เหตุ​ว่า พระ​เจ้า​ไม่​ลำเอียง ทุกคน​ที่​ทำ​บาป​โดย​ไม่​มี​กฎ​บัญญัติ​จะ​พินาศ​โดย​ไม่​มี​กฎ​บัญญัติ และ​ทุกคน​ที่​ได้​ทำ​บาป​โดย​อยู่​ภาย​ใต้​กฎ​บัญญัติ จะ​ถูก​กล่าวโทษ​โดย​กฎ​บัญญัติ ด้วย​ว่า​ผู้​ที่​ได้ยิน​กฎ​บัญญัติ หาใช่​เป็น​ผู้​มี​ความ​ชอบธรรม​ใน​สายตา​ของ​พระ​เจ้า​ไม่ แต่​ผู้​ที่​ปฏิบัติ​ตาม​กฎ​บัญญัติ​ต่างหาก​ที่​นับ​ว่า​เป็น​ผู้​มี​ความ​ชอบธรรม ด้วย​ว่า​เวลา​บรรดา​คนนอก​ผู้​ไม่​มี​กฎ​บัญญัติ แต่​ปฏิบัติ​ตาม​กฎ​โดย​สัญชาตญาณ เขา​ก็​เป็น​กฎ​บัญญัติ​ให้​ตัวเอง ถึงแม้​พวก​เขา​ไม่​มี​กฎ​บัญญัติ​ก็​ตาม ใน​เมื่อ​เขา​แสดง​ให้​เห็นว่า สิ่ง​ที่​กฎ​บัญญัติ​เรียกร้อง​ได้​จารึก​อยู่​ใน​จิตใจ​ของ​เขา​แล้ว มโนธรรม​ของ​เขา​ก็​เป็น​พยาน และ​ความ​นึก​คิด​ต่างๆ ของ​เขา​ก็​จะ​กล่าวหา​เขา หรือ​ไม่​ก็​ช่วย​ป้องกัน​เขา​ไว้ วันนั้น​จะ​เกิด​ขึ้น คือ​เวลา​ที่​พระ​เจ้า​จะ​ตัดสิน​โทษ​ความ​ลับ​ต่างๆ ของ​คน​ทั้ง​หลาย โดย​ผ่าน​พระ​เยซู​คริสต์​ตาม​ข่าว​ประเสริฐ​ที่​ข้าพเจ้า​ประกาศ​ไว้ แต่​ถ้า​ท่าน​เรียก​ตนเอง​ว่า​เป็น​ชาวยิว ถ้า​ท่าน​พึ่ง​กฎ​บัญญัติ​และ​โอ้อวด​ว่า​ผูกพัน​กับ​พระ​เจ้า ทราบ​ความ​ประสงค์​ของ​พระ​องค์ และ​เห็นชอบ​ใน​สิ่ง​ที่​ดี​เลิศ เพราะ​ท่าน​เรียนรู้​จาก​กฎ​บัญญัติ ถ้า​ท่าน​มั่นใจ​ว่า​ท่าน​เอง​เป็น​ผู้​จูง​คน​ตาบอด เป็น​แสง​สว่าง​สำหรับ​บรรดา​ผู้​ที่​อยู่​ใน​ความ​มืด เป็น​ผู้​สอน​คน​โง่ เป็น​ครู​สอน​เด็ก เพราะ​ใน​กฎ​บัญญัติ​ท่าน​มี​ทั้ง​ความ​รู้​และ​ความ​จริง​อย่าง​บริบูรณ์ ฉะนั้น​เมื่อ​ท่าน​เอง​สอน​ผู้อื่น แล้ว​ท่าน​ไม่​สอน​ตนเอง​หรือ ท่าน​เอง​ประกาศ​สอน​ไม่​ให้​ขโมย แล้ว​ท่าน​ขโมย​หรือ​เปล่า ท่าน​เอง​พูด​ว่า ไม่​ควร​มี​ผู้​ใด​ประพฤติ​ผิด​ประเวณี แล้ว​ท่าน​ผิด​ประเวณี​หรือ​เปล่า ท่าน​ชิงชัง​รูป​เคารพ​นัก แล้ว​ท่าน​เอง​ปล้น​วิหาร​หรือ​เปล่า ท่าน​เอง​โอ้อวด​เรื่อง​กฎ​บัญญัติ แล้ว​ท่าน​หลู่​เกียรติ​พระ​เจ้า​ด้วย​การ​ละเมิด​กฎ​บัญญัติ​หรือ​เปล่า ตาม​ที่​มี​บันทึก​ไว้​ว่า “พระ​นาม​ของ​พระ​เจ้า​ถูก​หมิ่นประมาท​ใน​หมู่​คนนอก​ก็​เพราะ​ท่าน” การ​เข้า​สุหนัต​มี​คุณค่า หากว่า​ท่าน​ปฏิบัติ​ตาม​กฎ​บัญญัติ แต่​ถ้า​ท่าน​ละเมิด​กฎ ก็​เหมือนกับ​ว่า​ท่าน​ไม่​ได้​เข้า​สุหนัต ฉะนั้น​ถ้า​คน​ที่​ไม่​ได้​เข้า​สุหนัต​รักษา​ข้อ​บังคับ​ของ​กฎ​บัญญัติ แล้ว​การ​ไม่​ได้​เข้า​สุหนัต​ของ​เขา​จะ​ไม่​ถือ​ว่า​เขา​ได้​เข้า​สุหนัต​แล้ว​หรือ และ​คน​ที่​ไม่​ได้​เข้า​สุหนัต​ฝ่าย​กาย แต่​รักษา​กฎ​บัญญัติ​จะ​กล่าวโทษ​ท่าน​ผู้​ละเมิด​กฎ​บัญญัติ แม้​ท่าน​จะ​มี​กฎ​บัญญัติ​ที่​เขียน​ไว้​และ​เข้า​สุหนัต​แล้ว​ก็​ตาม คน​ที่​เป็น​ชาวยิว​เพียง​ภายนอก​ไม่​ใช่​ชาวยิว​แท้ การ​เข้า​สุหนัต​ฝ่าย​กาย​เพียง​ภายนอก​ก็​ไม่​ใช่​การ​เข้า​สุหนัต​แท้​เช่น​กัน แต่​คน​ที่​เป็น​ชาวยิว​ภาย​ใน​เป็น​ชาวยิว​แท้ และ​การ​เข้า​สุหนัต​ที่​แท้จริง​เป็น​เรื่อง​ที่​เกิด​ขึ้น​ใน​จิตใจ​โดย​พระ​วิญญาณ ไม่​ใช่​โดย​กฎ​บัญญัติ​ที่​เขียน​ไว้ และ​เขา​ไม่​ได้​รับ​การ​สรรเสริญ​จาก​ผู้​คน แต่​ได้​รับ​จาก​พระ​เจ้า

อ่าน โรม 2