มีคาห์ 6:9-16

พระสุรเสียงของพระเจ้าประกาศแก่นครนั้น (ที่จะยำเกรงพระนามของพระองค์ ก็เป็นสติปัญญาแท้) <<โอ เผ่าชนและชุมนุมชนแห่งนครนั้นเอ๋ย จงฟังเถิด เราจะลืมทรัพย์สมบัติที่ได้มาจากการชั่วร้าย ซึ่งมีในเรือนของคนอธรรม และเครื่องตวงขี้ฉ้อที่ต้องถูกแช่งสาปนั้นได้หรือ เราจะถือชายที่มีตาชั่งขี้ฉ้อ และมีถุงเต็มด้วยลูกตุ้มขี้โกงว่าไม่มีความผิดได้หรือ บรรดาคนมั่งมีของเจ้าก็เต็มไปด้วยความทารุณ และชาวเมืองของเจ้าก็พูดมุสา และลิ้นของเขาก็ล่อลวงอยู่ในปากของเขา เพราะฉะนั้นเราจึงได้เริ่มเฆี่ยนเจ้า กระทำให้เจ้าเริศร้างไปเพราะบาปของเจ้า เจ้าจะรับประทาน แต่จะไม่รู้จักอิ่ม และส่วนภายในของเจ้าก็จะมีแต่ความหิว เจ้าจะเก็บไว้ แต่ก็ไม่สั่งสม อะไรที่เจ้าสั่งสม เราก็จะให้แก่ดาบ เจ้าจะหว่าน แต่เจ้าจะไม่ได้เกี่ยว เจ้าจะย่ำบีบมะกอกเทศ แต่จะไม่ได้ชโลมตัวเองด้วยน้ำมัน เจ้าจะย่ำองุ่น แต่จะไม่ได้ดื่มเหล้าองุ่น เพราะเจ้าได้รักษากฎเกณฑ์ของอมรี และกระทำตามอย่างพงศ์พันธุ์ของ อาหับ และเจ้าได้ดำเนินตามแผนการของเขาทั้งสอง เพื่อเราจะกระทำเจ้าให้เป็นที่เริศร้าง และชาวนครของเจ้าจะเป็นที่เย้ยหยัน และเจ้าจะรับการหมิ่นประมาทจากชนชาติของเรา