ผู้วินิจฉัย 5:25-31

เขาขอน้ำ เธอก็ให้น้ำนม เธอเอานมข้นใส่ชามหลวงมายื่นให้ เธอเอื้อมมือหยิบหลักเต็นท์ ข้างมือขวาของเธอฉวยตะลุมพุก เธอตอกสิเสราเข้าทีหนึ่ง เธอบี้ศีรษะของสิเสรา เธอตีทะลุขมับของเขา เขาจมลง เขาล้ม เขานอนที่เท้าของนาง ที่เท้าของนางเขาจมลง เขาล้ม เขาจมลงที่ไหน ที่นั่นเขาล้ม ลงตาย <<เธอมองออกไปตามช่องหน้าต่าง มารดาของสิเสรามองไปตามบานเกล็ด ร้องว่า <ทำไมหนอ รถรบของเขาจึงมาช้าเหลือเกิน ทำไมล้อรถรบของเขาจึงเนิ่นช้าอยู่> บรรดาสตรีผู้ฉลาดของนางจึงตอบนาง เปล่าดอก เธอนึกตอบเอาเองว่า <เขาทั้งหลายยังไม่พบและยังไม่แบ่ง ของที่ริบมาได้หรือ หญิงคนหนึ่งหรือสองคนได้แก่ชายคนหนึ่ง สิ่งของย้อมสีที่ริบมาเป็นของสิเสรา ของย้อมสีที่ปักลวดลาย ของย้อมสีที่ปักลวดลาย สองหน้าสำหรับพันคอของข้าเป็นของที่ริบ> ข้าแต่พระเจ้า ขอศัตรูทั้งปวงของพระองค์พินาศสิ้นดังนี้ แต่ขอให้ผู้ที่รักพระองค์เปรียบดังดวงอาทิตย์ เมื่อโผล่ขึ้นด้วยอานุภาพ และแผ่นดินก็หยุดพักสงบอยู่สี่สิบปี